Bulgular bölgesel beşeri sermayenin erkeklerin istihdam olasılığı üzerindeki olumlu etkisinin bireylerin eğitim düzeyi ile ters orantılı olduğunu ortaya koymaktadır.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada bireylerin işgücüne katılım ve istihdamda olma ihtimallerinin içinde bulundukları bölgenin beşeri sermaye düzeyi ile bağlantısı Hanehalkı İşgücü Anketi 2013 yılı mikro verisi kullanılarak incelenmiştir.
📊
Key Findings & Data:Kadınlar ve erkekler için ayrı ayrı yapılan Probit modeli tahminleri bölgesel beşeri sermaye düzeyinin erkeklerin işgücüne katılım ve istihdamda olma olasılığını anlamlı olarak artırdığını ancak, bu etkinin sadece üniversite ve üzeri eğitime sahip kadınlar için geçerli olduğunu ortaya koymaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Bulgular bölgesel beşeri sermayenin erkeklerin istihdam olasılığı üzerindeki olumlu etkisinin bireylerin eğitim düzeyi ile ters orantılı olduğunu ortaya koymaktadır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2013 Verileri
⚙️Variables:Beşeri sermaye · dışsallık · istihdam
Özet
Bu çalışmada bireylerin işgücüne katılım ve istihdamda olma ihtimallerinin içinde bulundukları bölgenin beşeri sermaye düzeyi ile bağlantısı Hanehalkı İşgücü Anketi 2013 yılı mikro verisi kullanılarak incelenmiştir. Kadınlar ve erkekler için ayrı ayrı yapılan Probit modeli tahminleri bölgesel beşeri sermaye düzeyinin erkeklerin işgücüne katılım ve istihdamda olma olasılığını anlamlı olarak artırdığını ancak, bu etkinin sadece üniversite ve üzeri eğitime sahip kadınlar için geçerli olduğunu ortaya koymaktadır. Bulgular bölgesel beşeri sermayenin erkeklerin istihdam olasılığı üzerindeki olumlu etkisinin bireylerin eğitim düzeyi ile ters orantılı olduğunu ortaya koymaktadır.
Acemoğlu, D. (1996). A microfoundation for social increasing returns in human capital accumulation. The Quarterly Journal of Economics, 111 (3), 779-804. https://doi.org/10.2307/2946672
Acemoğlu, D. (1998). Why do new technologies complement skills? Directed technical change and wage inequality. The Quarterly Journal of Economics, 113 (4), 1055-1089. https://doi.org/10.1162/003355398555838
Acemoğlu, D., & Angrist, J. (2000). How large are human-capital externalities? Evidence from compulsory schooling laws. NBER Macroeconomics Annual, 15, 9-59. Retrieved from http://www.nber.org/chapters/c11054.pdf
Berber, M., Yıldız, E.B., & Atasoy Dindaroğlu, Y. (2013). Bölgesel beşeri sermaye yeterliliğinin ölçülmesinde Piramit Modeli. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 25, 1-18.
Berkmez, S., Köne, A.C., & Günal, D. (2009). Beşeri sermayenin Türkiye’de bölgeler arası ekonomik gelişme açısından önemi. Tisk Akademi, 4(8), 67-81.
Canova, F. (2001). Are EU policies fostering growth and reducing regional inequalities? Els Opuscles del CREI, no. 8., Universitat Pompeu Fabra. Dalmazzo, A., & De Blasio, G. (2007). Social returns to education in Italian local labor markets. The Annals of Regional Science, 41(1), 51-69. doi: 10.1007/s00168-006-0081-7
Duruel, M., & Kara, M. (2009). Küresel işsizlik ve istihdamda yeni perspektifler. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 57(1), 357-379.
Gölpek, F. (2015). Türkiye’de dört yıllık eğitimin sonunda kim kazanır: Toplum mu birey mi? Eğitim ve Bilim, 40(177), 19-30. http://dx.doi.org/10.15390/EB.2015.1755