Journals / TroyAcademy / 2021 / Cilt: 6 - Sayı: 2

Ada Turizmi Açısından Destinasyon Çekiciliği ve Destinasyon Marka Kimliği Ölçeklerinin Türkçeye Uyarlaması

Pages
669–696
Publication Date
2021-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Elde edilen bulgular sonucunda iki ölçeğinde uyum indekslerinin kabul edilebilir düzeyde olduğu ve tüm faktörlerin birbiriyle olumlu ve anlamlı düzeyde ilişkili olduğu belirlenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı, adalarda turizm kavramını inceleyerek Liu vd. (2017) tarafından geliştirilen Destinasyon Çekiciliği Ölçeği ile Tsaur vd. (2016) tarafından geliştirilen Destinasyon Marka Kimliği Ölçeğinin Türkçeye uyarlanmasıdır.
📊
Key Findings & Data:Açıklayıcı Faktör Analizi (AFA) sonucunda toplam varyansın %62,968’ini açıklayan 3 faktörlü bir yapı elde edilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Elde edilen bulgular sonucunda iki ölçeğinde uyum indekslerinin kabul edilebilir düzeyde olduğu ve tüm faktörlerin birbiriyle olumlu ve anlamlı düzeyde ilişkili olduğu belirlenmiştir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2017 Verileri
⚙️Variables:Adalarda Turizm · Destinasyon Çekiciliği · Destinasyon Marka Kimliği

Özet

Bu araştırmanın amacı, adalarda turizm kavramını inceleyerek Liu vd. (2017) tarafından geliştirilen Destinasyon Çekiciliği Ölçeği ile Tsaur vd. (2016) tarafından geliştirilen Destinasyon Marka Kimliği Ölçeğinin Türkçeye uyarlanmasıdır. Araştırma ölçeklerin yapı geçerliği ve güvenirliği incelenmiştir. Açıklayıcı Faktör Analizi (AFA) ile ölçeklerin yapı geçerlikleri incelenmiştir. Açıklayıcı Faktör Analizi (AFA) sonucunda toplam varyansın %62,968’ini açıklayan 3 faktörlü bir yapı elde edilmiştir. Destinasyon Marka Kimliği Ölçeği için toplam varyansın %62,030’unu açıklayan 6 faktörlü bir yapı elde edilmiştir. Ardından Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) çalışması yapılarak, ölçeklerin model uyum indeksleri ve güvenirliği hesaplanmıştır. Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) sonuçlarına göre Destinasyon Çekiciliği Ölçeğinin model uyum indekslerinin (X2=279,615 X2/df =1,877, RMSEA=0,074, GFI=0,854, CFI=0,929, SRMR=,0609) geçerli düzeyde olduğu bulunmuştur. Destinasyon Marka Kimliği ölçeği DFA analizinde model uyum indekslerinin (X2=.547,486, X2/df =1,935, RMSEA=0,077, GFI=0,856, CFI=0,912, SRMR=0,0588) kabul edilebilir uyum sınırları dahilinde yer aldığı bulunmuştur. Güvenirlik analizleri sonucunda Destinasyon Çekiciliği ölçeğinin hesaplanan (α) değerinin 0,872, Destinasyon Marka Kimliği Ölçeğinin (α) değerinin 0,810 olduğu ve ölçeklerin güvenilir olduğu bulunmuştur. Elde edilen bulgular sonucunda iki ölçeğinde uyum indekslerinin kabul edilebilir düzeyde olduğu ve tüm faktörlerin birbiriyle olumlu ve anlamlı düzeyde ilişkili olduğu belirlenmiştir.

🔖

Cite This Article

KESKİN, G., AKYOL, A. (2021). Ada Turizmi Açısından Destinasyon Çekiciliği ve Destinasyon Marka Kimliği Ölçeklerinin Türkçeye Uyarlaması. TroyAcademy, Cilt: 6 - Sayı: 2, 669–696. https://ajindex.com/articles/807521

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Aaker, D. (1995).
  2. Strategic Market Management, New York: John Wiley&Sons, Inc. Aaker, J. L. (1997). Dimensions of Brand Personality. Journal of Marketing Research, 34 (3), 347-356.
  3. Aksu, M. (2015). Bozcaada Destinasyonu. 1. Baskı,
  4. Detay Yayıncılık. Aktaş, S., Batman, S. (2010). Efsanelerin Turistik Çekicilik Üzerine Etkileri: Profesyonel Turist Rehberlerine Yönelik Bir Araştırma. e-Journal of New World Sciences Academy, 5 (4), 367-395.
  5. Alpar, R. (2013). Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistiksel Yöntemler. Ankara:
  6. Detay Yayıncılık. Ayazlar, R., Ayazlar, G. (2016). Yerel Halkın Turizmin Etkilerine Yönelik Tutumunda Aidiyet Duygusu ve Yaşam Tatmininin Rolü. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20 (4), 1451-1470.
  7. Barrett, P. (2007). Structural Equation Modelling: Adjudging Model Fit. Personality And Individual Differences, 42(5), 815-824.
  8. Basım, N., Beğenirbaş, M. (2012). Çalışma Yaşamında Duygusal Emek: Bir Ölçek Uyarlama Çalışması, Yönetim ve Ekonomi, 19 (1), 77-90.
  9. Bassols, N., Leicht, T. (2020). Exploring Destination Brand Disengagement in A Top-Down Policy Context Lessons Learned from Cartagena, Colombia. Journal of Place Management and Development, 13 (3), 347-363.
  10. Büyüköztürk, Ş. (2016). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı, İstatistik, araştırma Deseni SPSS Uygulamaları ve Yorum, Pegem Akademi. Byrne, B. M. (2011). Structural Equation Modeling with AMOS Basic Concepts, Applications, and Programming (Multivariate Applications Series), Routledge, New York. Çetinsöz, B. C., Karakeçili, G. (2018). Turistik Destinasyonlarda Tüketici Temelli Marka Değerinin Ölçülmesi: Anamur Üzerine Bir Araştırma. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 17 (1), 126-138.
  11. Çiçek, E., Pala, U. (2017). Destinasyon Markalaşması Üzerine Bir Araştırma: Tarsus Örneği. Çağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14 (2), 25-47.
  12. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., ve Büyüköztürk, Ş. (2016). Sosyal Bilimler İçin Çok Değişkenli İstatistik: SPSS ve Lisrel Uygulamaları. Ankara:
  13. Pegem Akademi. Dahiya, K., S., Batra, K., D., Kumar, V. (2020). Antecedents and Consequences of Destination Brand Experience (DBE): A Conceptual Framework. International Journal of Hospitality & Tourism Systems, 13 (1), 61-67.
  14. Davras, Ö., Uslu, A. (2019). Destinasyon Seçimini Belirleyen Faktörlerin Destinasyon Memnuniyeti Üzerindeki Etkisi: Fethiye’de İngiliz Turistler Üzerinde Bir Araştırma. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8 (1), 679-696.
  15. De Charnatony, L. (1999). Brand Management Through