Journals / BEÜ İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 7 - Sayı: 1

Fıkıh Usûlünde Nâsih ve Mensuh Olma Yönünden Kıyas

Pages
75–97
Publication Date
2020-06-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu bakımdan ister celî ister hafî olsun kıyasın nass, icmâ veya başka bir kıyası neshetmesi caiz olmadığı gibi onlar tarafından neshedilmesi de mümkün değildir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Kıyas, Kur’an, Sünnet veya icmâda hükmü bulunmayan meseleye, aralarındaki illet birliği sebebiyle, bu kaynaklardan birinde yer alan meselenin hükmünü vermeyi ifade eden bir kavramdır.
📊
Key Findings & Data:Fıkıh usulünün tedviniyle birlikte âlimler kıyasın mahiyeti, rükünleri, kaynak değeri ve neshin konusu olup olmayacağı meseleleri üzerinde yoğunlaşarak bir kıyas teorisi meydana getirmişlerdir.
💡
Conclusion & Impact:Bu bakımdan ister celî ister hafî olsun kıyasın nass, icmâ veya başka bir kıyası neshetmesi caiz olmadığı gibi onlar tarafından neshedilmesi de mümkün değildir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Fıkıh usulü · Nass · İcma

Özet

Öz Kıyas, Kur’an, Sünnet veya icmâda hükmü bulunmayan meseleye, aralarındaki illet birliği sebebiyle, bu kaynaklardan birinde yer alan meselenin hükmünü vermeyi ifade eden bir kavramdır. İslâm hukukunda deliller teorisinde Kur’an, Sünnet ve icmâdan sonra dördüncü sırada yer alan kıyas İslâm hukukunun önemli kavramlarından biridir. Fıkıh usulünün tedviniyle birlikte âlimler kıyasın mahiyeti, rükünleri, kaynak değeri ve neshin konusu olup olmayacağı meseleleri üzerinde yoğunlaşarak bir kıyas teorisi meydana getirmişlerdir. Bu bağlamda kıyasın gerek başka bir kıyası gerekse başka delillerle sabit hükümleri neshi ve onlar tarafından neshedilmesi konularında usulcüler arasında görüş ayrılıkları meydana gelmiştir. Çoğunluk kıyasın başka hükümleri neshedemeyeceği gibi onlar tarafından da neshedilemeyeceği görüşünü benimsemiştir. Bir kısım usulcü ise celî kıyasın hem nass, icmâ ve başka bir kıyası neshedebileceği hem de onlarla mensûh olabileceğini ileri sürmüşlerdir. Ancak kıyasın sahih olmasının şartı bu kaynaklardan birine aykırı olmamasıdır. Bunlardan biriyle çatışırsa sıhhat şartı ortadan kalktığı için kıyasın hükmü de ortadan kalkar. Hükmü ortadan kalkan delilin başka bir hükmü neshetmesi mümkün değildir. Ayrıca nesh teorisine göre bir hüküm ancak kendi misli bir delille neshedilebilir. Kıyas kuvvet yönünden bu delillerin dengi olmadığından onlardan herhangi birini neshetmesi tasavvur edilemez. Bir de kıyas zannî bir delildir. Zannî olanın kat’î olanı neshetmesi imkânsızdır. Bu bakımdan ister celî ister hafî olsun kıyasın nass, icmâ veya başka bir kıyası neshetmesi caiz olmadığı gibi onlar tarafından neshedilmesi de mümkün değildir.

🔖

Cite This Article

ÇETİNTAŞ, R. (2020). Fıkıh Usûlünde Nâsih ve Mensuh Olma Yönünden Kıyas. BEÜ İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 1, 75–97. https://ajindex.com/articles/8422

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (3)

  1. Abdürrezzâk, Ebû Bekir b. Hemmâm es-San’ânî. el-Musannef. Thk. Habîbü’r-rahmân el-A’zamî. Beyrut: y.y., 1987. Âmidî, Seyfüddin Ebü’l-Hasen Ali b. Ebû Ali b. Muhammed. el-İhkâm fî usûli’l-ahkâm. Nşr. Şeyh İbrahim el-Acûz. Beyrut: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, 2005.
  2. Atik, Sefa. "Şia Fıkhında Kıyası Reddetmenin Mümkünlüğü Üzerine". Pamukkale Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 2019. Bâcî, Ebü’l-Velîd Süleyman b. Halef b. Sa’d. el-İşâratü fî usûli’l-fıkh. Thk. Muhammed Hasen İsmâi eş-Şâfiî. Beyrut: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, 2003. Bâcî, Ebü’l-Velîd Süleyman b. Halef b. Sa’d. el-Hudûd fî usûli’l-fıkh. Thk. Muhammed Hasen İsmail eş-Şâfiî. Breyrut: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, 2003. Bâkıllânî, Ebû Bekr Muhammed b. Tayyib. et-Takrîb ve’l-irşâd “es-sağîr”. Nşr. Abdülhamid b. Ali Ebû Zenîd. Müessesetü’r-risâle, 1998. Basrî, Ebü’l-Hüseyin Muhammed b. Ali et-Tayyib. el-Mu’temed fî usûli’l-fıkh. Thk. Halil Muhyiddiddin el-Meys. Beyrut: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, 1403. Buhârî, Alâüddin Abdülaziz b. Ahmed b. Mahmud el-Buhârî. Keşfü’l-esrâr ʻan Usûli Fahri’l-İslâm el-Pezdevî. Dâru’l-kitâbi’l-İslâmî, ts. Cerrâî, Takiyyüddîn Ebû Bekir b. Zeyd. Şerhu Muhtasari usûli’l-fıkh. Thk. Abdülaziz Muhammed Îsâ. Kuveyt, 2012. Cessâs, Ebû Bekir Ahmed b. Muhammed er-Râzî. el- Fusûl fî’l-usûl. Nşr. ʻAcil Câsim en-Neşmî. Kuveyt, 1994. Cüveynî, Ebü’l-Meâlî İmamülharameyn Abdülmelik b. Abdullah b. Yusuf. et-Telhîs fî usûli’l-fıkh. Thk. Abdullah en-Nebâlî- Beşîr Ahmed el-Omerî. Beyrut: Dâru’l-beşâiri’l-İslâmî, ts. Debûsî, Ebû Zeyd Abdullah b. Ömer. Takvîmü'l-edille fî usûli'l-fıkh. Thk. Halil Muhyiddin el-Meys. Beyrut: Dâru'l-kütübi'l-ilmiyye, 2001.
  3. Dilek, Uğur Bekir. "Nassın/Mefhûm-i muvafakatin Delâleti: Lafzî Bir Delâlet mi Kıyas-ı celî mi?", İslam Hukuku Araştırmaları Dergisi, sy. 20 (2012). Ebû Ya’lâ, Muhammed b. Hüseyin b. Muhammed b. Halef. el-Udde fî usûli’l-fıkh. Thk. Ahmed b. Ali b. Seyr el-Mübârekî. Riyad, 1990. Emîr Pâdişah, Muhammed Emîn b. Mahmûd el-Buhârî. Teysîru't-Tahrîr. Beyrut: Dâru'l-fikr, 1996. Feyyûmî, Ebü'l-Abbas Ahmed b. Muhammed b. Ali. el-Misbâhu'l-münîr fî garîbi'ş-Şerhi'l-kebîr. Beyrut:el-Mektebetü'l-ilmiyye, ts. Gazâlî, Ebû Hâmid Muhammed b. Muhammed. el-Müstesfâ min ilmi’l-usûl. Thk. Muhammed Abdüsselâm Abdü’ş-Şâfî. Beyrut: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, 1993. Hatîb el-Bağdâdî, Ebû Bekir Ahmed b. Sâbit b. Ahmed b. Mehdî. el-Fakîh ve’l-mütefakkıh. Thk. Ebû Abdurrahman Âdil b. Yusuf el-Garâzî. es-Suûdiyye: Dâru İbnü’l-Cevzî, 1421. İbn Akîl, Ebü’l-Vefâ Ali b. Akîl b. Muhammed el