Journals / Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 6 - Sayı: 1

GENDER PAY GAP IN HEALTH SECTOR: A FIELD STUDY

SAĞLIK SEKTÖRÜNDE CİNSİYETE DAYALI ÜCRET EŞİTSİZLİĞİ: BİR ALAN ARAŞTIRMASI

Pages
31–48
Publication Date
2019-04-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

On the other hand, due to the gender-based occupational segregation and the widespread belief that some occupations are male-dominated jobs, a significant gender wage gap was found among the blue-collar employees.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The health sector, which has a fragmented employment structure, stands out as one of the sectors in which women's employment intensifies.
📊
Key Findings & Data:Among professionals, with 35.9%, gender wage gap is the highest in the health sector.
💡
Conclusion & Impact:On the other hand, due to the gender-based occupational segregation and the widespread belief that some occupations are male-dominated jobs, a significant gender wage gap was found among the blue-collar employees.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Cinsiyete dayalı ücret eşitsizliği · sağlık sektörü · ayrımcılık

Abstract

The health sector, which has a fragmented employment structure, stands out as one of the sectors in which women's employment intensifies. However, women in the health sector are exposed to gender discrimination in many aspects, directly or indirectly. Among them, gender wage gap in this sector is remarkable. Among professionals, with 35.9%, gender wage gap is the highest in the health sector. The reasons for this difference are based on both the supply and demand characteristics and occupational segregation. According to the field study findings in Ankara, while the white-collar women working in the health sector were found not to be directly exposed to the gender wage discrimination, they were subjected to various inequalities due to their family responsibilities. In this context, it has been found that white-collar women agree to be paid lower wages than men because of their priorities for their family. On the other hand, due to the gender-based occupational segregation and the widespread belief that some occupations are male-dominated jobs, a significant gender wage gap was found among the blue-collar employees.

Özet

Parçalı bir istihdam yapısına sahip olan sağlık sektörü özellikle kadın istihdamının yoğunlaştığı sektörlerden biri olarak öne çıkmaktadır. Buna karşın sağlık sektöründe kadınlar doğrudan veya dolaylı birçok konuda cinsiyete dayalı ayrımcılığa maruz kalmaktadır. Bu ayrımcılıkların arasında sağlık sektöründe cinsiyete dayalı ücret ayrımcılığı dikkati çekmektedir. Profesyonel meslek mensupları arasında %35.9 ile sağlık sektöründe bazında cinsiyete dayalı ayrımcılık ilk sırada yer almaktadır. Bunun sebepleri hem arz ve talebe ilişkin özelliklere, hem de mesleki ayrımcılık ile ilişkilidir. Ankara ilinde yapılmış alan araştırması bulgularına göre, sağlık sektöründe çalışan beyaz yakalı kadınlar doğrudan cinsiyetçi ücret ayrımcılığına uğramadığı fakat ailevi sorumlulukları nedeniyle çeşitli ayrımcılıklara maruz kaldığı bulunmuştur. Bu bağlamda, beyaz yakalı kadınların ailevi öncelikleri nedeniyle erkeklerden daha düşük ücret almayı kabul ettiği tespit edilmiştir. Diğer taraftan mavi yakalılar arasında cinsiyete dayalı mesleki ayrımcılık ve bazı mesleklerinin özellikle “erkek işi” olduğuna ilişkin görüşün yaygın olması nedeniyle önemli bir cinsiyete dayalı ücret farklılığı tespit edilmiştir.

🔖

Cite This Article

ORHAN, H. S. K., AKSOYLU, D. (2019). GENDER PAY GAP IN HEALTH SECTOR: A FIELD STUDY. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 1, 31–48. https://ajindex.com/articles/87496

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Aktaş, A. ve Uysal, G. (2016),
  2. The Gender Wage Gap in Turkey, Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 38(2), 1-19.
  3. Ataman, B. C. (2016), Çalışma Ekonomisi: Teori ve Politikalar, Ankara:
  4. İmaj yayınevi. Aytaç, S., Sevüktekin M. ve Işığıçok, Ö. (2002), Çağdaş Sanayi Merkezlerinde Kadın İş Gücünün Konumu: Bursa Örneği. Türkiye İşveren Sendikaları Konfedarasyonu Yayın No:219. Becker, G. (1962), Investment in Human Capital: A Theoretical Analysis, Journal of Political Economy, 70(5), 9-49.
  5. Belek, İ. (2001) Sosyal Devletin Çöküşü ve Sağlığın Ekonomi Politiği, İstanbul:
  6. Sorun Yayınları.
  7. Çaha, H., Çaha, Ö. ve Aydin, S. (2016), Hizmet Sektöründe Çalışan Kadınların Yaşadıkları Sorunlar ve Yükselmelerinin Önündeki Engeller, Kadınların Ekonomik Fırsatlara Erişiminin Arttırılması Sonuç Raporu, Kadın ve Demokrasi Derneği, 05.04.2018 tarihinde http://kadem.org.tr/tr/wp-content/uploads/2017/03/CAM-TAVAN-ARASTIRMA-RAPORU.pdf adresinden alındı. Çelik Uğuz, S. ve Topbaş, F (2016) Turizmde Kadın İstihdamı ve Ücret Ayrımcılığı: Karşılaştırmalı Bir Analiz, Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 27(1), 62 – 78.Dayıoğlu, M. ve Kasnakoğlu, Z. (1997) Kentsel Kesimde Kadın ve Erkekleri İşgücüne Katılımları ve Kazanç Farkları, ODTÜ Gelişme Dergisi, 24(3), 329-361
  8. Dayıoğlu, M. ve Tunalı, İ (2003), Falling Behind While Catching Up: Changes in the Female-Male Wage Differential in Urban Turkey, 1988 to 1994, Population Association of America 2003
  9. Annaul Meeting Program, Minneapolis, Mayıs 1-3.
  10. Dayıoğlu, M. ve Başlevent, C. (2006)
  11. Female Employment, Earnings Inequality and Household Well-being: The Case of Urban Turkey, Proceedings of the EcoMod Regional and Urban Modelling Conference, Brussels, Belgium, June 2007.
  12. Dayıoğlu, M. ve Kırdar, M.G. (2010), Türkiye'de Kadınların İşgücüne Katılımında Belirleyici Etkenler ve Eğilimler, T.C. DPT ve Dünya Bankası Refah ve Sosyal Politika Analitik Çalışma Programı, Çalışma Raporu Sayı:5, Ankara, Dünya Bankası http://siteresources.worldbank.org/INTTURKEYINTURKISH/147254-1269017398324/22612354/KadinlarinIsgucuneKatilimi.pdf adresinden alındı. Dedeoğlu, S. (2009), Eşitlik mi Ayrımcılık mı? Türkiye’de Sosyal Devlet, Cinsiyet Eşitliği Politikaları ve Kadın İstihdamı, Çalışma ve Toplum, 2(21),41-54.Dedeoğlu, S. (2015) Türkiye’de ‘Yeni Kapitalizm’ ve Kadın İstihdamı: Talep Yönlü Bir Analiz: Malatya, Şanlıurfa ve Adıyaman Örneği, Dünya Bankası Türkiye Ofisi, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ve SIDA Kadınların Ekonomik Fırsatlara Erişi