Yiyecek-içecek işletmelerinde çalışacak olan gastronomi ve mutfak sanatları bölümü öğrencileri çapraz bulaşmada aracı oldukları için, doğru el yıkama tekniklerinin bu noktada çok önemli olduğu ve verilen eğitim sonrasında beklenilen hedefe ulaşıldığı görülmektedir.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmaya 50 öğrenci katılmış olup el yıkama öncesi ve tekniğine uygun el yıkama sonrasında ellerinden swab (sürüntü) örnekleri alınarak Plate Count Agar (PCA) besiyerine toplam bakteri sayımı yapmak üzere swab ekimleri yapılmıştır. 30°C’de 72 saat inkübe edilen besiyeri plaklarında sayım yapılmıştır.
📊
Key Findings & Data:Yıkama öncesi ve sonrası veriler karşılaştırıldığında, 41 öğrencinin elinde başlangıç yükünde %99 ve üzeri, 4 öğrencide %85-75 aralığında ve 5 öğrencide ise %50 ve aşağısında azalma tespit edilmiştir. 24 kız öğrencinin yıkama sonrası ellerinde toplam bakteri yükünde %99 ve üzeri, 2 kız öğrencinin %75-85 aralığında ve 1 kız öğrencide ise %50 ve altında azalma olduğu tespit edilmiştir. 17 erkek öğrencinin yıkama sonrası ellerinde toplam bakteri yükünde %99 ve üzeri, 2 erkek öğrencinin %75-85 aralığında, 4 erkek öğrencide ise %50 ve altında azalma olduğu tespit edilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Yiyecek-içecek işletmelerinde çalışacak olan gastronomi ve mutfak sanatları bölümü öğrencileri çapraz bulaşmada aracı oldukları için, doğru el yıkama tekniklerinin bu noktada çok önemli olduğu ve verilen eğitim sonrasında beklenilen hedefe ulaşıldığı görülmektedir.
Bu çalışmaya 50 öğrenci katılmış olup el yıkama öncesi ve tekniğine uygun el yıkama sonrasında ellerinden swab (sürüntü) örnekleri alınarak Plate Count Agar (PCA) besiyerine toplam bakteri sayımı yapmak üzere swab ekimleri yapılmıştır. 30°C’de 72 saat inkübe edilen besiyeri plaklarında sayım yapılmıştır. Yıkama öncesi ve sonrası veriler karşılaştırıldığında, 41 öğrencinin elinde başlangıç yükünde %99 ve üzeri, 4 öğrencide %85-75 aralığında ve 5 öğrencide ise %50 ve aşağısında azalma tespit edilmiştir. 24 kız öğrencinin yıkama sonrası ellerinde toplam bakteri yükünde %99 ve üzeri, 2 kız öğrencinin %75-85 aralığında ve 1 kız öğrencide ise %50 ve altında azalma olduğu tespit edilmiştir. 17 erkek öğrencinin yıkama sonrası ellerinde toplam bakteri yükünde %99 ve üzeri, 2 erkek öğrencinin %75-85 aralığında, 4 erkek öğrencide ise %50 ve altında azalma olduğu tespit edilmiştir. Yiyecek-içecek işletmelerinde çalışacak olan gastronomi ve mutfak sanatları bölümü öğrencileri çapraz bulaşmada aracı oldukları için, doğru el yıkama tekniklerinin bu noktada çok önemli olduğu ve verilen eğitim sonrasında beklenilen hedefe ulaşıldığı görülmektedir.
Bilici, S., Irmak, H. & Buzgan, T. (2008). Sağlık personeline yönelik el yıkama ve el dezenfeksiyonu rehberi, Ankara:
Klasmat Matbaacılık. Burton, M., Cobb, E., Donachie, P., Judah, G., Curtis, V. & Schmidt, W. P. (2011). The effect of handwashing with water or soap on bacterial contamination of hands. International Journal of Environmental Research and Public Health, 8(1), 97-104.
Çağlar, S., Yılmaz, Ö. E. & Savaşer, S. (2018). Hemşirelik ve sağlık alanı dışında öğrenim gören üniversite öğrencilerinin sosyal el yıkama ile ilgili görüş ve davranışları. G.O.P. Taksim E.A.H. JAREN, 4 (2), 83-91.
Çakıroğlu, F. P. & Uçar, A. (2008). Employees’ perception of hygiene in the catering industry in Ankara (Turkey). Food Control, 19(1), 9-15.
De Alwis, W. R., Pakirisamy, P., Wai San, L. & Xiaofen, E. C. (2012). A study on hand contamination and hand washing practices among medical students. International Scholarly Research Newtork, 1-5.
E Borges, L. F. D. A., Silva, B. L. & Gontijo Filho, P. P. (2007). Hand washing: Changes in the skin flora. American Journal of Infection Control, 35(6), 417-420.
Edmonds-Wilson, S. L., Nurinova, N. I., Zapka, C. A., Fierer, N. & Wilson, M. (2015). Review of human hand microbiome research. Journal of Dermatological Science, 80(1), 3-12.
Elevken, M. (2018). El florası ve el antisepsisinde kullanılan maddelerin floraya etkisi. Uzmanlık Tezi. İstanbul Üniversitesi,
İstanbul.
Gencer, S. (2008). İ.Ü. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Sürekli Tıp Eğitimi Etkinlikleri Hastane Enfeksiyonları: Korunma ve Kontrol Sempozyum Dizisi, 71-78.
Göktaş, M. A. (2019). İstanbul'da bazı gıda işletmelerinde hijyenik kalitenin saptanması. Yüksek lisans tezi, İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi,
İstanbul.
Günaydın, M. (2002). Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji AD, Samsun. El Hijyeni ve Dezenfektanların Kullanımı. Jumaa, P. A. (2005). Hand hygiene: simple and complex. International Journal of Infectious Diseases, 9(1), 3-14.
Kendall, A., Landers, T., Kirk, J. & Young, E. (2012). Point-of-care hand hygiene: preventing infection behind the curtain. American Journal of Infection Control, 40(4), 3-10.
Kınacı, B. & Çetiner, H. (2013). Gaziantep’te dört ve beş yıldızlı otellerin restoranlarında çalışan personelin kişisel hijyen uygulamaları üzerine bir alan araştırması. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 1(1), 21-28.
Kumar, K. V., Pal, A., Bai, P., Kour, A., Sheeba, E., Rajarajan, P.,. & Dutta, P. (2019). Co-aggregati