Journals / Turkish Studies - Social Sciences / 2019 / Cilt: 14 - Sayı: 4

ANALYSIS OF RELATIONSHIP BETWEEN LAND USE AND ELEVATION & SLOPE PROPERTIES IN SEHZADELER (MANISA - TURKEY) DISTRICT

ARAZİ KULLANIMI ile YÜKSELTİ ve EĞİM ÖZELLİKLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN ANALİZİ: ŞEHZADELER (MANİSA) İLÇESİ

Pages
1787–1806
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

When the relationship between elevation and land use was considered, it was found that agricultural activities and settlement areas are intensified in the 25-100 m elevation range where the elevation is low, while forest and shrub areas increase in areas where elevation increases.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study was prepared to determine the relationship between elevation and slope parameters, which are two of the geomorphological features, and the existing land use and classes.
📊
Key Findings & Data:It was observed that agriculture and settlement were intense in the flat areas of 0-1% slope range with low slope values and forest and shrub areas increased in sloping areas.
💡
Conclusion & Impact:When the relationship between elevation and land use was considered, it was found that agricultural activities and settlement areas are intensified in the 25-100 m elevation range where the elevation is low, while forest and shrub areas increase in areas where elevation increases.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

This study was prepared to determine the relationship between elevation and slope parameters, which are two of the geomorphological features, and the existing land use and classes. Şehzadeler, one of the central districts of Manisa province, was selected as the study area. In the first stage of the study, a literature review was conducted, and data were obtained. In the second stage, base maps were created, and fieldwork was conducted for control and verification purposes. In the last stage, spatial distribution analyses were carried out by using related software within the scope of Geographic Information Systems methodology. As a result of the analyses, the positive and negative distribution characteristics between the slope and the land use were determined. It was observed that agriculture and settlement were intense in the flat areas of 0-1% slope range with low slope values and forest and shrub areas increased in sloping areas. When the relationship between elevation and land use was considered, it was found that agricultural activities and settlement areas are intensified in the 25-100 m elevation range where the elevation is low, while forest and shrub areas increase in areas where elevation increases. Land use in the study area is mostly compatible with elevation and slope conditions. However, site selection of settlements is problematic in terms of benefiting from the natural environment and planning sustainable development. In particular, first class capabilitiy lands that needs to be used for agricultural purposes is at risk of being irreversibly lost.

Özet

Bu çalışma, jeomorfolojik özelliklerden ikisi olan yükselti ve eğim parametreleri ile mevcut arazi kullanımı ve sınıfları arasındaki ilişkinin belirlenmesi ve analizi amacıyla hazırlanmıştır. İnceleme alanı olarak Manisa ili merkez ilçelerinden biri olan Şehzadeler seçilmiştir. Çalışmanın ilk aşamasında mevcut literatür taraması ve veri temini yapılmıştır. İkinci aşamada altlık haritalar üretilmiş ve kontrol ve doğrulama amaçlı olarak arazi çalışması yapılmıştır. Son aşamada ise Coğrafi Bilgi Sistemleri metodolojisi kapsamında ilgili yazılımlarından faydalanılarak arazi kullanımı ile yükselti ve eğim haritaları çakıştırılmış ve dağılış analizleri yapılmıştır. Analizler sonucunda sahada eğim ve arazi kullanımı arasında olumlu ve olumsuz olarak nitelendirilebilecek dağılış özellikleri tespit edilmiştir. Eğim değerlerinin düşük olduğu %0-1 eğim aralığındaki tam düzlük arazilerde tarımsal faaliyetlerin ve yerleşmelerin yoğun olduğu, eğimin arttığı alanlarda orman ve fundalık arazilerin de arttığı görülmüştür. Yükselti ve arazi kullanımı arasındaki ilişkiye bakıldığında ise yükseltinin düşük olduğu 25-100 m yükselti aralığında tarım faaliyetlerinin ve yerleşim alanlarının yoğunlaştığı, yükseltinin arttığı alanlarda ise orman ve fundalık arazilerin fazlalaştığı tespit edilmiştir. İnceleme alanında arazi kullanımı çoğunlukla eğim ve yükselti şartları ile uyumlu olduğu söylenebilir. Ancak yerleşmelerin yer seçimi, doğal ortamdan faydalanma ve sürdürülebilir kalkınma planlanması açısından sorunludur. Özellikle kullanım kabiliyeti bakımından 1. sınıf olarak nitelendirilen ve tarımsal amaçlı kullanılması gereken gereken araziler, geri dönüşü mümkün olamayacak şekilde kaybedilme riski ile karşı karşıyadır.

🔖

Cite This Article

TEKEŞ, A., CÜREBAL, İ. (2019). ANALYSIS OF RELATIONSHIP BETWEEN LAND USE AND ELEVATION & SLOPE PROPERTIES IN SEHZADELER (MANISA - TURKEY) DISTRICT. Turkish Studies - Social Sciences, Cilt: 14 - Sayı: 4, 1787–1806. https://ajindex.com/articles/83940

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Akgül, M. (1994). Daphan Ovası Topraklarının Arazi Kullanım Yetenek Sınıflaması. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 25 (1), 14-29. Altınbaş Ü. vd, (2008). Toprak Bilimi. (3. Baskı). İzmir: Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, No: 557. Atalay, İ. (1994). Türkiye Vejetasyon Coğrafyası. (I. Baskı). İzmir:
  2. Ege Üniversitesi Basımevi. Atalay, İ. (2014). Türkiye’nin Ekolojik Bölgeleri (Genişletilmiş 2. Baskı). Meta Basım Matbaacılık Hizmetleri, İzmir.
  3. Atalay, İ. (2016). A New Approach To The Land Capability Classification: Case Study Of Turkey. International Conference – Environment At A Crossroads: Smart Approaches For A Sustainable Future. Procedia Environmental Sciences, 32: 264-274.
  4. Atalay, İ. ve Değerliyurt, M. (2015). “Burdur Havzasında Arazi Kabiliyet Sınıflandırılması”, Ulusal Jeomorfoloji Sempozyumu, Bildiriler Kitabı ss. 500-520.
  5. Samsun Atalay, İ. ve Efe, R. (2015). Türkiye Biyocoğrafyası. (1. Baskı). İzmir: Meta Basım Matbaacılık Hizmetleri. Atalay, İ. ve Gökçe Gündüzoğlu, A. (2015). Türkiye’nin Ekolojik Koşullarına Göre Arazi Kabiliyet Sınıflandırılması. (1. Baskı). İzmir: Meta Basım Matbaacılık Hizmetleri. Başayiğit, L. (2004). CORINE Arazi Kullanımı Sınıflandırma Sistemine Göre Arazi Kullanım Haritasının Hazırlanması: Isparta Örneği. Tarım Bilimleri Dergisi, 10 (4), 366 – 374. Benek, S. ve Şahap, A. (2016). Uzaktan Algılama ve Coğrafi Bilgi Sistemleri Kullanarak Şehirsel Gelişimin Arazi Kullanımına Etkisinin İncelenmesi: Şanlıurfa Şehri Örneği. Turkish StudiesInternational Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic. 11 (8) Spring, 79-102.
  6. Coşkun, M. ve Uzun Turan, A. N. (2016). The Comparison of the Forms of Land Capability Classification of Atalay and USA in Eskişehir Province (Turkey). Journal of Geoscience and Environment Protection, 4: 72-92.
  7. Cürebal, İ. (2003). Madra Çayı Havzasının Uygulamalı Jeomorfoloji Etüdü. Yayınlanmamış Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  8. Çelik, M. A. (2012). İslahiye İlçesi Arazi Kullanımı Üzerinde Yükselti, Eğim ve Toprak Faktörlerinin Etkisi. Kilis 7 Aralık Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 2 (4): 173-186.
  9. Çokoyoğlu, S. (2008). Alibey ve Kağıthane Havzalarında Arazi Kullanımı ve Sorunlarının 50 Yıllık Değişimi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  10. Çolak, H. E. ve Memişoğlu, T. (2018). Trabzon İlinde Tarımsal Arazi Kullanımındaki Zamansal Değişimin CBS ile Belirlenmesi. Afyon