Journals / Akif / 2021 / Cilt: 51 - Sayı: 2

The Narrative Value of The Evaluations Used by Ibn Hibban on Abu Hanifah’s Djarh

İbn Hıbbân’ın Ebû Hanîfe’yi Cerh Bağlamında Naklettiği Haberlerin Rivayet Değeri

Journal
Akif
Pages
94–131
Publication Date
2021-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The importance of this article is that the Majruhin has influence fort he next books both its’ method and content.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The first scholar collected and transmitted as a work the evaluations about Abu Hanifah’s personality and reliability in the era of forming of the six books is Ibn Hibban.
📊
Key Findings & Data:The second thing is %75 approximately of these evaluations not suitable for accepting from of sanad critic.
💡
Conclusion & Impact:The importance of this article is that the Majruhin has influence fort he next books both its’ method and content.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Hadis · İbn Hıbbân · Ebû Hanîfe

Abstract

The first scholar collected and transmitted as a work the evaluations about Abu Hanifah’s personality and reliability in the era of forming of the six books is Ibn Hibban. Ibn Hibban the important scholar in the science of the djerh and at-ta‘dil took Abu Hanifah in book named al-Majruhin and critized very heavely. He backed his evaluations with more than thirty views with sanads because according to ulama only reason explained evaluations would be accepted. In this article we have revealed the reliability and transfer value of Ibn Hibban’s writing about Abu Hanifah watching over the rule about accepting the evaluations in hadith science. In this context we evaluate the every transmitting and revealed the conclude as a table. As a conclude we sow that every evaluations made by Ibn Hibban not suitable for accepting. Firstly the disclosed evaluations in his book can not become clear with things wrote only in that book. The second thing is %75 approximately of these evaluations not suitable for accepting from of sanad critic. The remaining evaluations even though suitable for accepting It has not epic value. The importance of this article is that the Majruhin has influence fort he next books both its’ method and content.

Özet

Kütüb-i Sitte’nin oluşum döneminde hadisçilerin Ebû Hanîfe’nin kişiliğine ve güvenirliğine yönelttikleri tenkitleri ilk defa bir araya getiren ve müstakil bir başlık altında nakleden hadisçi İbn Hıbbân olmuştur. Cerh ve taʿdîl alanında otorite olarak öne çıkan İbn Hıbbân, rivayete ehil görmediği zayıf râvîleri topladığı el-Mecrûhîn isimli kitabına Ebû Hanîfe’yi de alarak en ağır şekilde cerh etmiştir. Ancak müfesser cerhin kabul edilebileceği kaidesi gereğince söz konusu iddialarını otuzdan fazla senetli haberlerle ispat etme yoluna gitmiştir. Bu çalışmada, hadis ilminde bir haberin kabulü için şart koşulan kriterleri uygulamak suretiyle İbn Hıbbân’ın el-Mecrûhîn’de Ebû Hanîfe ile ilgili rivayet ettiği haberlerin güvenirlikleri ya da rivayet değerleri ortaya konulmaktadır. Her bir rivayetin isnad tenkidi yapılmakta ve ulaşılan sonuçlar bir tablo halinde sunulmaktadır. Cerh-taʿdîlde otorite sayılan İbn Hıbbân’ın Ebû Hanîfe hakkında el-Mecrûhin’de ileri sürdüğü cerh sebeplerinin yine aynı eserde yer verilen haberlerle müfesser hale gelemeyeceği, bunların ¾’nün isnad yönüyle kabul kriterlerini taşımadığı ve geriye kalan ¼’nün ise kabul şartlarını taşımakla birlikte epik değerini haiz olmadığı neticesine varılmaktadır. Tasnif yöntemi ve muhtevası itibariyle kendisinden sonraki dönemler için el-Mecrûhîn’in ilham kaynağı haline gelmesi araştırmamızı önemli kılmaktadır.

🔖

Cite This Article

ACAR, Y., TEKDAMAR, Ç. (2021). The Narrative Value of The Evaluations Used by Ibn Hibban on Abu Hanifah’s Djarh. Akif, Cilt: 51 - Sayı: 2, 94–131. https://ajindex.com/articles/840141

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (5)

  1. ʿAbdullah b. Aḥmed, Ebû ʿAbdirraḥmân ʿAbdullah b. Aḥmed b. Ḥanbel. es-Sünne. thk. Muḥmmed b. Saʿîd b. Sâlim el-Ḳaḥṭânî. Demmam: Dâru İbni’l-Kayyım, 1. Basım, 1986.
  2. Acar, Yusuf. Kuraşî’nin el-İnâye’si ve Hidâye Hadisleri. Konya: Erman Ofset, 1. Basım, 2011. Aḥmed b. Ḥanbel, Ebû ’Abdillâh Aḥmed b. Muḥammed b. Ḥanbel eş-Şeybânî el-Mervezî. el-ʿIlel ve maʿrifetü’r-ricâl bi rivâyet İbnihî ʿAbdillâh. thk. Vaṣiyyullah Muḥammed ʿAbbâs. 3 Cilt. Riyad: Dârü’l-Hânî, 2. Basım, 1422. ʿAnsî, Ebû ʿAbdillâh Muḥammed b. Aḥmed. Miṣbâḥu’l-erîb fî taḳrîbi’r-ruvât elleẕîne leysû fî Taḳrîbi’t-Tehẕîb. Yemen-Mısır: Mektebe San’âi’l-Eseriyye-el-Fârûku’l-Hadîsiyye, 1. Basım, 2009.
  3. Aşıkkutlu, Emin. “Cerh ve Ta’dil”. 7/394-401. Ankara: TDV İslam Ansiklopedisi, 2001. ʿAynî, Ebû Muḥammed Maḥmûd b. Aḥmed Bedruddîn. Meğâni’l-aḫyâr fî şerḥi esâmi’r-ricâl meʿâni’l-âŝâr. nşr. Muḥammed Ḥasan Muḥammed Ḥasen İsmâîl. 3 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-ʿİlmiyye, 1427. Başaran, Serkan. “Muhteva-Yorum İlişkisi Bağlamında Alışverişte Meclis Muhayyerliği Hadîsi”. Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 27/2 (2018), 157-182.
  4. Bedir, Murtaza. “Mütekaddimîn ve Müteahhirîn”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 32/186-188. İstanbul: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi, 2006. Buḫârî, Ebû ’Abdillâh Muḥammed b. ’İsmâîl b. İbrâhîm el-Cu’fî. eḍ-Ḍu‘afâu’ṣ-ṣaġîr. thk. Ebû ’Abdullah Aḥmed b. İbrahim b. Ebi’l-’Ayneyn. Mektebetü İbn Abbas, 1. Basım, 2005. Buḫârî, Ebû ’Abdillâh Muḥammed b. ’İsmâîl b. İbrâhîm el-Cu’fî. el-Câmi’u’l-müsnedü’ṣ-ṣaḥîḥu’l-muḫtaṣar min umûri Rasûlillâhi ṣallallâhü ʿaleyhi ve sellem ve sünenihî ve eyyâmih. thk. Muḥammed Züheyr b. Nâṣır. 9 Cilt. Beyrut: Dâru Tavkı’n-Necât, 1. Basım, 1422. Buḫârî, Ebû ’Abdillâh Muḥammed b. ’İsmâîl b. İbrâhîm el-Cu’fî. et-Târîḫu’l-evsaṭ. thk. Maḥmûd İbrahim Zâyed. 2 Cilt. Halep: Dârü’l-Va’y, 1. Basım, 1977. Buḫârî, Ebû ’Abdillâh Muḥammed b. ’İsmâîl b. İbrâhîm el-Cu’fî. et-Târîḫu’l-kebîr. thk. Muḥammed ’Abdulmu’îd Ḫân. 8 Cilt. Haydarabad: Dâiratü’l-Maârifi’l-Osmâniyye, 1. Basım, ts. Cûzcânî, Ebû İsḥâḳ İbrâhîm b. Ya‘kūb b. İsḥâḳ es-Sa‘dî. Aḥvâlü’r-ricâl. thk. ʿAbdulʿalîm ʿAbdulʿaẓîm el-Bestevî. Faysalabad: Hadis Akademisi, ts. Çakan, İsmail Lutfi. Hadis Edebiyatı. İstanbul: İFAV, 1. Basım, 1989.
  5. Çelik, Ali. “Nuaym b. Hammâd”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 33/219. İstanbul: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi, 2007. Dârakuṭnî, Ebu’l-Ḥasen ’Alî b. ’Ömer b. Aḥmed. el-’İlelü’l-Vâride fi’l-ehâdîsi’n-nebeviyye. thk. Mahfûzu’r-Rahmân Zeynu’l-lâh, Muhamme