Journals / Milli Eğitim Özel Eğitim ve Rehberlik Dergisi / 2021 / Cilt: 1 - Sayı: 2

COVID-19 SALGIN DÖNEMİ DUYGUSAL YEME DAVRANIŞININ ÇEŞİTLİ DEĞİŞKENLERE GÖRE İNCELENMESİ

Pages
240–268
Publication Date
2021-07-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ulaşılan bulgular literatürdeki diğer araştırmalarla birlikte tartışılmış ve ileriki araştırmalar için öneriler sunulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:COVID-19 hastalığı kısa süre içerisinde tüm dünyaya yayılmıştır ve pandemi ilanedilmiştir.
📊
Key Findings & Data:Bu çalışmanın amacı COVID-19 salgın sürecinde bireylerin duygusal yeme davranışlarını çeşitli değişkenlere göre incelemektir.
💡
Conclusion & Impact:Ulaşılan bulgular literatürdeki diğer araştırmalarla birlikte tartışılmış ve ileriki araştırmalar için öneriler sunulmuştur.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:19 hasta
⚙️Variables:Duygusal yeme · salgın · COVID-19

Özet

COVID-19 hastalığı kısa süre içerisinde tüm dünyaya yayılmıştır ve pandemi ilanedilmiştir. Hastalığın belirsizliği ve salgın niteliği taşıması olumsuz duygulara sebep olabilmektedir. Bu çalışmanın amacı COVID-19 salgın sürecinde bireylerin duygusal yeme davranışlarını çeşitli değişkenlere göre incelemektir. Duygusal yeme davranışı olumsuz duygulara karşılık geliştirilen, işlevsel olmayan bir baş etme biçimi olarak değerlendirildiğinde, bireylerin salgın sürecinde sürdürdükleri veya geliştirdikleri duygusal yeme davranışı bazı değişkenler açısından incelenmiştir. İlişkisel tarama modelindeki araştırmada veriler demografik bilgi formu, Türkçe Duygusal Yeme Ölçeği ve Beck Depresyon Ölçeği ile toplanmıştır. Toplanan veriler betimsel istatistiklerle birlikte Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon, Spearman-Brown Sıra Farkları Korelasyon Katsayısı, Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) ile analiz edilmiştir. Yapılan analizler sonucunda katılımcıların duygusal yeme davranışlarının cinsiyet, medeni durum, iş sürdürme durumları, beden kitle indeksine göre farklılaştığı saptanmıştır. Aynı zamanda bireylerdeki duygusal yeme davranışının yaş ve depresyon düzeyi ile anlamlı bir ilişki içerisinde olduğu saptanmıştır. Ulaşılan bulgular literatürdeki diğer araştırmalarla birlikte tartışılmış ve ileriki araştırmalar için öneriler sunulmuştur.

🔖

Cite This Article

AKFIRAT, O. N., KILÇIK, D. G. (2021). COVID-19 SALGIN DÖNEMİ DUYGUSAL YEME DAVRANIŞININ ÇEŞİTLİ DEĞİŞKENLERE GÖRE İNCELENMESİ. Milli Eğitim Özel Eğitim ve Rehberlik Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 2, 240–268. https://ajindex.com/articles/854439

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Arslantaş, H., Dereboy, F., Yüksel, R., & İnalkaç, S. (2019). Duygusal yeme ölçeği’nin Türkçe çevirisinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikiyatri Dergisi, 30. Ateşsönmez, S. (2018). Algılanan ebeveyn tutumunun yetişkin bireylerde duygusal yemebozukluğuna etkisinin incelenmesi. Yayımlanmış yüksek lisans tezi. Üsküdar Üniversitesi,
  2. İstanbul.
  3. Aydemir, Ö. & Köroğlu, E. (2006). Psikiyatride Kullanılan Klinik Ölçekler. Ankara:
  4. Hekimler Yayın Birliği. Bekaroğlu, E., & Yılmaz, T. (2020). COVID-19 ve psikolojik etkileri: Klinik psikolojiperspektifinden bir derleme. Nesne, 8(18), 573-584.
  5. Bekker, M. H., Van De Meerendonk, C., & Mollerus, J. (2004). Effects of negativemood induction and impulsivity on self-perceived emotionaleating. International Journal of Eating Disorders, 36(4), 461-469.
  6. Bilgen, Ş. S. (2018). Türkçe duygusal yeme ölçeği geliştirilmesi, geçerlilik ve güvenirliğiçalışması. Yayımlanmış yüksek lisans tezi, Üsküdar Üniversitesi,
  7. İstanbul.
  8. Bozkurt, Y., Zeybek, Z., & Aşkın, R. (2020). Covid-19 pandemisi: Psikolojiketkileri ve terapötik müdahaleler. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(37), 304-318.
  9. Bruch, H. (1996). Eating disorders. New York: Basic Books. Brunt A.R., Schafer E., & Oakland M.J. (1999). Ability of social support to predict at risk dietary intake and anthropometric measures in white, rural, community-dwelling elderly women. J Nutr Elder, 19(1), 49–69.
  10. Bussolotti, D., Fernández-Aranda, F., Solano, R., Jiménez-Murcia, S., Turón, V., &Vallejo, J. (2002). Marital status and eating disorders: an analysis of its relevance. Journal of Psychosomatic Research, 53(6), 1139-1145.
  11. Büyüköztürk, Ş. (2002). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı: İstatistik, araştırmadeseni, SPSS uygulamaları ve yorum, Ankara:
  12. Pegem Akademi Yayınevi.
  13. Cheng, S. K., Wong, C. W., Tsang, J., & Wong, K. C. (2004). Psychological distress and negative appraisals in survivors of severe acute respiratory syndrome (SARS). Psychological Medicine, 34(7), 1187-1195.
  14. Duan, L., & Zhu, G. (2020). Psychological interventions for people affected by the COVID-19 epidemic. The lancet psychiatry, 7(4), 300-302.
  15. Duman, N. (2020). Üniversite öğrencilerinde COVID-19 korkusu ve belirsizliğe tahammülsüzlük. The Journal of Social Science, 4(8), 426-437.
  16. Endler, N. S., & Parker, J. D. (1990). State and trait anxiety, depression and coping styles. Australian Journal of Psychology, 42(2), 207-220.
  17. Erbay, L. G., & Seçkin, Y. (2016). Yeme bozuklukları. Güncel Gastroe