Journals / 4. BOYUT Medya ve Kültürel Çalışmalar Dergisi / 2022 / Sayı: 20

Civil Society Perspective in the Development of Democratic Culture: The Case of TÜSİAD

Demokratik Kültürün Gelişiminde Sivil Toplum Perspektifi: TÜSİAD Örneği

Pages
23–55
Publication Date
2022-10-25
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

As a result of the research, findings were reached on the relationship between the quality of civil society and political culture in Turkey and the democratic role of civil society in democratic development processes in the country.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Democratic practices can develop by reproducing themselves in societies with an immanent culture of democracy.
📊
Key Findings & Data:The rate of electoral thresholds, which is seen as an important criterion in the democratic performance of countries, affects the culture of democracy, with its effects on political representation and participation.
💡
Conclusion & Impact:As a result of the research, findings were reached on the relationship between the quality of civil society and political culture in Turkey and the democratic role of civil society in democratic development processes in the country.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Demokrasi kültürü · siyasi kültür · sivil toplum

Abstract

Democratic practices can develop by reproducing themselves in societies with an immanent culture of democracy. The rate of electoral thresholds, which is seen as an important criterion in the democratic performance of countries, affects the culture of democracy, with its effects on political representation and participation. Non-governmental institutions and organizations are indispensable elements of democracies. In this study, the role of non-governmental institutions and organizations in realizing the elements of political representation and political participation in Turkey will be examined in terms of TÜSİAD, based on the media representation of election thresholds. TÜSİAD, a non-governmental organization, was selected for this research because nearly half of the non-governmental news about election thresholds in all newspapers comes from the organization. Other factors in the selection of TÜSİAD for this research were its political and legal studies and recommendations, including the election threshold, and its ability to create public opinion by having its proposals discussed by all social and political actors. This research aims to shed light on the representation of election thresholds in the media (in the field of civil society) using the important and original approach of analyzing TÜSİAD's press releases. Within the scope of the research, four national newspapers with different publication policies were selected in order to base the representation of civil society in the media on the findings reflecting the current situation. Attention has been paid to the fact that the newspapers, which are considered the media representation of civil society, have been published since 1983, when the election threshold came into effect. The data obtained through the election threshold theme in the research were digitized using the SPSS-based R Studio program infrastructure, which is a new qualitative data analysis program. The aim was to reach a conclusion about how much the need of democratic culture is met in Turkey by examining the content produced by TÜSİAD on media visibility and election thresholds. In addition, by analyzing media representation, the aim was to understand and make sense of the reflections of the quality and structure of Turkish political culture and civil society on democratic culture. As a result of the research, findings were reached on the relationship between the quality of civil society and political culture in Turkey and the democratic role of civil society in democratic development processes in the country.

Özet

Demokrasi, bir yönetim biçimi olmasının yanı sıra içinde barındırdığı ilke ve değerlerle kapsayıcı siyasal bir kavramdır. Demokrasi pratikleri ise sosyal ve ekonomik olduğu kadar kültürel temellere de dayanmaktadır. Demokratik kültür, içinde bulunan toplumun tarihsel geçmişindeki siyasi kültürün içinde şekillenir. Osmanlı’da Batılılaşma tercihi, Cumhuriyet’in kurulması ve 1980 sonrası meydana gelen küresel ve ulusal gelişmeler, Türk demokrasi kültürü konusunda yenilenmeyi içeren bir ivmelenmeyi ifade etmektedir. Bugün ülkemizde var olan siyasi kültür, tarihsel süreçte süregelen elit siyaseti, patrimonyal ilişkiler, nepotizm, kliyentalizm, uzlaşma ve hoşgörü kültürünün eksikliğinin yanı sıra parti demokrasisi kavramına uyan demokrasi pratiği ile şekillenmektedir. Kanıksanmış siyasi kültürümüzün demokratik kültürü inşa edememesi sorunsalının hangi etkenlere dayandığı ise oldukça karmaşık, paradoksal ve iç içe geçen sosyal sistemlerin yanı sıra birçok yapısal ilişkiler yumağının çözümlenerek incelenmesini ve araştırılmasını gerekli kılmaktadır. Siyasal insanın bilinçli yurttaşlara dayandığı öncülüyle, demokrasilerin vazgeçilmez aracı oluşumlarından sivil toplum kurum ve kuruluşlarının, ülkemizde siyasi temsil ve siyasi katılım unsurlarını gerçekleştirmekteki eksiklik ve zayıflıkları, demokratik kültürün yerleşmesi ve gelişmesini destekleyecek özelliklere sahip görünmemektedir. Türkiye'de siyasi kültürün toplumdaki tüm iktidar alanlarına olduğu gibi sivil toplum alanında da etkileri bu anlamda önemli olmaktadır. Demokrasi tarihimizin siyasi kültür temelinde, neden demokratik kültürü inşa edemediği ve neden sivil topluma ihtiyaç duyulduğu bu makalenin konusunu oluşturmaktadır. Bu bağlamda, içinde bulunan toplumun siyasi kültürü ile şekillenen sivil toplum yapılarının niteliği ve demokratik kültüre olan etkileri seçim barajlarının medya temsili baz alınarak incelenmiştir. Bu nedenle,1983-2021 yılları arasında önemli siyasal gelişmelerin yaşandığı belli tarihlerde, en fazla sayıda haberleştirilen sivil toplum kurumu olan TÜSİAD'ın haber içerikleri, gazetelerin hangi sayfalarında ve ne şekilde verildiği analiz edilmiştir. Seçim barajı konusundaki TUSİAD haberleri, yeni nitel veri analiz tekniği programlarından SPSS tabanlı R Studio programı kullanılarak sayısallaştırılmış, demokratik kültüre olan yansımaları değerlendirilerek, özgün bir sonuca ulaşılmaya çalışılmıştır.

🔖

Cite This Article

DUKUL, A. (2022). Civil Society Perspective in the Development of Democratic Culture: The Case of TÜSİAD. 4. BOYUT Medya ve Kültürel Çalışmalar Dergisi, Sayı: 20, 23–55. https://ajindex.com/articles/861765

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (5)

  1. Almond, G., & Verba, S. (1965). “ComparativePoliticalCulture”, in Pye, (Ed), L. W. and Verba, S. Political Cultureand Political Development, New Jersey: Princeton University Press, pp.9-19. google scholar Bağce, H. E. (2007). “Siyaset ve Demokrasi Üzerine Eleştirel Bir Değerlendirme”, Amme İdaresi Dergisi, 40/4. google scholar Bağce, H. E. “Klientalizm ya da Yanaşmacılık”. Okur-yazar.net. 7.7.2013. Çevrimiçi: https://okur-yazar. net/klientalizm-ya-da-yanasmacilik-2903. google scholar Bağce, H. E. (2015). ‘Türkiye’de Siyasi Partiler ve Seçimler: 1946-2015, Türkiye’deki Siyasi Partiler ve Seçim Kampanyaları: Araf’taki Seçim- 7 Haziran 2015, (Ed), Edip Asaf Bekaroğlu, İstanbul:
  2. Vadi Yay. google scholar Bağce, H. E. (2019). “Medya ve Demokrasi”, Independent Türkçe, 24. Ağustos 2019, çevrimiçi erişim, https://www.indyturkish.com/node/19681/türkiyeden-sesler/medya-ve-demokrasi. google scholar Bağce, H. E. (2020). “Türkiye’de Medya ve Demokrasinin Yapısal ve Etik Sorunları”. İnsan & İnsan, 7/25. google scholar Bauman, Z. (2003). Yasa Koyucular ile Yorumcular, (K.Atakay, Çev). İstanbul: Metis Yayınları. google scholar Berkes, N. (2019). Türkiye’de Çağdaşlaşma. haz. Kaya, A. (28 bs). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları. google scholar Boadi, E. G. (2007). Conflict of InterestNepotismandCronyism. google scholar Borton, H. (1970). Japan’s Modern Century, New York: The Ronald PressCompany. google scholar Caniklioğlu, M. D. (2007). Sivil Toplum ve Türkiye Demokrasisindeki İzdüşümleri. Ankara:
  3. Seçkin Yayınları google scholar Çam, E. (1995). Siyaset Bilimi. İstanbul: Der Yayınları., s.153. google scholar Çavdar, T. (2013). Türkiye’nin Demokrasi Tarihi. Ankara: İmge Kitabevi. google scholar Dankwart, A. R. (1968). “Military: Turkey”, PoliticalModernazition in Japan and Turkey. Princetion. google scholar Dukul, Ö. A. (2022). Medya ve Demokrasi: Seçim Barajlarının Medyada Temsili.(Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi.
  4. Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul. google scholar Duverger, M. (1986). Seçimle Gelen Krallar, (N. Erkut. Çev.). İstanbul: Kelebek Yayınları. google scholar Erdoğan, E. T. (2001). “Demokratikleşme Perspektifinden Devlet-Sivil Toplum İlişkisi”, İstanbul: Alfa Yayıncılık. google scholar Eroğul, C. (1999). Devlet Yönetimine Katılma ve Yönetme Hakkı. Ankara: İmge Kitabevi. google scholar Eyüpoğlu, E. (1999). “İletişim, Siyaset, İktidar, Medya”, Der., Korkmaz A. Medya Gücü ve Demokratik Kurumlar, İstanbul:
  5. Alfa Yayıncılık. google scholar Frey, F. (1975). Patterns