Journals / Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 9 - Sayı: 2

Halk Eğitimi Merkezlerinde Kalite Algısı

Pages
154–195
Publication Date
2020-12-07
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Fiziksel çevrenin kalitesi ise hem yönetici hem de eğitimcilerin sorun alanı olarak gördükleri konuların başında gelmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Bu araştırmada yetişkin eğitimi veren kurumlar olarak halk eğitimi merkezlerinde görev yapan yönetici ve eğitimcilerin kurumlarının kalitesine yönelik görüşlerinin saptanması hedeflenmiştir.
📊
Key Findings & Data:Anketin son bölümünde kalite sistemi uygulamalarının eğitimin niteliğine etkisine ve kalite sisteminin halk eğitimi merkezlerinde uygulanıp uygulanamayacağına ilişkin görüşler sorulmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Fiziksel çevrenin kalitesi ise hem yönetici hem de eğitimcilerin sorun alanı olarak gördükleri konuların başında gelmektedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler yetişkin eğitimi · halk eğitimi merkezi · kalite uygulamaları

Özet

Öz Bu araştırmada yetişkin eğitimi veren kurumlar olarak halk eğitimi merkezlerinde görev yapan yönetici ve eğitimcilerin kurumlarının kalitesine yönelik görüşlerinin saptanması hedeflenmiştir. Katılımcıların kurumun vizyon misyon uygulamalarının kalitesi, kurum yönetiminin kalitesi, kurumun fiziksel çevresinin kalitesi, kurumdaki iletişimin kalitesi, kurumdaki eğitimlerin kalitesi, programların kalitesi, eğitimcilerin kalitesi hakkındaki görüşleri likert tipi bir anket ile toplanmıştır. Anketin son bölümünde kalite sistemi uygulamalarının eğitimin niteliğine etkisine ve kalite sisteminin halk eğitimi merkezlerinde uygulanıp uygulanamayacağına ilişkin görüşler sorulmuştur. Yöneticilerin eğitimcilerle arasında bazı başlıklarda önemli algı farklılıkları olduğu araştırmanın bulguları arasındadır. Çalışmanın genelinde yöneticiler hemen hemen tüm başlıklarda kalite bileşenlerine eğitimcilerden daha yüksek puanlar vermiştir. HEM’lerde kalite süreçlerinin uygulanabilirliği konusunda yöneticiler daha olumlu bir algı içindeyken eğitimcilerin bu yöndeki algısının daha olumsuz olduğu görülmüştür. Yöneticilerin kurum çalışanlarının karar alma süreçlerine dâhil edilmesi, programların yetişkin eğitimine uygunluğu konusunda daha olumlu görüş bildirdiği ancak eğitimcilerin bu konulardaki görüşlerinin daha olumsuz olduğu bulgulamıştır. Bunun yanında kalite uygulamalarının eğitimin niteliğini arttıracağı ortak görüş şeklinde ifade edilmiştir. Fiziksel çevrenin kalitesi ise hem yönetici hem de eğitimcilerin sorun alanı olarak gördükleri konuların başında gelmektedir.

🔖

Cite This Article

KARABACAK, S. (2020). Halk Eğitimi Merkezlerinde Kalite Algısı. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 2, 154–195. https://ajindex.com/articles/83459

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Kaynakça Ağaoğlu, Esmehan (1998). İlköğretim Okullarındaki Yönetici ve Öğretmenlerin Toplam Kalite Yönetimine İlişkin Görüşleri. Eğitim Yönetimi; Sayı: 13, Yıl:4, ss:23-27.
  2. Arıkan, R. (2018). Anket Yöntemi Üzerinde Bir Değerlendirme. Haliç Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, sayı:1, ss: 97-159
  3. Aydın, A. ve Şentürk, İ. (2007). Eğitimde Toplam Kalite Yönetiminin Uygulanması (ilköğretim Okulları Örneği), Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı 17, ss: 1-19
  4. Bayrak, C. (1998). İlköğretim Okullarındaki Yönetici ve Öğretmenlerin Toplam Kalite Yönetimine İlişkin Görüşleri. Eğitim Yönetimi, Yıl:4, Sayı: 13, ss: 23-27.
  5. Baytemir, K. ve Güven, M. (2015). Halk Eğitim Merkezleri İçin Kapsamlı Rehberlik Ve Psikolojik Danışma Programının Geliştirilmesi, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 8 Sayı: 41, ss: 903-908 Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı (BSTB), (2017). Sanayinin İhtiyaç Duyduğu İşgücü Nitelikleri Raporu. Bilim Teknoloji ve Sanayi Eğitimi Dairesi Başkanlığı. https://strateji.sanayi.gov.tr/page.html?sayfaId=f6f26a50-61ad-4856-a26e-34c71226b959&lang=tr erişim tarihi 04.05.2019
  6. Cafoğlu, Zuhal (1998). Öğretmen Açısından Kaliteli Okul. Milli Eğitim Dergisi, ss:122-127,
  7. Kış, Ankara. CEDEFOP, (2017).
  8. Annual Report, Publications Office of the European Union, Luxembourg Çelik, M. ve Taşar, H. (2012). Eğitimde Toplam Kalite Bilinci Üzerine Bir İnceleme: Adıyaman Örneği. Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi C:4, S:2, s.1-12 http://www.acarindex.com/index.php?sayfa=sayidetay&id=205 erişim tarihi: 06.01.2020
  9. Cevat, G. (2002). Halk Eğitimi. İmaj Kitabevi Ankara.
  10. Çolak, T. (2007). İstatistiksel Süreç Kontrolü ve Uygulamalar. Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi. Çukurova Üniversitesi,
  11. Fen Bilimleri Enstitüsü, İstatistik Anabilim Dalı. Dolanbay, T. (2014). Hayat Boyu Öğrenme Sürecinde Halk Eğitimi Merkezlerinin Yaşadığı Yönetsel Sorunlar. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Bartın Üniversitesi Demir, C. ve Yılmaz, M.K. (2010). Stratejik Planlama Süreci ve Örgütler Açısından Önemi. Cilt: 25. Sayı: 1. Dokuz Eylül İ.İ.B.F. Dergisi, İzmir. European Association For The Adult Education Of Adults (EAEA), (2016). Adult Educaiton İn Europe 2016
  12. A Civil Society View, Rue de l’Industrie 10, 1000 Brussels. https://eaea.org/wp-content/uploads/2018/06/Country-reports_Full-Report-09-12-2016_small.pdf erişim tarihi: 04.01.2020 European Association for The Adult Education of Adults (EAEA), (2017). Adult Educaiton İn Europe 2017 A Civil Society View. https://eaea.org/wp-content/uploads/2018