Journals / TroyAcademy / 2021 / Cilt: 6 - Sayı: 1

Örgüt İçi İletişimin Örgütsel Bağlılığa Etkisi: Türkiye’deki Bankacılık Sektörü Üzerinde Bir Araştırma

Pages
311–330
Publication Date
2021-03-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu durum sektörde var olan örgüt içi iletişimin, sağlıklı bir iletişim olmadığını ve literatürde belirtildiği üzere sağlıklı iletişimin örgütsel bağlılığı pozitif yönlü etkilemesi beklenirken, bu sağlıksız iletişim durumunun örgütsel bağlılık üzerinde negatif bir etki yarattığını ortaya koymaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada Türkiye’deki bankacılık sektöründe algılanan iletişim şeklinin örgütsel bağlılığa etkisi araştırılmıştır.
📊
Key Findings & Data:Araştırmada anket yöntemi kullanılmıştır ve toplam 384 banka çalışanı bu çalışmaya katılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bu durum sektörde var olan örgüt içi iletişimin, sağlıklı bir iletişim olmadığını ve literatürde belirtildiği üzere sağlıklı iletişimin örgütsel bağlılığı pozitif yönlü etkilemesi beklenirken, bu sağlıksız iletişim durumunun örgütsel bağlılık üzerinde negatif bir etki yarattığını ortaya koymaktadır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İletişim · Örgüt İçi İletişim · Örgütsel Bağlılık

Özet

Bu çalışmada Türkiye’deki bankacılık sektöründe algılanan iletişim şeklinin örgütsel bağlılığa etkisi araştırılmıştır. Araştırmada anket yöntemi kullanılmıştır ve toplam 384 banka çalışanı bu çalışmaya katılmıştır. Sonuçlar göstermiştir ki Türk bankacılık sektöründe iletişim orta derecede “iyi” olarak değerlendirilmektedir. Bu durum çalışanlar tarafından belirtilen iletişim derecesinin yeterince sağlıklı olmadığını ve bu anlamda gelişime açık olduğunu göstermektedir. Bu anlamda inceleme altındaki bankacılık sektöründe var olan iletişimin toksik iletişime açık bir seviyede olduğu tespit edilmiştir. Araştırma sonuçları örgütsel bağlılık seviyesinin ise orta derecenin altında gerçekleştiğini ortaya koymuştur. Korelasyon analizleri iletişim ve örgütsel bağlılık arasında pozitif yönlü bir ilişki olduğunu işaret etmiş olsa da regresyon analiz sonucunda bankacılık sektöründeki örgüt içi iletişimin devam bağlılığını ve normatif bağlılığı negatif yönlü etkilediği tespit edilmiştir. Bu durum sektörde var olan örgüt içi iletişimin, sağlıklı bir iletişim olmadığını ve literatürde belirtildiği üzere sağlıklı iletişimin örgütsel bağlılığı pozitif yönlü etkilemesi beklenirken, bu sağlıksız iletişim durumunun örgütsel bağlılık üzerinde negatif bir etki yarattığını ortaya koymaktadır.

🔖

Cite This Article

ÖKSÜZ, E., ULAĞLI, S. (2021). Örgüt İçi İletişimin Örgütsel Bağlılığa Etkisi: Türkiye’deki Bankacılık Sektörü Üzerinde Bir Araştırma. TroyAcademy, Cilt: 6 - Sayı: 1, 311–330. https://ajindex.com/articles/807538

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Aldehayyat, J. (2011). Organisational Characteristics and the Practice of Strategic Planning in Jordanian Hotels, International Journal of Hospitality Management, 30, 192-199.
  2. Allport, G.W. & Postman, L. (1947).
  3. The psychology of rumor, Henry Holt & Co., New York. Appelbaum, S.H., Iaconi, G.D. & Matousek, A. (2007). Positive and Negative Deviant Workplace Behaviors: Causes, Impacts, and Solutions, Corporate Governance, 7(5), 586-598.
  4. Bektaş, M. & Erdem, R. (2015). Örgütlerde İnformal İletişim Süreci: Kavramsal Bir Çerçeve, AKÜ İİBF Dergisi, 17(1), 125-139.
  5. Bektaş, M. & Erkal, P. (2015) Toxicity Behaviors in Organizations: Study of Reliability and Validity of Toxic Emotional Experiences Scale, Research Journal of Business and Management, 2(4), 519-529.
  6. Bektaşoğlu, A. & Şengün, H. (2020). Sağlık Sektöründe Örgütsel İletişimin Örgütsel Bağlılık Üzerine Etkilerini Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma, Aydın Sağlık Dergisi, 6(2), 155-182.
  7. Benkhoff, B. (1997). Disentangling organizational commitment: the dangers of the OCQ for research policy, Personnel Review, 26, 114-131.
  8. Bovee, C.L. & Thill, J.V. (2010.). Business Communication Today (10th Ed.), Pearson Education, New Jersey. Certo, C.S. & Certo, S.T. (2006).
  9. Modern Management, Pearson Education Ltd, New York. Cheney, G. & Christensen, L. (2001). Organisational identity linkages between internal and external communication, In F.M. Jablin & L.L. Putnam (Eds.). The New Handbook of Organisational Communication, Sage, Thousand Oaks, pp. 231-269.
  10. Demirtaş, M. (2010). Örgütsel İletişimin Verimlilik ve Etkinliğinde Yararlanılan İletişim Araçları ve Halkla İlişkiler Filmleri Örneği, Marmara Üniversitesi İİBF Dergisi. XXVIII.I, 411-444.
  11. Eğinli, A.T. & Bitirim, S. (2008). Kurumsal Başarının Önündeki Engel: Zehirli (Toksik) İletişim, Selçuk İletişim, 5(3), 124-140.
  12. Gaertner, S. (1999). Structural determinants of job satisfaction and organizational commitment in turnover models, Human Resource Management Review, 9(4), 479-493.
  13. Geçikli, F., Serçeoğlu, N. & Üst, Ç. (2011). Örgüt İçi İletişim ve İletişim Tatmini Konaklama İşletmelerinde Bir Uygulama, İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, (33), 163-184.
  14. Guerin, B. & Yoshihiko, M. (2006).
  15. Analyzing Rumors, Gossip and Urban Legends Through Their Conversational Properties, The Psychological Record, 56, 23-34.
  16. Gül, H. (2002). Örgütsel bağlılık yaklaşımlarının mukayesesi ve değerlendirmesi, Ege Academic Review, 2(1), 37-56.
  17. Gümüş, M. & Öksüz, B. (2009). Çalışanların Kurumsal İtibar S