Journals / İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2022 / Cilt: 23 - Sayı: 3

Covid 19 Pandemi Sürecinde Yurtdışında Yaşayan Türk Velilerin Deneyimleri: Fenomenolojik Bir Çalışma (Fransa Örneği)

Pages
1644–1662
Publication Date
2022-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Pandemi sürecinde kendilerini yetersiz gördüklerini belirten veliler özellikle çocukların eğitimi konusunda öğrencilere rehberlik yapmanın kolay olmadığını, derslere yardımcı olunması bakımından kendilerini eksik gördüklerini, pedagojik olarak yetersiz kaldıklarını ve öğretmenin yerine geçmenin çok zor olduğunu ifade etmişlerdir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Fransa’da yaşayan velilerin COVİD-19 sürecindeki deneyimlerinin saptanmasının amaçlandığı bu araştırmada nitel yöntemlerden fenomenoloji deseni tercih edilmiştir.
📊
Key Findings & Data:Verilerinin analizi sonucunda pandemi sürecinde veli olma fenomeninin yapısı ve özünü oluşturan şu altı bileşene ulaşılmıştır. 1.
💡
Conclusion & Impact:Pandemi sürecinde kendilerini yetersiz gördüklerini belirten veliler özellikle çocukların eğitimi konusunda öğrencilere rehberlik yapmanın kolay olmadığını, derslere yardımcı olunması bakımından kendilerini eksik gördüklerini, pedagojik olarak yetersiz kaldıklarını ve öğretmenin yerine geçmenin çok zor olduğunu ifade etmişlerdir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Pandemi · Covid 19 · Veli

Özet

Fransa’da yaşayan velilerin COVİD-19 sürecindeki deneyimlerinin saptanmasının amaçlandığı bu araştırmada nitel yöntemlerden fenomenoloji deseni tercih edilmiştir. Çalışma grubunun Fransa’daki Türk velilerin olduğu araştırma kapsamında yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Verilerinin analizi sonucunda pandemi sürecinde veli olma fenomeninin yapısı ve özünü oluşturan şu altı bileşene ulaşılmıştır. 1. Sorumlulukların artması, 2. Duygudurum bozukluğu yaşama, 3. Öğretmenin değerini anlama, 4. Pandeminin etkilerini hissetme, 5. Kendini yetersiz görme ve 6. Öğretmen rolü üstlenmedir. Katılımcı veliler pandemi döneminde bir veli olarak stresli bir dönem geçirdiklerini, korku ve endişe yaşadıklarını, bu dönemin kendilerine sıkıcı geldiğini ve yorgun hissettiklerini, geleceğe ilişkin endişelerinin olduğunu, zaman zaman karamsarlık ve öfke yaşadıklarını ifade etmişlerdir. Pandeminin yarattığı şartlara bağlı olarak okul ve öğretmenlerden uzak kalan veliler; öğretmenlerin eksikliğini hissettiklerini, kendilerini öğretmenlerin yerine koyarak empati yaptıklarını, okul ve öğretmenin önemini anladıklarını, eğitimin hayatlarının merkezinde yer aldığını belirtmişlerdir. Pandemi sürecinde kendilerini yetersiz gördüklerini belirten veliler özellikle çocukların eğitimi konusunda öğrencilere rehberlik yapmanın kolay olmadığını, derslere yardımcı olunması bakımından kendilerini eksik gördüklerini, pedagojik olarak yetersiz kaldıklarını ve öğretmenin yerine geçmenin çok zor olduğunu ifade etmişlerdir.

🔖

Cite This Article

YAMAN, T., KARA, İ., AKTAŞ, V. (2022). Covid 19 Pandemi Sürecinde Yurtdışında Yaşayan Türk Velilerin Deneyimleri: Fenomenolojik Bir Çalışma (Fransa Örneği). İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 3, 1644–1662. https://ajindex.com/articles/860271

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Akgül, G. (2021). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin, ortaokul öğrencilerinin ve öğrenci velilerinin pandemi sürecindeki uzaktan eğitime ilişkin görüşleri (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Uşak Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Uşak. Altun Ekiz, M. (2020). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin karantina dönemindeki uzaktan eğitim ile ilgili görüşleri (nitel bir araştırma). Journal of Sport and Recreation Researches, 2(11),1-13.
  2. Arslan, K., Görgülü Arı, A. ve Hayır Kanat, M. (2021) Covid-19 pandemi sürecinde verilen uzaktan eğitim hakkında veli görüşleri. Ulakbilge, 57 (2021 Şubat), 192–206.
  3. Barış, M. (2015). Üniversite öğrencilerinin uzaktan öğretime yönelik tutumlarının incelenmesi: Namık Kemal Üniversitesi örneği. Sakarya University Journal of Education, 5(2), 36-46.
  4. Başaran, M. ve Aksoy, A. B. (2020). Anne-babaların korona-virüs (Covid-19) salgını sürecinde aile yaşantılarına ilişkin görüşleri. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 13(71), 668-678.
  5. Can, E. (2020). Coronavirüs (Covid-19) pandemisi ve pedagojik yansımaları: Türkiye’de açık ve uzaktan eğitim uygulamaları. Açık öğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(2), 11-53.
  6. Creswell, J. W. (2013). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (4nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage. Demiray, U. (1999). Bir çağdaş eğitim modeli olarak uzaktan eğitim uygulaması. Jandarma Dergisi, 85, 46-52.
  7. Deniz, Ö. P. ve Evci Kiraz, E. D. (2020). COVID-19 pandemi sürecinde şehir sağlığı çalışmaları. Biotechnol and Strategic Health Research, 1(Özel Sayı), 147-151.
  8. Giorgi, A. (2009). The descriptive phenomenological method in psychology: A modified husserlian approach. Pittsburgh: Duquesne University Press.
  9. Karasar, N. (2015). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Bilim Kitap Kırtasiye Yayınevi.
  10. Karip, E. (2020). COVID-19: Okulların kapatılması ve sonrası. Web: https://tedmem.org/vurus/covid-19-okullarin-kapatilmasi-ve-sonrasi adresinden 13 Temmuz 2020 tarihinde erişilmiştir. Kırık, A. M. ve Özkoçak, V. (2020). Yeni dünya düzeni bağlamında sosyal medya ve yeni koronavirüs (Covid-19) pandemisi. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7, 133-154.
  11. Kırmızıgül, H.(2020).Covid-19 salgını ve beraberinde getirdiği eğitim süreci. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 7(5),283-289.
  12. Özdemir Deniz P. ve Evci Kiraz E. D. (2020). Covid-19 pandemi sürecinde şehir sağlığı çalışmaları. J Biotechinol & Strategic Health Res, 4, 147-151.
  13. Özdoğru, M. (2021). COVID-19 salgınında okul