Journals / Turkish Studies - Social Sciences / 2019 / Cilt: 14 - Sayı: 3

ELECTION STRATEGIES AND POLITICAL CAMPAIGNS OF THE AK PARTY: ANALYSIS OF THE PERIOD OF 2002-2014

AK PARTİ’NİN SEÇİM STRATEJİLERİ VE SİYASAL KAMPANYALARI: 2002-2014 DÖNEMİ ANALİZİ

Pages
589–621
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The most comprehensive and organized election campaign was a campaign for the 2014 local elections.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The aim of the political communication is to be the first choice for the citizens' minds by influencing the unstable voters.
📊
Key Findings & Data:The philosophy of political communication has the idea of being visible in the media, strengthening the views of the potential choice, convincing the unstable electorate.
💡
Conclusion & Impact:The most comprehensive and organized election campaign was a campaign for the 2014 local elections.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2002 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The aim of the political communication is to be the first choice for the citizens' minds by influencing the unstable voters. The philosophy of political communication has the idea of being visible in the media, strengthening the views of the potential choice, convincing the unstable electorate. The symbols, music and colors used in the election campaign are influential in building an institutional image for both the political party and the political candidate. This research aims to determine how the leader in the AK Party's election campaigns is presented to the public in the political communication axis. The problematic of the study is, “What are the basic dynamics of AK Party's selection strategies and election campaigns?” In the study, 2002, 2011, 2011 general elections, 2004, 2009 and 2014 local elections are examined in the context of Recep Tayyip Erdoğan on the axis of political communication. Political campaigns were discussed in the context of election strategy, election discourse, promises, slogans, rallies, election songs, Erdoğan's television programs, political advertisements, new media and social media. In the research, a descriptive analysis is performed by using qualitative research method. The study was conducted with content analysis technique. The way in which the actor is tried to be presented as a political leader is examined through both visual text and literary texts. As a result, Erdoğan is the subject of campaigns in the 6 election campaigns examined in terms of political communication codes. In the context of political communication, AK Party emphasized its projects. The use of new media and social media has been active since the 2011 local elections. The most comprehensive and organized election campaign was a campaign for the 2014 local elections.

Özet

Siyasal iletişimin temelinde, siyasal partiler ve siyasal liderler açısından kararsız seçmen kitlesini etkileyerek vatandaşlar sandık başına gittiğinde akıllarına gelecek ilk seçenek olma amacı yer almaktadır. Siyasal iletişim felsefesi, medyada görünür olma, potansiyel seçmenin görüşlerini güçlendirme, kararsız seçmeni ikna etme düşüncesine sahiptir. Seçim kampanyasında kullanılan semboller, müzikler, renkler hem siyasal parti hem de siyasal aday için kurumsal bir imajın inşa edilmesinde etkili olan unsurlardır. Bu araştırma, AK Parti’nin seçim kampanyalarında liderin kamuoyu huzurunda nasıl sunulduğunu siyasal iletişim ekseninde tespit etmeyi amaçlamaktadır. Çalışmanın sorunsalı, “AK Parti’nin seçim stratejilerinin ve seçim kampanyalarının temel dinamikleri nelerdir?” Çalışmada 2002, 2007, 2011 Genel Seçimleri, 2004, 2009 ve 2014 Yerel Seçimleri, siyasal iletişim ekseninde Recep Tayyip Erdoğan üzerinden incelenmektedir. Siyasal kampanyalar seçim stratejisi, seçim söylemi, vaatler, sloganlar, mitingler, seçim şarkıları, Erdoğan’ın katıldığı televizyon programları, yer aldığı siyasal reklamlar, yeni medya ve sosyal medya kullanımı bağlamında ele alınmıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntemi kullanılarak betimsel bir analiz ortaya konulmaktadır. Çalışma, içerik analizi tekniğiyle gerçekleştirilmiştir. Söz konusu aktörün bir siyasal lider olarak nasıl sunulmaya çalışıldığı gerek görsel metin gerekse de yazınsal metinler üzerinden incelenmektedir. Sonuç olarak, siyasal iletişim kodları açısından incelenen 6 seçim kampanyasında da Erdoğan kampanyaların öznesidir. Siyasal iletişim bağlamında AK Parti, yaptığı ve yapacağı projeleri öne çıkarmıştır. Yeni medya ve sosyal medya kullanımı 2011 yerel seçimlerinden itibaren aktif şekilde gerçekleştirilmiştir. En kapsamlı ve organize seçim kampanyasının 2014 yerel seçimleri için hazırlanan kampanya olduğu görülmüştür.

🔖

Cite This Article

GÖKSU, O. (2019). ELECTION STRATEGIES AND POLITICAL CAMPAIGNS OF THE AK PARTY: ANALYSIS OF THE PERIOD OF 2002-2014. Turkish Studies - Social Sciences, Cilt: 14 - Sayı: 3, 589–621. https://ajindex.com/articles/83917

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Adolphsen, M. (2009). Branding in election campaigns: Just a buzzword or a new quality of political communication?, Retrieved March 3, 2017, from http://www.lse.ac.uk/media@lse/research/mediaWorkingPapers/MScDissertationSeries/Past/A dolphsen_final.pdf Almond, G. & Verba, S. (1963). The civic culture; political attitudes and democracy in five nations. New Jersey: Princeton University Press.
  2. Anık, C. (2000). Siyasal ikna. Ankara:
  3. Vadi Yayınları.
  4. Arslan, G. (2014). Seçim kampanyaları onlara emanet. Retrieved September 15, 2017, from http://www.milliyet.com.tr/secim-kampanyalari-onlara emanet/pazar/haberdetay/13.07.2014/ 1910990/default.htm Arter, (2017).
  5. AK Parti seçim kampanyaları, Retrieved January 3, 2017, from www.arter.com.tr Balcı, Ş., Tarhan, A. & Bal, E. (2013). Medya ve siyasal katılma. Konya: Literatürk Yayınları.
  6. Blumler, G. J. & Kavanagh, D. (2010). The third age of political communication: Influences and features. Political Communication, Volume 16/3, p. 209-230. Doi:10.1080/105846099198596. Bongrand, M. (1992). Politikada pazarlama. (F. Ersoy, Çev.). İstanbul:
  7. İletişim Yayınları.
  8. Castells, M. (2016). İletişim gücü. (E. Kılıç, Çev.). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  9. Çaplı, B., Alankuş, S. & Timisi, N. (1999). Türkiye’de medya ve seçimler. Ankara:
  10. Konrad Adenauer Vakfı. Devran, Y. (2004). Siyasal kampanya yönetimi. İstanbul:
  11. Odak İletişim. Gibson, R. (2004). Web campaigning from a global perspective. Asia-Pacific Review, Volume 11 /1, p. 95-126.
  12. Göksu, O. (2018a). Siyasal liderlik ve R. Tayyip Erdoğan’ın liderlik kodları. Konya: Literatürk Yayınları.
  13. Göksu, O. (2018b). Siyasal iletişim ‘iktidar’ için yapılır. Konya: Literatürk Yayınları.
  14. Jackson, D. (2012)
  15. How Obama won re-election, Retrieved January 28, 2017, from http://www.usatoday.com/story/news/politics/2012/11/07/turnout-and-organization-were-keyto-obama-victory/1688537/
  16. Harris, K. J., Kacmar K, M., Zıvnuska, S. & Shaw, J. (2007). The impact of political skill on impression management effectiveness. Journal of Applied Psychology, Volume 92/1, p. 278- 285. nternetajans, (2017).
  17. Cumhurbaşkanı adaylarının reklamları, Retrieved December 8, 2017, from www.internetajans.net Kalender, A. (2005). Siyasal iletişim seçmenler ve ikna stratejileri. Konya: Çizgi Kitapevi. Kouzes, J. M. & Posner, B. Z. (1997). The leadership challenge. San Francisco: Jossey-Bass Publishers.
  18. Köker, E. & Kejanlıoğlu, B. (2004). Seçim kampanyalarında ulusal basın. İletişim Araştırmaları, Volume 2/1, p. 39-70