Journals / Beykoz Akademi Dergisi / 2022 / Cilt: 10 - Sayı: 2

RELATIONS BETWEEN CHINA-LATIN AMERICA AND CARRIBEAN UNDER THE FRAMEWORK OF NEO-GRAMSCIAN HEGEMONY ANALYSIS

NEO-GRAMSCİYAN HEGEMONYA ANALİZİ ÇERÇEVESİNDE ÇİN-LATİN AMERİKA-KARAYİPLER İLİŞKİLERİ

Pages
168–193
Publication Date
2022-12-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu suretle çalışma, Çin’in Latin Amerika ve Karayipler bölgesindeki gücünün, Amerikan hegemonyasına bölgesel bir tehdit ya da rakip olup olmadığını sorgulamakta, dolayısıyla çok-kutuplu bir siyasal görünüm kazanmaya başlayan uluslararası politikadaki potansiyelleri öngörmeye çalışmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Uluslararası ilişkiler disiplininde hegemonya, güçlü bir devlet ya da devletler grubunun uluslararası sistem üzerinde kurduğu iktisadi, siyasi ve ideolojik üstünlük veya etik-politik liderlik olarak tanımlanabilir.
📊
Key Findings & Data:Ne var ki 2000’lerden sonra ABD’nin hegemonik gücünü yitirmekte olduğunu, onun yerini ise yeni binyılda Çin’in alacağını ileri süren çalışmalar da disiplin içinde artmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Bu suretle çalışma, Çin’in Latin Amerika ve Karayipler bölgesindeki gücünün, Amerikan hegemonyasına bölgesel bir tehdit ya da rakip olup olmadığını sorgulamakta, dolayısıyla çok-kutuplu bir siyasal görünüm kazanmaya başlayan uluslararası politikadaki potansiyelleri öngörmeye çalışmaktadır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2000 Verileri
⚙️Variables:Hegemonya · Neo-Gramsci · Çin

Özet

Uluslararası ilişkiler disiplininde hegemonya, güçlü bir devlet ya da devletler grubunun uluslararası sistem üzerinde kurduğu iktisadi, siyasi ve ideolojik üstünlük veya etik-politik liderlik olarak tanımlanabilir. Bu itibarla özellikle II. Dünya Savaşı’ndan sonraki süreçte dünya liderliğine soyunan ABD, SSCB’nin dağılmasından sonra hegemonik güç olarak kabul edilmiştir. Ne var ki 2000’lerden sonra ABD’nin hegemonik gücünü yitirmekte olduğunu, onun yerini ise yeni binyılda Çin’in alacağını ileri süren çalışmalar da disiplin içinde artmaktadır. İşte bu makale, bu tartışmalardan beslenerek Çin’in Latin Amerika ve Karayipler bölgesinde edindiği iktisadi, siyasi, askeri ve ideolojik nüfuzun boyutlarını irdelerken, bulgularını neo-Gramsciyan hegemonya analizi çerçevesinde tartışmaktadır. Bu suretle çalışma, Çin’in Latin Amerika ve Karayipler bölgesindeki gücünün, Amerikan hegemonyasına bölgesel bir tehdit ya da rakip olup olmadığını sorgulamakta, dolayısıyla çok-kutuplu bir siyasal görünüm kazanmaya başlayan uluslararası politikadaki potansiyelleri öngörmeye çalışmaktadır.

🔖

Cite This Article

ÇOBAN, F. (2022). RELATIONS BETWEEN CHINA-LATIN AMERICA AND CARRIBEAN UNDER THE FRAMEWORK OF NEO-GRAMSCIAN HEGEMONY ANALYSIS. Beykoz Akademi Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 2, 168–193. https://ajindex.com/articles/865950

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Akçadağ, E. (??).Yükselen güç Çin'in kamu diplomasisi. Erişim Adresi: http://www.kamudiplomasisi.org/pdf/cinkamudiPiccone,
  2. T. (2020). China and Latin America: a pragmatic embrace. Global China. Erişim Adresi:https://www.brookings.edu/wpcontent/uploads/2020/07/FP_20200p.pdf
  3. Bernal-Meza R. (2016). China and Latin America relations: the win-win rhetoric. JCIR Special Issue, 27-43.
  4. Blanchard J.M.F. (2016). Political aspects of chineese investment in Latin America. Revista tempo do mundo rtm, 2 (2), 35-49.
  5. Cox, R. (1981). Social forces, states and world orders: beyond international relations theory, Millennium: Journal of International Studies, 10 (2), 126-155.
  6. Cox, R. (1983). Gramsci, hegemony and international relations: an essay in method.Millenium: JournaI of International Studies, 12 (2),162-175.
  7. Cox, R. (1987). Production, power, and world order:social forces in the making of history.New York: Columbia University Press.
  8. Cypher, M. ve Wilson, T. (2015). Introduction China and Latin America: processes and paradoxes. Latin American Perspectives, 205 (42), 5-26.
  9. Çınar, Ö. (2006). Neo-gramşiyan hegemonya yaklaşımı çerçevesinde güç ve global finans: Pax Britannica’daki büyük dönüşüm. Uluslararası İlişkiler Dergisi, 2(8), 3-31.
  10. Creutzfeldt, B. (2019). Overcoming the greatest distance: China in Latin America. E-International Relations. https://www.e-ir.info/2019/02/27/overcoming-the-greatest-distance-china-in-latin-america/
  11. Dosch, J. ve Goodman, D. (2012). China and Latin America: complementarity, competition, and globalisation. Journal of Current Chinese Affairs, 41 (1), 3-19.
  12. Duarte, P. (2015). Latin America’s chineese new friend: perceptions, impacts and challenges. Erişim Adresi: https://api.semanticscholar.org/CorpusID:129612137
  13. Ellis, E. (2017). The strategic context of China’s advance in Latin America: an update. Asia Centre. Erişim Adresi: https://asiacentre.eu/wp-content/uploads/2021/12/17-Ellis-Amerique-Latine_180417.pdf
  14. Gil, J. M. ve Aguilera, A. (2017). China and Latin America: strategic partners or competitors? Revista EAN, 82,73-90
  15. Gilpin, R. (1987). The International Political Economy of International Relations.New Jersey: Princeton University Press.
  16. Ikenberry, G. J. (2014). From hegemony to the balance of power: the rise of China and American grand strategy in East Asia. International Journal of Korean Unification Studies. 23(2), 41-63
  17. İstikbal, D. (2019). Çin’in Latin Amerika yatırımlarına politik ekonomik yaklaşım. Sosyal Bilimler Araştırmaları