AI Summary & Key Takeaways
AI InsightYet, crises of neoliberalism in the changing world order have an impact on the role of these IOs in terms of the implementation of a “rule-based” development cooperation system as well the sustainability of their “normative” actorness.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
There has been tremendous evolution in terms of both the institutionalization as well as the quantitative increase in multilateral development efforts since the end of the Second World War. Yet, the real qualitative progress of multilateral aid channeled through international organizations (IOs) has always been contested throughout history. Especially after 2008 financial crisis, neoliberal norms of development have been challenged by decreasing fate on democracy, multilateralism as well as competitive alternative models of development cooperation among developing countries of the Global South. In this context, this paper attempts to comparatively examine the policies of two main constitutive IOs, the UN and the EU in multilateral development efforts in the post-2008 era. To this aim, the paper will scrutinize official development aid statistics data from OECD between 2011-2017 in order to assess whether there has been a significant change in their aid efforts. The paper concludes that UN system has continued to be the main actor in the development cooperation funding in 2000s. While the EU still maintains the status of biggest core (direct/non-restricted) donor, the UN increasingly becomes a non-core (sector, program and region-driven) donor of the multilateral development system. Yet, crises of neoliberalism in the changing world order have an impact on the role of these IOs in terms of the implementation of a “rule-based” development cooperation system as well the sustainability of their “normative” actorness.
Özet
İkinci Dünya Savaşı’nın ardından çok taraflı kalkınma çabalarında hem kurumsallaşma hem de miktar artışı yönünden önemli bir dönüşüm olmuştur. Ancak, tarih boyunca uluslararası örgütler tarafından sağlanan çok taraflı yardımların niteliksel gelişimi sorgulanmıştır. Özellikle, 2008 finansal krizi sonrasında, neo-liberal kalkınma normları bir taraftan demokrasi ve çok taraflılığa olan inancın azalması, diğer taraftan Güney ülkelerin yükselen alternatif kalkınma işbirliği modelleri gibi meydan okumalarla karşı karşıya kalmıştır. Bu bağlamda, bu çalışmada iki temel uluslararası örgüt olan BM ve AB’nin 2008 sonrası dönemde çok taraflı kalkınma çabaları karşılaştırmalı perspektifte analiz edilmeye çalışılmıştır. Bu amaçla çalışmada 2011-2017 yılları arasında OECD’nin resmi kalkınma yardımı istatistikleri kullanılarak BM ve AB’nin kalkınma yardımlarında dikkate değer bir değişim olup olmadığı değerlendirilmiştir. Çalışma, BM sisteminin 2000’lerde kalkınma işbirliği yardımlarında temel aktör olarak devam ettiğini göstermiştir. AB çok taraflı kalkınma işbirliği sisteminde hala en büyük doğrudan yardım sağlayan donör iken, BM’nin sektör/proje ve program bazlı kalkınma yardımlarında artış gözlenmiştir. Ancak, değişen dünya düzenindeki neoliberal krizler, özellikle kalkınma işbirliği sisteminin “kurala dayalı” uygulamasında ve “normatif ” aktörlüğün sürdürülebilirliğinde uluslararası örgütlerin rollerini etkilemektedir.