Journals / Turkish Studies (Elektronik) / 2018 / Cilt: 13 - Sayı: 26

WOMEN AND POLITICS ACCORDING TO THE QUR'AN

KUR’AN’A GÖRE KADIN VE SİYASET

Pages
19–41
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Women's political rights refer to participation in elections as a voter, politician or similar positions, and thus they can take an active role in the administration of the country, such as the president, minister, deputy, or in other areas of politics.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:There are indispensable rights for people.
📊
Key Findings & Data:All of these fundamental rights are included in the concept of human rights.
💡
Conclusion & Impact:Women's political rights refer to participation in elections as a voter, politician or similar positions, and thus they can take an active role in the administration of the country, such as the president, minister, deputy, or in other areas of politics.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

There are indispensable rights for people. All of these fundamental rights are included in the concept of human rights. In almost all countries, including the developed western countries, one of the main points of discussion and uncertainty about the rights and freedoms of individuals is women rights. The acceptance of rights and freedoms granted to women by positive law is considered within the concept of women's rights. It should also be examined in this concept removing the obstaclesimposed by society and law aboutrecognition and use of these rights. The elimination of discrimination against women in every field and women's rights arising from their biological differences have toexamined within this subject. Women rights in developed countries are used to express women's political rights. On the other hand, the role of women in the society, the equality of women and men and the political rights of women are considered as the same terms in the underdeveloped and developing countries. But each of these subheadings are important study topics that should be examined in detail. Considering this situation and the length of the article, I believe that it would be beneficial to determine the political rights of women in terms of Qur'anfirstly. In the next issues of the magazine I would like to publish the topic of women and politics after Hz Prophet period. In the hope that the missing part will be completed later, we have determined the subject of our article as “Women and Politics According to Qur'an”. Women's political rights refer to participation in elections as a voter, politician or similar positions, and thus they can take an active role in the administration of the country, such as the president, minister, deputy, or in other areas of politics.

Özet

İnsanlar için vazgeçilmez haklar vardır. Bu temel hakların hepsi insan hakları kavramı içinde yer alır. Gelişmiş batılı ülkeler de dâhil hemen hemen tüm ülkelerde, bireylerin sahip olduğu hak ve özgürlükler konusundaki tartışma ve belirsizliklerin yoğunlaştığı temel noktalardan birini insan hakları kavramı içinde yer alan “kadın hakları” oluşturmaktadır. Pozitif hukukun kadınlara tanıdığı veya tanıması gereken hak ve özgürlüklerin toplum tarafından kabul görmesi, kadınlara bu hakların tanınması ve kullanılmasında toplum ve hukuk tarafından konulmuş olan engellerin kaldırılması, kadınların biyolojik konumları nedeniyle özel bazı haklardan yararlanmaları ve her alanda kadınlara karşı ayrımcılığın kaldırılması “kadın hakları” kavramı içinde ele alınmaktadır. Gelişmiş ülkelerde kadın hakları deyimi, kadınların siyasal haklarını ifade etmek için kullanılır. Buna mukabil geri kalmış ve gelişmekte olan ülkelerde kadın hakları deyimi ile kadının toplumdaki yeri, kadın-erkek eşitliği ve kadının siyasal hakları birlikte anlaşılır. Bu alt başlıkların her biri detayları ile incelenmesi gereken önemli çalışma konularını teşkil etmektedir. Bu durumu ve makalenin hacmini de dikkate alarak, öncelikle kadının siyasal haklarının Kur’an açısından tespit edilmesinin yararlı olacağı kanaatindeyim. Sünnet ve Hz. Peygamber sonrası İslâm kültüründe kadın ve siyaset konularını nasip olursa derginin sonraki sayılarında yayımlama düşüncesindeyim. Eksik kalan kısmının sonradan tamamlanacağı ümidiyle makalemizin konusunu “Kur’an’a Göre Kadın ve Siyaset” şeklinde belirledik. Kadınların siyasal hakları ile kastımız, seçmen, politikacı ve benzer konumlarda katılımları, dolayısıyla devlet başkanı, bakan, milletvekili gibi ülke yönetiminde veya siyasetin diğer alanlarında aktif rol almalarıdır.

🔖

Cite This Article

ACAR, H. İ. (2018). WOMEN AND POLITICS ACCORDING TO THE QUR'AN. Turkish Studies (Elektronik), Cilt: 13 - Sayı: 26, 19–41. https://ajindex.com/articles/84902

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Kur’an-ı Kerim Abdulhamîd İsmâil el-Ensâri, “Ehlü’l-Hal ve’l Akd”, T.D.V.İslâm Ansiklopedisi, İstanbul, 1994.
  2. Acar, H. İbrahim, “ Diyet Açısından Kadın-Erkek Ayırımı Problemi”, Türkiye Günlüğü, S.51, Yaz, 1998.
  3. Akdemir, Salih, “Tarih Boyunca ve Kur’ân’ı Kerim’de Kadın”, İslâmi Araştırmalar, C.5, S.4, Ekim 1991.
  4. Aktan, Hamza, “ İslâm’a Göre Kadının Sosyal Aktivitesi”, Sosyal Hayatta Kadın, İstanbul, 1996. Alûsî, Şihâbüddin es-Seyyid Mahmûd Rûhu’l Meânî fi Tefsîrî’l-Kur’âni’l-Azîm ve’s-Seb’i’l- Mesânî, Beyrut, ts. Amine Vedûd, Muhsin, Kur’ân ve Kadın, tür. Nazife Şişman, İstanbul, 1997.
  5. Aslan, Nasi, İslam Hukukunda Yargılama Etiği ve İlkeleri, Adana, 2014.
  6. Ateş, Süleyman, Yüce Kur’ân’ın Çağdaş Tefsiri, İstanbul, 1988. Aynî, Bedreddin Ebî Muhammed Mahmûd b. Ahmed, Umdetü’l-Kârî Şerhu Sahîhi’l-Buhârî, ts, Bâci, Ebû’l-Velîd Süleyman b. Halef, el-Müntekâ Şerhu Muvatta el-İmâm Mâlik, Beyrut,1983. Behiyyu’l-Hûlî, el-Mer’e Beyne’l-Beyti ve’l-Muctema’, Mısır, 1953.
  7. Beşer, Faruk, İslâm Hukukunda Kadının Çalışması ve Sosyal Güvenliği, İstanbul, ts. Beyzâvi, Nâsiruddîn Ebû Saîd Abdullah b. Ömer, Envarü’t-Tenzîl ve Esarü’t- Te’vîl, Mısır, 1968. Bûtî, M. Said Ramazan, el-Mer’e, Dımeşk, 1996.
  8. Carullah, Musa, Hatun, Yayına Hazırlayan, Mehmet Görmez, Ankara, 1999. Cessâs, Ebû Bekr Ahmed b. Ali, Ahkâmü’l-Kur’ân, Beyrut, ts. Derveze, Muhammed İzzet, ed-Dusturu’l-Kur’anî ve’s-Sünnetü’n-Nebeviyye fi Şuûni’l-Hayat, ts. Ebüssuûd, İrşadü’l-Akli’s-Selim, Kahire, ts. Ebû Yusuf, Ya’kub b. İbrâhim, Kitâbu’l-Harac, Kahire, 1382. Erdoğan, Mehmet, Fıkıh ve Hukuk Terimleri Sözlüğü, İstanbul, 1998.
  9. Erul, Bünyamin, “ Hadiste Eleştirel Yaklaşımın Öncüsü Olarak Hz. Aişe”, İslâmiyat, Nisan-Haziran, 2000, C.3, S.2. Fayda, Mustafa, “ Aişe “ T.D.V.İslâm Ansiklopedisi, İstanbul,1989.
  10. Hamidullah Muhammed, İslam Müesseselerine Giriş, çev. İ.Süreyya Sırma, İstanbul, ts. Hatiboğlu, Mehmet.S., “ İslâm’ın Kadına Bakışı” İslâmi Araştırmalar, C.5, S. 4, Ekim, 1991. İbnü’l-Arabî, Ebû Bekr, Muhammed b. Abdillah Ahkâmü’l- Kur’ân, Beyrut, 1988. İbn Aşûr, Muhammed İbn Tahir, Tefsîru’t-Tahrir ve’t-Tenfîr, Tunus, ts. İbn Abdilberr, Ebû Ömer Yusuf b. Abdillah b. Muhammed, el-İsti’ab fi Ma’rifeti’l-Ashâb, Kahire,ts, İbn Hazm, Ebû Muhammed Ali b. Ahmed b. Sa’id el- Muhallâ, Mısır, 1970.
  11. İbn Kesir, İmâdüddîn Ebû'l-Fidâ İsmâil b. Ömer, Tefsîrü’l- Kur’ân’il-Azîm, Beyrut, 1969. İbn Kudâme, Ebû Muhammed Abdullah b. Ahmed b. Mahmûd, el-Muğnî ( eş-Şerhu'l-Kebîr ile birlikte) Beyrut,1972.
  12. İbn Rüşd, Ebi’l-Velîd Muhammed b.