SavedAdd your journal

Journals / Güvenlik Bilimleri Dergisi / 2020 / Cilt: 9 - Sayı: 2

THE DESCRIPTION OF THE CONVERGENCE OF THE TURKISH GENDARMERIE-NATIONAL POLICE ORGANIZATIONS BY THE MAKARENKO’S MODEL

TÜRK JANDARMA-POLİS TEŞKİLATLARININ YAKINSAMASININ MAKARENKO’NUN MODELİYLE TANIMLANMASI

Hüseyin SÜRÜCÜ
Pages
317–342
Publication Date
2020-11-23
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Thus, it aims to serve a different perspective on the work that is carried out about law enforcement agencies in Turkey.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The legitimacy of the state has been questioned because of the crimes committed by the organizations getting complex.
📊
Key Findings & Data:To come up with a solution to this problem, governments have made some arrangements in their law enforcement.
💡
Conclusion & Impact:Thus, it aims to serve a different perspective on the work that is carried out about law enforcement agencies in Turkey.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kolluk Kuvvetleri · Makarenko · Suç-Terör Süreci

Abstract

The legitimacy of the state has been questioned because of the crimes committed by the organizations getting complex. To come up with a solution to this problem, governments have made some arrangements in their law enforcement. In the area of internal security, while some states prefer bringing the necessity of a police-led mono system forward, others having multiple law enforcement structures like Turkey have emphasized the cooperation of law enforcement agencies This paper claims that The Turkish National Police (TNP) and The Gendarmerie General Command (GGC) is set up in accordance with the needs of Turkey. Thus, although both institutions perform the same task, this paper claims to have a different understanding and focus on the convergence that may occur as a result of cooperation between law enforcement agencies. Also, the paper explains the convergence through the stages in the Makarenko's crime-terror continuum. Thus, it aims to serve a different perspective on the work that is carried out about law enforcement agencies in Turkey.

Özet

Günümüzde örgüt ile işlenen suçların karmaşıklaşmasıyla devletin meşruiyetini sorgulanır hale gelmiştir. Bu soruna çözüm bulmak için devletler, kolluk kuvvetlerinde bazı düzenlemelere gitmişlerdir. Bazı devletler, iç güvenlik alanında polis merkezli tek kolluk kuvvetine dayalı bir sistemin gerekliliğini öne çıkarırken Türkiye gibi çoklu kolluk yapısına sahip olanlar, kolluk kuvvetlerinin işbirliğini vurgulamıştır. Bu çalışma, Emniyet Genel Müdürlüğü’nün (EGM) ve Jandarma Genel K.lığı’nın (JGK) Türkiye’nin ihtiyaçları doğrultusunda kurulduğu iddiasındadır. Böylece her iki kurumun aynı görevi yapsalar da farklı bir anlayışa sahip olduğunu öne sürmekte ve kolluk kuvvetleri arasındaki işbirliği sonucunda oluşması muhtemel yakınsamaya odaklanmaktadır. Ayrıca çalışma yakınsamayı Makarenko’nun Suç-Terör Süreci’ndeki aşamalara benzerlik kurarak açıklamaktadır. Böylelikle Türkiye’de yürütülen kolluk kuvvetleriyle ilgili çalışmalara farklı bakış açısı sunma amacını taşımaktadır.

🔖

Cite This Article

SÜRÜCÜ, H. (2020). THE DESCRIPTION OF THE CONVERGENCE OF THE TURKISH GENDARMERIE-NATIONAL POLICE ORGANIZATIONS BY THE MAKARENKO’S MODEL. Güvenlik Bilimleri Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 2, 317–342. https://ajindex.com/articles/81515

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (22)

  1. Baharçiçek, A. (2010). Radikalleşmenin Önlenmesi ve Terörle Mücadele Üzerinde Demokratikleşmenin Rolü. M. Sever, H. Cinoğlu, ve O. Başıbüyük (Ed.), Terörün Sosyal Psikolojisi (ss. 25–39). Ankara:
  2. Polis Akademisi Yayınları.
  3. Balcı, A. (2015).
  4. Konwledge, Repetition and Power in Ibn-Al-Arabi’s Thought: Some Preliminary Comments on Methodology. All Azimuth, 4(1), 39–50.
  5. Bates, A. (2017). Militarization Makes Police More Violent. Erişim Tarihi: 10 Temmuz 2018, https://www.cato.org/blog/militarization-makes-police-more-violent
  6. Baum, J. A. C., ve Jitendra, V. S. (1994). Organization-Environment Coevolution. J. A. C. Baum ve V. S. Jitendra (Ed.), Evolutionary Dynamics of Organizations (ss. 379–402). Oxford: Oxford University Press.
  7. Bhaskar, R. (2018). Gerçekçi Bilim Teorisi. Ankara:
  8. Akılçelen Kitaplar. Buckley, W. (1968). Society as a Complex Adaptive System. W. Buckley (Ed.), Modern Systems Research for the Behavioral Scientist (ss. 490–513). Chicago: Aldine Publishing Company. Cate, F. H. (2008). Government Data Mining: The Need for a Legal Framework. Harvard Civil Right-Civil Liberties Law Review, 43(2), 435–489.
  9. Ciliers, P. (1998). Complexity and Postmodernism: Understanding complex systems. London and New York: Routledge. Dandeker, C. (2017). 21’inci Yüzyıl İçin Esnek Güçler İnşa Etmek. G. Caforio (Ed.), Askeri Sosyoloji (ss. 405–416). Ankara:
  10. Nobel Akademik Yayıncılık. Delehanty, C., Mewhirter, J., Welch, R., ve Wilks, J. (2017). Militarization and Police Violence: The Case of the 1033 Prog. Research and Politics, 4(2), 1–7.
  11. DPT. (2001). Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı Güvenlik Hizmetlerinde Etkinlik Özel İhtisas Komisyonu Raporu. Ankara.
  12. Durkheim, E. (2014). Toplumsal İşbölümü (2.Basım). İstanbul:
  13. Cem Yayınevi.
  14. EGM. (2017). Emniyet Genel Müdürlüğü 2017
  15. Yılı Faaliyet Raporu. Ankara.
  16. Ergut, F. (2009). Polis Çalışmaları İçin Kavramsal Bir Çerçeve. N. Levy, N. Özbek, ve A. Toumarkine (Ed.), Jandarma ve Polis: Fransız ve Osmanlı Tarihçiliğine Çapraz Bakışlar (ss. 38–63). İstanbul:
  17. Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
  18. Forst, B. (2009).
  19. Terrorism, Crime and Public Policy. (New York: Cambridge University Press.
  20. Fukuyama, F. (2008). Ulus İnşası. İstanbul:
  21. Profil Yayıncılık. Göktepe, Y. (2008). Seçilmiş AB Ülkelerinin Polis Teşkilatlarının Yapı ve İşleyişleri Bağlamında Türk Polis Teşkilatının Yeniden Yapılanması. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans tezi). Dumlupınar Üniversitesi,
  22. Kütahya. Güneş, A. (2016). Osmanlı Gayrinizami Harp Doktrini: Eşkıya Takibi ve Çete Muharebeleri Tal