Journals / ViraVerita E-Dergi / 2017 / Sayı: 6

“Implementing the Constitution Fully and as a Whole”: Annulment Actions Brought Before the Constitutional Court by the Turkish Labour Party (1963 – 1971)

“Anayasa’nın Eksiksiz, Tastamam Uygulanması”: Türkiye İşçi Partisi’nin Anayasa Mahkemesi’nde Açtığı İptal Davaları (1963 – 1971)

Pages
36–100
Publication Date
2017-11-28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Also, some observations will be made on the relation between law and politics from this standpoint.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Abstract Political parties are the paramount organisations that represent the interests of social classes and class fractions and mostly political parties dominate the legislative and oversighting processes in the parliaments.
📊
Key Findings & Data:This article aims to focus on the acts of parliaments that are brought before the Turkish Constitutional Court by the Turkish Labour Party (TLP), between 1962-1971.
💡
Conclusion & Impact:Also, some observations will be made on the relation between law and politics from this standpoint.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anayasa Hukuku · Siyaset · Anayasa Yargısı

Abstract

Abstract Political parties are the paramount organisations that represent the interests of social classes and class fractions and mostly political parties dominate the legislative and oversighting processes in the parliaments. Constitutional courts, also defined as “negative legislators”, with the power of reviewing the acts of parliament on the ground of complying with the constitution, also plays an important role on the law and politics which are inseparable. This article aims to focus on the acts of parliaments that are brought before the Turkish Constitutional Court by the Turkish Labour Party (TLP), between 1962-1971. By doing that, we can identify the interests of social classes and class fractions which are represented by the TLP and how and by which arguments these interests are presented before the Court. Also, some observations will be made on the relation between law and politics from this standpoint.

Özet

Özet Belirli toplumsal sınıf ve fraksiyonların çıkarlarını parlamentoda temsil etmek ve parlamentoların yasama veya denetim yetkilerini kullanmak noktasında en önemli rolü üstlenen siyasi partiler, günümüz temsili siyasetin başat aktörleri olarak öne çıkarlar. “Negatif yasa koyucu” olarak da tanımlanan anayasa yargısı ise, parlamentolar tarafından yapılan yasal düzenlemelerin anayasaya uygunluğunu denetlemesi neticesinde, birbirinden ayrılamaz olan hukuk ve siyasetin içerisinde kendisine önemli bir yer edinir. Bu çalışma, Türkiye İşçi Partisi’nin 1963 – 1971 yılları arasında Türk Anayasa Mahkemesi’nde açtığı iptal davalarının konularını inceleme ve partinin temsil iddiasında olduğu toplumsal sınıf ve fraksiyonların çıkarlarının anayasa yargısı önünde nasıl ifade edildiğini gösterme çabasındadır. Çalışmada anayasa hukuku ile siyaset arasındaki ilişkiye dair belirli gözlemler sunulacak; savunulan çıkarların anayasal seviyede nasıl yorumlandığı ve bu çıkarların hangi argümanlarla savunulduğu gösterilecektir.

🔖

Cite This Article

ÖNGEL, M. M. (2017). “Implementing the Constitution Fully and as a Whole”: Annulment Actions Brought Before the Constitutional Court by the Turkish Labour Party (1963 – 1971). ViraVerita E-Dergi, Sayı: 6, 36–100. https://ajindex.com/articles/822012

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (29)

  1. Akademik Yayınlar Akbaş, K. (2015). Avukatlık Mesleğinin Ekonomi Politiği. Ankara:
  2. NotaBene. Aksoy, M. (1970). Türkiye’de Düşünce Özgürlüğü. Türkiye’de İnsan Hakları Semineri içinde. Ankara:
  3. AÜHF Yay. Atılgan. G. (2015). Sanayi Kapitalizminin Şafağında. Osmanlı’dan Günümüze Türkiye’de Siyasal Hayat (G. Atılgan, C. Saraçoğlu, A. Uslu, Yay. Haz.) içinde. İstanbul:
  4. Yordam. Aren, S. (1993). TİP Olayı (1961-1971). İstanbul:
  5. Cem. Aybar, M. A. (1968). Bağımsızlık Demokrasi Sosyalizm Seçmeler: 1945-1967. İstanbul:
  6. Gerçek. Aybar, M. A. (1973). 12 Mart’tan Sonra, İstanbul:
  7. Sinan. Aybar, M. A. (2014). Türkiye İşçi Partisi Tarihi. İstanbul:
  8. İletişim. Aybay, R. ve Oral, E. (2016):
  9. Kamusal Uluslararası Hukuk, İstanbul:
  10. Bilgi Üniversitesi Yay. Aydınoğlu, E. (2007). Türkiye Solu (1960-1980). İstanbul:
  11. Versus. Bilgen, P. (1976). 1961 Anayasasına Göre Sıkıyönetim. İstanbul:
  12. İÜ Yay. Boran, B. (1968). Türkiye ve Sosyalizm Sorunları. İstanbul:
  13. Gün. Çağlayan, M. M. (tarihsiz). Türk Ceza Kanunu C. II. Ankara:
  14. Yetkin. Çelenk, H. (1976). 141 – 142 Üzerine. Ankara:
  15. Anka. Çelenk, H. (2003). Türkiye İşçi Partisi’nde İç Demokrasi, İstanbul:
  16. Evrensel Basım Yayın. Edis, S. (1979). Medeni Hukuka Giriş ve Başlangıç Hükümleri. Ankara:
  17. AÜHF Yay. Ergül, O. (2002). Anayasa Mahkemesi’nin TBMM İçtüzük Değişikliğini İptal Kararı Işığında Özel Yasama Yöntemine Bir Bakış. TBB Dergisi 51 (4), 99 – 130. Eroğul, C. (1977). Türk Anayasa Düzeninde Cumhuriyet Senatosu’nun Yeri. Ankara:
  18. AÜSBF Yay. Göztepe, E. (2012). Anayasa Yargısının Meşruluğu. Demokratik Anayasa (E. Göztepe ve A. Çelebi, Haz.) içinde. İstanbul:
  19. Metis. İba, Ş. (2009).
  20. Parlamento İçtüzük Metinleri, İstanbul:
  21. Türkiye İş Bankası Kültür Yay. İleri, R. N. (1987). Türkiye İşçi Partisi’nde Oportünist Merkeziyetçilik. İstanbul:
  22. Yalçın. Karahanoğulları, O. (2011). Haklar Mücadelesinde Bir Direnç Mevzisi Olarak Hukuk. Kuramsal ve Tarihsel Boyutlarıyla Hak Mücadeleleri I (Y. Bükev et.al., ed.) içinde. Ankara:
  23. NotaBene. Keleş, D. (2009). Türkiye İşçi Partisi’nin Parlamenter Muhalefeti, yayınlanmamış yüksek lisans tezi. YÖK Tez Merkezi’nden erişilmiştir (E. T. 12.06.2016).
  24. Kili, S. ve Gözübüyük, A. Ş. (1985). Türk Anayasa Metinleri. Ankara:
  25. Türkiye İş Bankası Kültür Yay. Küçük, Y. (1985).
  26. Planlama, Kalkınma ve Türkiye. Ankara:
  27. Tekin. Landau, J. M. (1979). Türkiye’de Sağ ve Sol Akımlar. (E. Baykal, Çev.). Ankara:
  28. Turhan. Mumcu, U. (1986). Sosyalizm ve Bağımsızlık. Ankara:
  29. Tekin. Öden. M. (2003). Seçmenlerin ‘Kişi Tercihi’ Açısından Seçim Sistemleri