Journals / İş ve Hayat / 2017 / Cilt: 3 - Sayı: 5

YAŞLILIK , YAŞLANAN NÜFUS VE SOSYAL POLİTİKA

Pages
67–100
Publication Date
2017-06-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Özellikle; yaşlı nüfus oranının genişlemesi ile birlikte; henüz yaşlanma sürecini tamamlamadığı için gündemde yeterli seviyede yer almayan yaşlı sorunlarının, sosyal politikalara yön veren temel faktörler ışığında bütünsel bir bakış açısıyla değerlendirilmesi ve literatüre katkı sağlanması amaçlanmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Tüm dünyada başta gelişmiş ülkeler olmak üzere toplam nüfus giderek yaşlanmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Yapılan projeksiyonlara göre; Türkiye’de dâhil olmak üzere; gelişmekte olan ülkeler nüfusun yaşlanması ile beraber bu sürecin sosyoekonomik etkilerini yaşamaya başlayacaklardır.
💡
Conclusion & Impact:Özellikle; yaşlı nüfus oranının genişlemesi ile birlikte; henüz yaşlanma sürecini tamamlamadığı için gündemde yeterli seviyede yer almayan yaşlı sorunlarının, sosyal politikalara yön veren temel faktörler ışığında bütünsel bir bakış açısıyla değerlendirilmesi ve literatüre katkı sağlanması amaçlanmıştır.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Nüfus · Yaşlılık · Sosyal Politika

Özet

Tüm dünyada başta gelişmiş ülkeler olmak üzere toplam nüfus giderek yaşlanmaktadır. Yapılan projeksiyonlara göre; Türkiye’de dâhil olmak üzere; gelişmekte olan ülkeler nüfusun yaşlanması ile beraber bu sürecin sosyoekonomik etkilerini yaşamaya başlayacaklardır. Demografik göstergeler, toplumun ve yaşlı nüfusun yapısı ile politikalar incelendiğinde, bu dönüşümün toplumun tüm katmanlarını ve milli ekonomiyi derinden etkileyeceğini göstermektedir. Bu çalışma nüfusu hızla yaşlanan Dünyada ve Türkiye’de sağlık, sosyal ve ekonomik politikaların gözden geçirilerek yeniden şekillendirilmesine, somut ve uygulanabilir çözümlerin ortaya konulması gerekliliğini vurgulamaktadır. Bunun yanında, yaşlı nüfus oranının artışı başta sosyal politika tedbirleri olmak üzere, yapısal düzenlemelerin gerçekleştirilmesi mecburiyetini ortaya çıkarmaktadır. Bu çalışma, ileriye yönelik demografik projeksiyonlar ışığında, makro boyutta, yaşlanma ile, sosyoekonomik alanda ortaya çıkan/çıkması muhtemel etkileri ortaya koymaya çalışmaktadır. Özellikle; yaşlı nüfus oranının genişlemesi ile birlikte; henüz yaşlanma sürecini tamamlamadığı için gündemde yeterli seviyede yer almayan yaşlı sorunlarının, sosyal politikalara yön veren temel faktörler ışığında bütünsel bir bakış açısıyla değerlendirilmesi ve literatüre katkı sağlanması amaçlanmıştır.

🔖

Cite This Article

UYANIK, Y. (2017). YAŞLILIK , YAŞLANAN NÜFUS VE SOSYAL POLİTİKA. İş ve Hayat, Cilt: 3 - Sayı: 5, 67–100. https://ajindex.com/articles/834390

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. ABAY,. R.; “Türkiye’de Kamusal Sosyal Hizmetlerin Algılanması ve Uygulanması Sorunu”, I. Sosyal Hizmetler Şurası, T.C. Başbakanlık SHÇEK, 2004.
  2. AKDEMİR, N., ÇINAR, F., GÖRGÜLÜ, Ü., “Yaşlılığın algılanması ve Yaşlı Ayrımcılığı” Türk Geriatri Dergisi, C.10, S4, 2007.
  3. ALTAN, Ö.Z.; Sosyal Politika, Anadolu Üniversitesi Yayınları, Eskişehir, 2006.
  4. AVRAMOV, D., CLIQUET, R. (t.y.) Integrated Policy on Gender Relations, Ageing and Migration in Europe, Lessons from the Network of Integrated European Population Studies (NIEPS) was found by the European Commission, 2003. AYKAN,H.,WOLF,D.A., Traditionality Modernity on Household Composition, Research on Ageing, Vol.22,No:4, 2000.
  5. Yaşlılık, Yaşlanan Nüfus ve Sosyal Politika 97 AYSOY, M.; Sosyal Devlet Üzerine, Ankara, 2007. BARAN,A.G. ‘Yaşlılık Sosyolojisi’ Yaşlılık-Disiplinlerarası Yaklaşım: Sorunlar-Çözümler,(Ed. V.Kalınkara), Odak,Ankara-2004.
  6. BECCAR, L.and MAKJARIN, R., B.; “Implicit Ageism” Ageism Streotyping and Prejudice Against Older Presons, (Ed. Todd D Nelson), First MH Pres Paperback Edition, 2004, Massachusetts Institute of Technology 2002.
  7. BİLGİNER, B., TUNCER, A., APERİ, E.; “Adana Huzurevi ve Yenibaraj Sağlık Ocağı Bölgesindeki 65 Yaş ve Üzeri Yaşlıların Demografik Özellikleri, V. Ulusal Halk Sağlığı Kongresi, Bildiri Kitabı, İstanbul, 1996. BM “Dünya Nüfus Projeksiyonları: 2006”, 2007. www.un.org. CASTEL, R.; Sosyal Güvensizlik”, Çev. Işık Ergüden, İletişim Yayınları,
  8. I. Baskı, İstanbul, 2004.
  9. CUMMINS, R. A., “A Psychometric Evaluation of the Comprehensive Quality of Life Scale – Fifth Edition”, Urban Quality of Life-1999.
  10. ÇİLİNGİROĞLU, N., DEMİREL, S.; Yaşlılık ve Yaşlı Ayrımcılığı, Ceriatri, 2004: 7 (4); 225-230.
  11. DEIVITT, Mc, THOMAS, M., (US Bureau of the Cencus Report WP/96) “World Population Profile: 1996”,
  12. U.S. Government Printing Office, Washington DC, 3, 1996.
  13. DÖNER, B., Demografik Dönüşüm ve Bakım Hizmetleri, 2006. DPT,Türkiye’de Yaşlıların Durumu ve Yaşlanma Ulusal Eylem Planı,Soyal Sektörler ve Koordinasyon Genel Müdürlüğü, Yayın No. DPT. 2741. 2007. DURGUN,B.,TÜMERDEM,Y. ‘Kentleşme ve Yaşlılara Sunulan Hizmetler’ Geriatri Dergisi, C.2,S.3, 1999. Dünya Sağlık Örgütü; dibd.saglık.gov.tr/yayınlar, 1999. (Erişim Tarihi: 25.04.1999). EC; “Communication from the Commission Green Paper”, Confronting Demografic Change: A New Solidatirty between the Generations (COM 2005), Frizel Brussels, 2005.
  14. ERDEMİR, F.; “Sağlıklı Yaşlı ve Yaşlılıkta Yaşam Kalitesinin Önemi”, I. Usulas Geriatri Kongresi Kongre K