Journals / Sakarya İktisat Dergisi / 2020 / Cilt: 9 - Sayı: 5

AN EFFECTIVE TOOL IN PREVENTING CORRUPTION: WHISTLEBLOWING

YOLSUZLUĞUN ÖNLENMESİNDE ETKİLİ BİR ARAÇ: İHBARCILIK

Pages
90–109
Publication Date
2020-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this context, the subject of whistleblowing is discussed at a conceptual level, the regulations of whistleblowing in Turkey are examined and the relations between internal control and whistleblowing are revealed.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:There are many control methods in order to prevent corruption in the public sector.
📊
Key Findings & Data:However, none of these can be fully effective in revealing the corruption committed in secret.
💡
Conclusion & Impact:In this context, the subject of whistleblowing is discussed at a conceptual level, the regulations of whistleblowing in Turkey are examined and the relations between internal control and whistleblowing are revealed.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Yolsuzluk · Yönetim Etiği · İhbarcılık

Abstract

There are many control methods in order to prevent corruption in the public sector. However, none of these can be fully effective in revealing the corruption committed in secret. Since the inspections are carried out afterwards, it cannot prevent the waste of public resources. The aim of this study is to discuss the whistleblowing institution, which is an effective tool in deterring those who will commit corruption in the public sector and revealing the corruption, within the framework of administrative ethics approach. In this context, the subject of whistleblowing is discussed at a conceptual level, the regulations of whistleblowing in Turkey are examined and the relations between internal control and whistleblowing are revealed.

Özet

Kamu kesiminde yolsuzluğu önlemek amacıyla bir çok denetim yöntemi bulunmaktadır. Ancak bunların hiç birisi gizli olarak gerçekleştirilen yolsuzlukların ortaya çıkarılmasında tam olarak etkili olamamaktadır. Denetimler sonradan yapıldığı için de kamu kaynaklarının israf olmasının önüne geçememektedir. Bu çalışmanın amacı, kamu kesiminde yolsuzluk yapacakların caydırılması ve yapılmış olan yolsuzlukların ortaya çıkarılmasında etkili bir araç olan ihbarcılık kurumunu yönetsel etik yaklaşımı çerçevesinde ele almaktır. Bu bağlamda çalışmada ihbarcılık konusu kavramsal düzeyde ele alınmış, ülkemizde ihbarcılığa ilişkin düzenlemeler ile iç denetim ve ihbarcılık ilişkisi incelenmiştir.

🔖

Cite This Article

ŞEN, M. L. (2020). AN EFFECTIVE TOOL IN PREVENTING CORRUPTION: WHISTLEBLOWING. Sakarya İktisat Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 5, 90–109. https://ajindex.com/articles/843380

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. ADALET BAKANLIĞI UHDİGM vd. (2009), Yolsuzluğun Bildirilmesine İlişkin Kılavuz İlkeler, Ankara.
  2. AKILLI, H. S., ÇAM, S., KILINÇ, S. ve KIZILBOĞA, R. (2013), “Kamu Personelinin Etik İhlallerine Verdikleri̇ Önem Derecesi̇ ve Etik İhlallerin Bildirimi Konusundaki̇ Görüşleri”, Sayıştay Dergisi, S. 89, ss. 5-33.
  3. AKSU, A., YILMAZ, A. ve ORÇAN, A. (2016), “Denetimde Bilgi Uçurma”, Kastamonu Eğitim Dergisi, C. 24, S. 4, ss. 1727-1748.
  4. AKTAN, C. C. (1997), “Siyasal Patoloji ve Siyasal Yozlaşma”, Yeni Türkiye, S.14, ss. 1063-1077.
  5. AKTAN, C. C. (2015), “Organizasyonlarda Yanlış Uygulamalara Karşı Bir Sivil Erdem, Ahlaki Tepki ve Vicdani Red Davranışı: Whistleblowing”, Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, C. 7, S. 2, ss. 19-36.
  6. AKYÜREK, M. (2020), “Öğretmenlerde Whistleblowing (Bilgi Uçurma)”, Türkiye Eğitim Dergisi, C. 5, S.1, ss. 17-29.
  7. ARSLAN, E. T. ve KAYALAR, M. (2017), “Kamu ve Özel Sektör Çalışanlarının İfşa (Whistleblowing) Niyeti: Karşılaştırmalı Bir Analiz”, KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, C. 19, S. 32, ss. 15-26.
  8. ATILGAN, A. ve KOÇ, E. (2019), “Whistleblowing: Türkiye’den İki Örnek Olay”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, S.41, ss. 380-389.
  9. AYDAN, S. (2018), “İhbarcılık: Bir Kavram Analizi”, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, C. 15, S. 41, ss. 78-100.
  10. AYDAN, S. ve KAYA, S. (2018), “Sağlık Sektöründe İhbarcılık: Bir Üniversite Hastanesinde Çalışan Hemşire ve Sekreterler Üzerine Bir Uygulama”, Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, C. 21, S. 1, ss. 1-29.
  11. AYDIN, U. (2002), “İş Hukuku Açısından İşçinin Bilgi Uçurması (Whistle-blowing)”, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, C. 2, S. 2, ss. 79-100.
  12. BALTACI, A. (2017), “Bilgi Uçurma: Kavram ve Kuramsal Temeller”, Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, C. 5, S. 2, ss. 397-423.
  13. BALTACI, A. ve BALCI, A. (2017), “Reasons for Whistleblowing: A Qualitative Study”, Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, C. 7, S. 1, ss. 37‐51. BERKMAN, A. Ü. (1983), Azgelişmiş Ülkelerde Kamu Yönetiminde Yolsuzluk ve Rüşvet, TODAİE Yayını, Ankara.
  14. BOWMAN, J. S. (1983), “Ethical Issues for the Public Manager”, Handbook of Organization Management, (Ed. William B. Eddy), Marcel Dekker, New York. BUDAK, T. (2010), “Türk Vergi Hukukunda İhbar ve İhbar İkramiyesi”, Maliye Araştırma Merkezi Konferansları, 0 (52), ss. 41-62.
  15. BÜMKO (2014),
  16. Kamu İç Kontrol Rehberi, T.C. Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğü, https://ms.hmb.gov.tr/uploads/2019