AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThus, we tought that p53 could be used bad prognostic factor for colorectal carcinomas.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Colorectal carcinoma is fourth common malignant tumor after another major causes of deaths from the malign diseases lung carcinoma, prostat carcinoma and breast carcinoma. Colorectal carcinomas incidence rates increased with hereditary changes. In this study, clinical, prognostic and histological properties of colorectal carcinomas and adenomas were investigated by using immunohistochemical markers COX-2, ßcatenin and p53. In this study, we retrespectively investigated 77 colorectal carcinomas and 42 adenomatous polyps at Department of Pathology, Düzce University Medical School. In our study 36, 25 and 16 adenocarcinomas were well, moderate and poorly differantiated, respectively. Adenomas were grouped as tubular adenoma (n=18), tubulovillous adenoma (n=15), villous adenoma (n=9). Cases were classified according to WHO. General and prognostic features of colorectal carcinomas and adenomas were investigated by applying immunoreactivities, namely COX-2, ß-catenin and p53. In our study, adenocarcinomas were expressed COX-2 more than adenomas. We found that, poorly differentiated adenocarcinomas expressed COX-2 more than well differentiated and moderately differentiated adenocarcinomas. Thus, we tought that COX-2 could be used bad prognostic factor for colorectal carcinomas. ß-catenin was similarly expressed at adenocarcinomas and adenomas. In our study, adenocarcinomas were expressed p53 more than adenomas. We found that, poorly differentiated adenocarcinomas expressed p53 more than well differentiated and moderately differantiated adenocarcinomas. Thus, we tought that p53 could be used bad prognostic factor for colorectal carcinomas.
Özet
Kalın barsak kanserleri, tüm dünyada kansere bağlı ölümlerden sorumlu akciğer, meme, prostat tümörlerinden sonra dördüncü kanser türüdür. Besin alışkanlıklarının değişmesi ile birlikte, kanser görülme sıklıkları da artmıştır. Çalışmamıza alınan kalın barsak karsinomlu ve adenoma bulunan vakaların klinik prognostik, histolojik özellikleri ve COX-2, ß-catenin ve p53 ile immünohistokimyasal olarak boyanma özellikleri araştırıldı. Düzce Üniversitesi Tıp Fakültesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Patoloji laboratuarında retrospektif olarak incelenen 77'si adenokarsinom, 42'si adenoma tanısı almış 119 olgu çalışma kapsamına alındı. Adenokarsinomların 36'sı iyi, 25'I orta,16'sı az diferansiye adenokarsinomdu. Adenomların ise 18'I tübülöz, 15'I tübülovillöz, 9'u ise villöz adenomdu. Vakalar WHO'nun derecelendirme ve evreleme sistemine göre sınıflandırıldı. Kalınbarsak kanser ve adenomlarının genel özellikleri, prognostic faktörleri ve COX-2, ß-catenin ve p53 immünoreaktiviteleri incelendi. COX-2 ile boyanma şiddeti ve yüzdesi değerlendirildiğinde; COX-2 ekspresyonunda adanokarsinomlarda adenomlara göre istatistiksel olarak anlamlı bir artış tespit edildi. Benzer şekilde az diferansiye karsinomlarda COX-2'nin boyanma şiddeti ve yüzdesinde istatistiksel olarak anlamlı artış izlendi. Bu nedenle COX-2'yi kötü prognozu gösteren belirteç olarak değerlendirilmiştir. ß-catenin adenokarsinom ve adenomlarda benzer immünoreaktivite gösterdi (p>0.05). Adenokarsinomlarda adenomlara göre p53 ile boyanma yüzdesi istatistiksel olarak anlamlı bir artış izlendi. Bu nedenle p53’de kötü prognozu gösteren bir belirteç olarak değerlendirilmiştir.