Journals / Educational Academic Research / 2021 / Sayı: 42

YAŞAM BOYU ÖĞRENME MERKEZİ ÖĞRETMENLERİNİN YAŞAM BOYU ÖĞRENME EĞİLİM ve YETERLİKLERİ (İSMEK ÖRNEĞİ)*

Pages
246–266
Publication Date
2021-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Araştırmada elde edilen bulgulara göre yaşam boyu öğrenme merkezi öğretmenlerinin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin ve yeterliklerinin ortalamanın üstünde olduğu görülmüştür.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmada, yaşam boyu öğrenme merkezi öğretmenlerinin yaşam boyu öğrenme yeterlikleri ve eğilimleri arasındaki ilişkiyi çeşitlik değişkenler çerçevesinde ortaya koymak amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Araştırma Erdoğan ve Arsal (2016) tarafından geliştirilen ‘Yaşam boyu Öğrenme Eğilim Ölçeği’ ile Uzunboylu ve Hürsen (2011) tarafından geliştirilen ‘Yaşam Boyu Öğrenme Yeterlik Ölçeği’ ve ‘Kişisel Bilgi Formu’ kullanılarak elde edilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Araştırmada elde edilen bulgulara göre yaşam boyu öğrenme merkezi öğretmenlerinin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin ve yeterliklerinin ortalamanın üstünde olduğu görülmüştür.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:2016 Verileri
⚙️Variables:Yaşam boyu öğrenme · eğilim · yeterlik

Özet

Bu araştırmada, yaşam boyu öğrenme merkezi öğretmenlerinin yaşam boyu öğrenme yeterlikleri ve eğilimleri arasındaki ilişkiyi çeşitlik değişkenler çerçevesinde ortaya koymak amaçlanmıştır. Yaşam boyu öğrenme merkezinde görev yapan öğretmenlerin, yaşam boyu öğrenme yeterlik ve eğilimlerinin yaşam boyu öğrenme felsefe ve politikası doğrultusunda olması beklenmektedir. Araştırma, yaşam boyu öğrenme merkezi öğretmenlerinin yaşam boyu öğrenme yeterlikleri ve eğilimleri arasındaki ilişkiyi çeşitli değişkenler açısından inceleyen ilişkisel tarama modeli niteliğindedir. Araştırma verileri, İstanbul Büyükşehir Belediyesi Sanat ve Meslek Eğitimi Kursları’nda (İSMEK) görev yapmakta olan öğretmenlerden elde edilmiştir. Araştırma Erdoğan ve Arsal (2016) tarafından geliştirilen ‘Yaşam boyu Öğrenme Eğilim Ölçeği’ ile Uzunboylu ve Hürsen (2011) tarafından geliştirilen ‘Yaşam Boyu Öğrenme Yeterlik Ölçeği’ ve ‘Kişisel Bilgi Formu’ kullanılarak elde edilmiştir. Araştırmada elde edilen bulgulara göre yaşam boyu öğrenme merkezi öğretmenlerinin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin ve yeterliklerinin ortalamanın üstünde olduğu görülmüştür.

🔖

Cite This Article

AKÇAY, P. (2021). YAŞAM BOYU ÖĞRENME MERKEZİ ÖĞRETMENLERİNİN YAŞAM BOYU ÖĞRENME EĞİLİM ve YETERLİKLERİ (İSMEK ÖRNEĞİ)*. Educational Academic Research, Sayı: 42, 246–266. https://ajindex.com/articles/825245

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Abbak, Y. (2018). Öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme yeterlikleri ile yenilikçilik düzeylerinin incelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Erciyes Üniversitesi,
  2. Kayseri. Adıgüzel, O., Batur, H. Z. ve Ekşili, N. (2014). Kuşakların değişen yüzü ve Y kuşağı ile ortaya çıkan yeni çalışma tarzı: Mobil yakalılar. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(19), 165-182.
  3. Aksoy, M. (2013). Kavram olarak hayat boyu öğrenme ve hayat boyu öğrenmenin Avrupa Birliği serüveni. Bilig, (64), 23-48.
  4. Akyol, B., Başaran, R. ve Yeşi̇lbaş, Y. (2018). Halk eğitim merkezlerine devam eden kursiyerlerin yaşam doyum düzeyleri ve yaşam boyu öğrenme eğilimleri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (48), 301-324.
  5. Anagün, Ş. S., Atalay, N., Kılıç, Z. ve Yaşar, S. (2016). Öğretmen adaylarına yönelik 21. yüzyıl becerileri yeterlilik algıları ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 40, 160-175.
  6. Arcagök, S. ve Şahi̇n, Ç. (2014). Öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme yeterlikleri düzeyinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (16), 394-417. Doi: 10.14520/adyusbd.705. Armağan, İ. (1983).
  7. Bilimsel yöntem yöntembilim l, Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Yayınları,
  8. İzmir.
  9. Avrupa Birliği (2006). Yaşam boyu öğrenmede anahtar yeterlilikler. Avrupa Topluluğu, Belçika. Ayaz, C. ve Ünal, F. (2016). Öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(44), 847–856.
  10. Ayra, M, ve Köstereli̇oğlu, İ. (2015). Öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin mesleki öz yeterlik algıları ile ilişkisi. Education Sciences, 10(1), 17-28.
  11. Ayra, M., Kösterioğlu, İ. ve Çelen, Ü. (2016). Identifying the lifelong learning tendencies of the teachers in terms of different variables. Hitit University Journal of Social Sciences Institute, 9(1), 501-520.
  12. Babanlı, N. ve Akçay, R. C. (2018). Yetişkin eğitimindeki kursiyerlerin yaşam boyu öğrenme yeterlikleri. İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 5(9), 87-104. Doi: 10.29129/inujgse.411354 Bağcı, Ş. (2015). Türkiye’de yaşam boyu öğrenme: Piyasacı ve muhafazakâr. Mülkiye Dergisi, 39(3), 211-244. Beyci̇oğlu, K. ve Konan, N. (2008). Yaşam boyu öğrenme ve Avrupa eğitim politikaları. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 7(24), 369-382. Bi̇lasa, P. ve Taşpınar, M. (2017). Hayat boyu öğrenme kapsamında ana