AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn addition, it was determined that teachers' science education self-efficacy did not change according to gender, marital status, educational status, type of institution, age group and the unit to which the institution was affiliated.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Science education given in the pre-school period is an education that satisfies the child's natural curiosity, asking questions, exploring and researching skills. In this education given to the child, the qualifications of the teacher and her attitude towards science education are very important. In this study, it was aimed to determine the self-efficacy beliefs of preschool teachers towards science education and the factors affecting these competencies. The research was carried out in accordance with the scanning model, which is one of the descriptive research types. The measurement tool used within the scope of the study was transferred to the digital environment and delivered to preschool teachers working in 7 geographical regions of Turkey. 200 pre-school teachers voluntarily agreed to participate in the study. Teachers first filled out a 9-question survey that determined demographic characteristics. The "Science Education Self-Efficacy Belief Scale of Preschool Teachers" developed by Günşen and Uyanık was used as a data collection tool. The scale consists of three sub-dimensions: "result expectation in science education, belief in science education process, and personal self-efficacy belief in science education". As a result of the research, it was determined that preschool teachers' science education self-efficacy differs according to age, professional seniority and place of duty. In addition, it was determined that teachers' science education self-efficacy did not change according to gender, marital status, educational status, type of institution, age group and the unit to which the institution was affiliated.
Özet
Okul öncesi dönemde verilen fen eğitimi, çocuğun doğal merakını karşılayan, soru sorma, keşfetme, araştırma becerilerini doyuma ulaştıran bir eğitimdir. Çocuğa verilen bu eğitimde öğretmenin yeterlilikleri ve fen eğitimine karşı tutumu oldukça önem arz etmektedir. Bu araştırmada, okul öncesi öğretmenlerinin fen eğitimine karşı öz-yeterlilik inançları ve bu yeterlilikleri etkileyen faktörlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma, betimsel araştırma türlerinden tarama modeline uygun olarak gerçekleştirilmiştir. Çalışma kapsamında kullanılan ölçme aracı dijital ortama aktarılmış olup Türkiye’nin 7 coğrafi bölgesinde görev yapmakta olan okul öncesi öğretmenlerine ulaştırılmıştır. Araştırmaya gönüllü 193 okul öncesi öğretmeni katılmayı kabul etmiştir. Öğretmenler öncelikle demografik özelikleri belirleyen 9 soruluk anketi doldurmuşlardır. Veri toplama aracı olarak Günşen ve Uyanık tarafından geliştirilen “Okul Öncesi Öğretmenlerinin Fen Eğitimi Öz-Yeterlilik İnancı Ölçeği” kullanılmıştır. Ölçek, “fen eğitiminde sonuç beklentisi, fen eğitimi sürecine yönelik inanç, fen eğitiminde kişisel öz-yeterlik inancı” olmak üzere üç alt boyuttan oluşmaktadır. Araştırmanın sonucunda, okul öncesi öğretmenlerinin fen eğitimi öz yeterliliklerinin, yaş, mesleki kıdem ve görev yerlerine göre farklılaştığı belirlenmiştir. Ayrıca, öğretmenlerin fen eğitimi öz yeterliliklerinin cinsiyet, medeni durum, eğitim durumu, çalışılan kurum türü, yaş grubu ve kurumun bağlı olduğu birime göre değişmediği tespit edilmiştir.