SavedAdd your journal

Journals / Research in Sport Education and Sciences / 2020 / Cilt: 22 - Sayı: 3

SPOR YÖNETİCİSİ ADAYLARININ SOSYAL GİRİŞİMCİLİK DÜZEYLERİNİN ÇEŞİTLİ DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ

Yunus Sinan BİRİCİK
Pages
109–119
Publication Date
2020-09-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak; spor yöneticisi bölümü öğrencilerinin sosyal girişimcilik düzeylerinin yüksek olduğu, sınıf ve aktif spor yapma durumlarının sosyal girişimcilik düzeyini etkilemediği söylenebilir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Sosyal girişimcilerin bir ulusun sosyal, kültürel, ekonomik ve çevresel zenginliğine yaptıkları katkı giderek daha fazla kabul görmektedir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın çalışma grubu, 2019-2020 eğitim öğretim yılında Spor Bilimleri Fakültesi Spor Yöneticiliği bölümünde okuyan öğrencilerden tesadüfü örneklem yöntemiyle seçilen 52 kadın ve 130 erkek olmak üzere toplam 182 öğrenci oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak; spor yöneticisi bölümü öğrencilerinin sosyal girişimcilik düzeylerinin yüksek olduğu, sınıf ve aktif spor yapma durumlarının sosyal girişimcilik düzeyini etkilemediği söylenebilir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2019-2020 Verileri
⚙️Variables:Girişimcilik · Sosyal Girişimcilik · Spor Yöneticisi

Özet

Sosyal girişimcilerin bir ulusun sosyal, kültürel, ekonomik ve çevresel zenginliğine yaptıkları katkı giderek daha fazla kabul görmektedir. Çalışmamızın amacı spor yöneticiliği bölümünde öğrenim gören ve birer spor yöneticisi adayı olan öğrencilerin sosyal girişimcilik düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesidir. Araştırmanın çalışma grubu, 2019-2020 eğitim öğretim yılında Spor Bilimleri Fakültesi Spor Yöneticiliği bölümünde okuyan öğrencilerden tesadüfü örneklem yöntemiyle seçilen 52 kadın ve 130 erkek olmak üzere toplam 182 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, Hockerts (2015) tarafından geliştirilen Türkçe ’ye Akar (2020) tarafından uyarlanan “Sosyal Girişimcilik Öncülleri Ölçeği” kullanılmıştır. Ölçek 5’li likert olup 17 madde ve 4 alt boyuttan oluşmaktadır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS 20.0 paket programı ile analiz edilmiş olup tanımlayıcı istatistikler, Independent t-testi, tek yönlü varyans analizi (Anova) kullanılmıştır. Çalışmada sosyal girişimcilik toplam skorunda anlamlı bir farklılık tespit edilmiş olup bu farklılığın kadın öğrenciler lehine olduğu görülmüştür. Sonuç olarak; spor yöneticisi bölümü öğrencilerinin sosyal girişimcilik düzeylerinin yüksek olduğu, sınıf ve aktif spor yapma durumlarının sosyal girişimcilik düzeyini etkilemediği söylenebilir.

🔖

Cite This Article

BİRİCİK, Y. S. (2020). SPOR YÖNETİCİSİ ADAYLARININ SOSYAL GİRİŞİMCİLİK DÜZEYLERİNİN ÇEŞİTLİ DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ. Research in Sport Education and Sciences, Cilt: 22 - Sayı: 3, 109–119. https://ajindex.com/articles/826543

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Akar, H., (2020). Sosyal Girişimcilik Öncülleri Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Turkish Studies-Education, 15(2): 579-593.
  2. Alvord, S. H., Brown, L. D., & Letts, C. W., (2004). Social Entrepreneurship And Societal Transformation: An Exploratory Study. The Journal Of Applied Behavioral Science. 40(3): 260-282.
  3. Ball, S., (2005). The İmportance of Entrepreneurship to Hospitality, Leisure, Sport and Tourism. Hospitality, Leisure, Sport And Tourism Network. 1(1): 1-14.
  4. Boschee, J., (2001). Eight Basic Principles For Nonprofit Entrepreneurs. Nonprofit World. 19(4): 15‐18. Çermik, F., & Şahin, İ., (2015). Sosyal Bilgiler Öğretmeni Adaylarının Sosyal Girişimcilik Özelliklerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. Current Research İn Education. 1(2): 76-88.
  5. Drucker, P., (1999). Innovation and Entrepreneurship. Butterworth-Heinemann, Oxford. Gusseinova, D., (2015). Sosyal Girişimcilik Olgusu ve Bir Örnek Olay İncelemesi. Yüksek Lisans Tezi. İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi SBE. Hısrıch, D. R., & Peters, M. P., (2002). Entrepreneurship, (Fifth Edition), USA: McGraw-Hill, Higher Education. Hockerts, K., (2015). The Social Entrepreneurial Antecedents Scale (SEAS): A Validation Study. Social Enterprise Journal, 11(3): 260-280.
  6. Nas, K., & Temel, V., (2018). Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Öğrencilerinin Girişimcilik Düzeyleri. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi. 20(3): 134-144.
  7. Leadbeater, C., (1997).
  8. The Rise of the Social Entrepreneur, Demos, London. Leadbeater, C., & Goss, S., (1998). Civic Entrepreneurship. Demos/Public Management Foundation. Putteridge Bury Management Centre. Özman, C., (2013). Spor Yöneticiliği Bölümünde Öğrenim Gören Üniversite Öğrencilerinin Girişimcilik Düzeylerinin Belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul:
  9. Marmara Üniversitesi.
  10. Özmen, Ç., (2015). Rekreasyon ve Spor Yöneticiliği Bölümü Öğrencilerin Girişimcilik Düzeylerinin Değerlendirilmesine Yönelik bir Çalışma. Yüksek Lisans Tezi, Burdur. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi.
  11. Ratten, V., (2018). Sport Entrepreneuship: Developing and Sustaining an Entrepreneurial Sports Culture. Springer. Robinson, J., (2006). Navigating Social and Institutional Barriers to Market: How Social Entrepreneurs Identify and Evaluate Opportunities. In Social Entrepreneurship (pp 95-120).
  12. Palgrave Macmillan, London. Shaw, E., & Carter, S., (2007). Social Entrepreneurship: Theoretical Antecedents And Empirical Analysis Of Entrepreneurial Processes And Outcomes. Journal of Smal