Journals / Turkish Studies (Elektronik) / 2017 / Cilt: 12 - Sayı: 22

ÇEVİRİ GÖSTERGEBİLİMİ BAKIŞ AÇISIYLA YAZIN ÇEVİRİSİNDE ÖZNELİK YETİSİ İNCELEMESİ: “CORIOLANUS” OYUNUNDAKİ ÖZNELİK YETİSİNİN İNCELENMESİ VE ÇEVİRİ DEĞERLENDİRMESİ

ANALYSIS OF SUBJECTIVITY IN LITERARY TRANSLATION FROM SEMIOTICS OF TRANSLATION POINT OF VIEW: ANALYSIS OF SUBJECTIVITY IN THE PLAY “CORIOLANUS” AND TRANSLATION EVALUATION

Pages
511–532
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Göstergebilimin çeviri edimine yaptığı katkılarla anlam bozucu eğilimleri en aza indirgemesi bakımından göstergebilim ve çeviri ediminin birbirini tamamlar nitelikte olduğu sonucuna varılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın amacı Shakespeare’in Coriolanus oyununu çeviri göstergebilimi bakış açısıyla incelemek ve Türkçe çevirilerini değerlendirmektir.
📊
Key Findings & Data:Bu amaca yönelik olarak, ilk defa 1623’te basılan ve Penguin Books tarafından 1955 yılında tekrar basılan Coriolanus oyunu veri toplama aracı olarak seçilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Göstergebilimin çeviri edimine yaptığı katkılarla anlam bozucu eğilimleri en aza indirgemesi bakımından göstergebilim ve çeviri ediminin birbirini tamamlar nitelikte olduğu sonucuna varılmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2007 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Bu çalışmanın amacı Shakespeare’in Coriolanus oyununu çeviri göstergebilimi bakış açısıyla incelemek ve Türkçe çevirilerini değerlendirmektir. Bu amaca yönelik olarak, ilk defa 1623’te basılan ve Penguin Books tarafından 1955 yılında tekrar basılan Coriolanus oyunu veri toplama aracı olarak seçilmiştir. Oyunun göstergebilimsel çözümlemesinde Jean-Claude Coquet’nin (2007) Söyleyenler Kuramı temel alınmış ve Coquet’nin (2007) yükümsüz özne olarak isimlendirdiği söyleyen türüne ait örnekler bulunmuştur. Yükümsüz öznelerin sınıflandırılmasında, Coquet ve Öztürk Kasar’ın (2003) yükümsüz özneler tiplojisinin yanı sıra Öztürk Kasar’ın (2009a) çeviri değerlendirmesine uyguladığı sınıflandırma kullanılmıştır. Oyundaki yükümsüz öznelerin bulunduğu söylemlerde, Coquet’nin kavramlaştırdığı (Öztürk Kasar, 2012 içinde) söyleyenin bileşenleri kuramı kullanılmıştır. Bu oyunun Halide Edib Adıvar ve Vahit Turhan tarafından 1945 yılında yapılan ve Bülent Bozkurt tarafından 1994 yapılan iki Türkçe çevirisi çeviri değerlendirmesi amacıyla seçilmiştir. Öztürk Kasar tarafından geliştirilen (Öztürk Kasar ve Tuna, 2015 içinde) Çeviride Anlam Bozucu Eğilimler Dizgeselliği, çeviri değerlendirmesinde veri toplama yöntemi olarak kullanılmıştır. Çeviri değerlendirmesi sonucunda, çeviri eserlerde öznelik yetisi bazı söylemlerde korunuyorken, bazı söylemlerde çevirmenlerin anlam bozucu eğilimlere maruz kaldığı bulunmuştur. Göstergebilimin çeviri edimine yaptığı katkılarla anlam bozucu eğilimleri en aza indirgemesi bakımından göstergebilim ve çeviri ediminin birbirini tamamlar nitelikte olduğu sonucuna varılmıştır.

Özet

Bu çalışmanın amacı Shakespeare'in Coriolanus oyununu çeviri göstergebilimi bakış açısıyla incelemek ve Türkçe çevirilerini değerlendirmektir. Bu amaca yönelik olarak, ilk defa 1623'te basılan ve Penguin Books tarafından 1955 yılında tekrar basılan Coriolanus oyunu veri toplama aracı olarak seçilmiştir. Oyunun göstergebilimsel çözümlemesinde Jean-Claude Coquet'nin (2007) Söyleyenler Kuramı temel alınmış ve Coquet'nin (2007) yükümsüz özne olarak isimlendirdiği söyleyen türüne ait örnekler bulunmuştur. Yükümsüz öznelerin sınıflandırılmasında, Coquet ve Öztürk Kasar'ın (2003) yükümsüz özneler tiplojisinin yanı sıra Öztürk Kasar'ın (2009a) çeviri değerlendirmesine uyguladığı sınıflandırma kullanılmıştır. Oyundaki yükümsüz öznelerin bulunduğu söylemlerde, Coquet'nin kavramlaştırdığı (Öztürk Kasar, 2012 içinde) söyleyenin bileşenleri kuramı kullanılmıştır. Bu oyunun Halide Edib Adıvar ve Vahit Turhan tarafından 1945 yılında yapılan ve Bülent Bozkurt tarafından 1994 yapılan iki Türkçe çevirisi çeviri değerlendirmesi amacıyla seçilmiştir. Öztürk Kasar tarafından geliştirilen (Öztürk Kasar ve Tuna, 2015 içinde) Çeviride Anlam Bozucu Eğilimler Dizgeselliği, çeviri değerlendirmesinde veri toplama yöntemi olarak kullanılmıştır. Çeviri değerlendirmesi sonucunda, çeviri eserlerde öznelik yetisi bazı söylemlerde korunuyorken, bazı söylemlerde çevirmenlerin anlam bozucu eğilimlere maruz kaldığı bulunmuştur. Göstergebilimin çeviri edimine yaptığı katkılarla anlam bozucu eğilimleri en aza indirgemesi bakımından göstergebilim ve çeviri ediminin birbirini tamamlar nitelikte olduğu sonucuna varılmıştır.

🔖

Cite This Article

KULELİ, M. (2017). ÇEVİRİ GÖSTERGEBİLİMİ BAKIŞ AÇISIYLA YAZIN ÇEVİRİSİNDE ÖZNELİK YETİSİ İNCELEMESİ: “CORIOLANUS” OYUNUNDAKİ ÖZNELİK YETİSİNİN İNCELENMESİ VE ÇEVİRİ DEĞERLENDİRMESİ. Turkish Studies (Elektronik), Cilt: 12 - Sayı: 22, 511–532. https://ajindex.com/articles/86164

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Aguiar, D., Atã, P. & Queiroz, J. (2015). Intersemiotic translation and transformational creativity. Punctum. International Journal Of Semiotics, 1(2), 11-21.
  2. Benveniste, E. (1995). Genel dilbilim sorunları. (E. Öztokat, Trans.) İstanbul: YKY. Cambridge Online Dictionary. http://dictionary.cambridge.org/dictionary/english/pestilence?fallbackFrom=turkish Retrieved on: 21 January, 2017.
  3. Coquet, J.-C. (1984). Le discours et son sujet. Paris: Klincksieck. Coquet, J.-C. (1997). La quête du sens. Le langage en question. Paris: PUF. Coquet, J.-C. (2007). Phusis et logos. Une phénoménologie du langage. Paris: PUV. Coquet, J.-C., & Öztürk Kasar, S. (2003). Söylem, göstergebilim ve çeviri. İstanbul: Yıldız Teknik Üniversitesi. Gorlée, D. L. (1994). Semiotics and the problem of translation: With special reference to the semiotics of Charles S. Peirce. Amsterdam: Rodopi. Guillaume, A. (2009). Traduction, sémiotique et praxéologie. Penser Et Agir: Contextes Philosophique, Praxéologique et Langagier. 395-412.
  4. Guillaume, A. (2015). Intertheoricity: Plasticity, elasticity and hybridity of theories. Part II: semiotics of transferogenesis. Human And Social Studies. 4(2), 59-77.
  5. Karantay, S. (1995). Tiyatro çevirisi: Oyun dili ve çeviri. M. Rifat (Ed.), Çeviri ve çeviri kuramı üstüne söylemler. (93-115) İstanbul:
  6. Düzlem Publishing Kourdis, E., & Kukkonen, P. (2015). Introduction- semiotics of translation, translation in semiotics. Punctum. International Journal Of Semiotics. 1(2), 5-10.
  7. Merleau-Ponty, M. (1962). Phenomenology of perception. London: Routledge & Kegan Paul. Merlau-Ponty, M. (2005). Algılanan dünya. Sohbetler. (Ö. Aygün, Trans.) İstanbul:
  8. Metis Publishing. Merlau-Ponty, M. (2006). Algının önceliği ve onun felsefi sonuçları. (Y. Yıldırım, Trans.) İstanbul:
  9. Kabalcı Publishing. Nowotna, M. (2005). Le sujet dans tous ses étas. M. Nowotna (Ed.), D’une langue à l’autre. (23-46). Paris: Aux lieux d’être. Nutku, Ö. (2013). Shakespeare sözlüğü. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
  10. Öztürk Kasar, S. (2001). La sémiotique subjectale et la traduction. Oral presentation at Third International Congress- Claims, Changes and Challenges in Translation Studies Abstracts. European Society for Translation, Copenhagen Business School, Kopenhag: 24-25.
  11. Öztürk Kasar, S. (2009a). Pour une typologie des non-sujets: Au carrefour de la sémiotique et de la phénoménologie. Sémio 2007: Rencontres Sémiotiques: Les Interfaces Disciplinaires, Des Théories Aux Pratiques Professionnel