AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: As a result of our findings, there are no significant differences between athletes and sedentary in the view of testosterone and serotonin levels, whereas volleyball players have higher aggression scores when compared to basketball players and sedentary.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: The aim of this study was to investigate the relationship between testosterone and serotonin levels and aggression in athletes and sedentary subjects. Methods: 60 athletes (30 basketball plus 30 volleyball players) and 20 sedentary persons between the ages of 18 to 25 participated in the study. Testosterone and serotonin levels in serum of the venous blood samples taken from the subjects were measured in routine biochemistry lab. Aggression Questionnaire developed by Buss and Perry was used to estimate aggression score in the current study. Results: No significant difference was found any relationship between testosterone and serotonin levels and aggression score of basketball players and the sedentary (p>0.05). In volleyball players, we was observed a negative association for aggression and testosterone, while there was a remarkable positive association between aggression score and serotonin level (p< 0.05). No significant difference was found in the levels of serotonin and testosterone in the basketball and volleyball players (p> 0.05), as significant difference was observed in aggression score of volleyball players compared to testosterone and serotonin levels (p<0.05). Conclusion: As a result of our findings, there are no significant differences between athletes and sedentary in the view of testosterone and serotonin levels, whereas volleyball players have higher aggression scores when compared to basketball players and sedentary.
Özet
Amaç: Bu çalışma sporcularda ve sedanter kişilerde testosteron ve serotonin düzeyler ve saldırganlık arasındaki ilişkiyi araştırmak için yapıldı.Yöntemler: Çalışmaya 18-25 yaşları arasında 60 sporcu (30 basketbolcu, 30 voleybolcu) ve 20 sedanter birey katılmıştır. Serotonin ve testosteron düzeylerinin belirlenmesi için gönüllülerin önkol cubital venlerinden 5 ml venöz kan örneği jelli biyokimya tüplerine istirahat halinde oturur pozisyonunda alındı. Alınan kan örnekleri 3500 devirde santifirüj edilerek plazma ve serumuna ayrıştırıldı. Elde edilen serumlarda hormon düzeyleri belirlendi. Saldırganlık düzeylerinin belirlenmesi için ise Buss ve Perry tarafından geliştirilen saldırganlık ölçeği kullanıldı. Elde edilen verilerin analizinde tek yönlü varyans analizi, LSD düzeltme ve ilişki kontrolünde Pearson korelasyon testleri yapıldı.Bulgular: Basketbolcu ve sedanterlerde testosteron ve serotonin ile saldırganlık seviyeleri arasında anlamlı bir ilişki görülmedi (p>0,05). Voleybolcularda saldırganlık ile testosteron arasında negatif, serotonin ve saldırganlık arasında pozitif yönde bir ilişki tespit edildi (p<0,05). Branş bağımsız değişkeni açısından serotonin ve testosteron miktarlarında bir farklılık görülmezken (p>0,05), saldırganlık alt boyutlarında voleybolcular lehine anlamlı değişim gözlendi (p<0,05). Sonuç: Sonuç olarak sporcular ve sedanterler arasında testosteron, serotonin miktarları açısından bir farklılık olmadığı, voleybolcuların basketbolcu ve sedanterlere göre daha yüksek saldırganlık puanlarına sahip olduğu söylenebilir.