Journals / Sakarya İktisat Dergisi / 2020 / Cilt: 9 - Sayı: 5

TOPLUMUN SİYASETSİZLEŞTİRİLMESİ AÇISINDAN BÜROKRATİK-OTORİTERYENİZM VE POPÜLİZM

Pages
125–138
Publication Date
2020-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Dolayısıyla BO açıkça demokratik siyaseti dışlarken popülizm toplumun siyasetsizleşmesine dolaylı yoldan sürüklenir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada uzmanlık ilkesini esas alan Bürokratik Otoriteryen rejimle milli irade ilkesini esas alan popülist rejim karşılaştırılmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Bürokratik Otoriteryen model toplumsal işlerin uzmanlara havale edilerek bilimsel bir yöntemle çözülebileceği kanaatinden hareket ederken, popülizm milli iradenin uzmanlık gerekçesiyle sınırlandırılmasına itiraz eder.
💡
Conclusion & Impact:Dolayısıyla BO açıkça demokratik siyaseti dışlarken popülizm toplumun siyasetsizleşmesine dolaylı yoldan sürüklenir.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Bürokratik Otoriteryenizm · Uzmanlık · Popülizm

Özet

Bu çalışmada uzmanlık ilkesini esas alan Bürokratik Otoriteryen rejimle milli irade ilkesini esas alan popülist rejim karşılaştırılmaktadır. Bürokratik Otoriteryen model toplumsal işlerin uzmanlara havale edilerek bilimsel bir yöntemle çözülebileceği kanaatinden hareket ederken, popülizm milli iradenin uzmanlık gerekçesiyle sınırlandırılmasına itiraz eder. BO rejimler siyaseti ve özellikle de tüm toplumsal kesimleri hareketlendiren demokratik siyaseti olabildiğince yok ederek uzmanlar eliyle toplumsal sorunlara çözüm bulmaya çalışır. Popülizm ise tek söz sahibinin milli iradenin temsilcisi seçilmiş hükümet olduğunu ileri sürerek siyasetçilerin alanını uzmanlık aleyhine olacak şekilde genişletir. Fakat, popülizmin siyaset ve liderlik anlayışı paradoksal biçimde toplumun siyasetten dışlanması ile sonuçlanır. Dolayısıyla BO açıkça demokratik siyaseti dışlarken popülizm toplumun siyasetsizleşmesine dolaylı yoldan sürüklenir.

🔖

Cite This Article

KILINÇ, Z. A., HAŞLAK, İ. (2020). TOPLUMUN SİYASETSİZLEŞTİRİLMESİ AÇISINDAN BÜROKRATİK-OTORİTERYENİZM VE POPÜLİZM. Sakarya İktisat Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 5, 125–138. https://ajindex.com/articles/843382

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (27)

  1. ACEMOĞLU, D. ve ROBINSON, A. R. (2007).
  2. On the Economic Origins of Democracy, Daedalus, 136 (1), 160-162.
  3. BRANCO, M. C. (2011).
  4. Economics Against Democracy, Review of Radical Political Economics, 44 (1), 23–39.
  5. BERLIN, I. (1991).
  6. The Counter-Enlightenment, Against the Current: Essays in the History of Ideas, Edt. H. Hardy, Clarendon Press.
  7. CANOVAN, M. (1999). Trust the people! Populism and the two faces of democracy, Political studies, 47(1), 2–16.
  8. COLLIER, D, (2001).
  9. Bureaucratic Authoritarianism, The Oxford Companion to Politics of the World, Edt. Joel Krieger, Oxford University Press.
  10. CRICK, S. B. (2005). Populism, politics and democracy, Democratisation, 12(5), 625-632.
  11. DARGENT, E. (2011). Agents or Actors? Assessing the Autonomy of Economic Technocrats in Colombia and Peru, Comparative Politics, 43(3), 313-332.
  12. FISCHER, F. (1990). Technocracy and the Politics of Expertise, Sage. FREEMAN, J. R. (2002). Competing Commitments: Technocracy and Democracy in the Design of Monetary Institutions, International Organization, 56(4), 889-910.
  13. GELLER, D. S. (1982). Economic Modernization and Political Instability in Latin America: A Causal Analysis of Bureaucratic-Authoritarianism, The Western Political Quarterly, 35(1), 33-49.
  14. HABERMAS, J. (1984). The Theory of Communicative Action: Reason and the Rationalization of Society, Beacon Press.
  15. HAGOPIAN, F. (2000).
  16. Political Development Revisited, Comparative Political Studies, 33(6/7), 880-911.
  17. HEISS, C. (2017).
  18. Bureaucratic Authoritarianism, The Wiley Blackwell Encyclopedia of Social Theory, Ed. Bryan S. Turner. John Wiley & Sons, Ltd.: 1-3.
  19. HUNTINGTON, S. P. (1965). Political Development and Political Decay, World Politics, 17(3), 386-430.
  20. LANE, R. (1997).
  21. The Art of Comparative Politics, Allyn & Beacon. LIPSET, S. M. (1959). Some Social Requisities of Democracy: Economic Development and Political Legitimacy, APSR, 53(1), 69-105.
  22. MUDDE, C. (2004).
  23. The Popülist Zeitgeist, Government and Opposition, 39(4), 541-563.
  24. MUDDE, C. ve KALTWASSER, C. R. (2017). Populism: A Very Short Introduction, Oxford University Press.
  25. MUNRO, A. (2020). Populism, https://www.britannica.com/topic/populism, Erişim tarihi: 15.09.2020.
  26. MÜLLER, J. W. (2016). What Is Populism?, University of Pennnsylvania Press. O’DONNELL, G. (1979). Modernization and Bureaucratic-Authoritarianism, University of California Press.
  27. O'DONNELL, G. (1977). Corporatism and the Question of the State, Edt. James M. Malloy, Authoritarianism and Corporatism in Latin Amer