SavedAdd your journal

Journals / TroyAcademy / 2021 / Cilt: 6 - Sayı: 2

Kamu Yönetimi Reformlarının Dönüşümü

S. Mustafa ÖNEN
Mehmet Seyda OZAN
Pages
521–548
Publication Date
2021-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışma, betimleyici kapsamda nitel ve dolaylı araştırma yöntemine dayanmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Geçmişten günümüze gelinceye kadar her ülkede kamu yönetiminin asli görev ve sorumluluğu, ülkenin mevcut imkân ve kaynaklarını en iyi kullanarak vatandaşlara en iyi kamu hizmetini sunmaktır.
📊
Key Findings & Data:Kamu yönetiminde reform; kamu yönetiminin yapısında, halkla olan ilişkilerinde, hizmet tercihlerinde ve karar verme sürecinde yaşanan sıkıntı, eksiklik ve yetersizliklere karşı alternatif olarak düşünülen etkili, kalıcı ve verimli tedbirler ve yöntemler bütünüdür.
💡
Conclusion & Impact:Çalışma, betimleyici kapsamda nitel ve dolaylı araştırma yöntemine dayanmaktadır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Geleneksel Kamu Yönetimi · Yeni Kamu Yönetimi · Reform

Özet

Geçmişten günümüze gelinceye kadar her ülkede kamu yönetiminin asli görev ve sorumluluğu, ülkenin mevcut imkân ve kaynaklarını en iyi kullanarak vatandaşlara en iyi kamu hizmetini sunmaktır. Günümüzde Geleneksel Kamu Yönetimi (GKY) anlayışının öngördüğü yönetimin merkeziyetçi ve hantal yapısına karşı kamu yönetiminde reform olarak daha çok esnek ve katılımcılığı esas alan Yeni Kamu Yönetimi (YKY) anlayışı uygulamaları düşünülmektedir. Kamu yönetiminde reform; kamu yönetiminin yapısında, halkla olan ilişkilerinde, hizmet tercihlerinde ve karar verme sürecinde yaşanan sıkıntı, eksiklik ve yetersizliklere karşı alternatif olarak düşünülen etkili, kalıcı ve verimli tedbirler ve yöntemler bütünüdür. Aslında kamu yönetimde reform hareketleri ülkelerin farklı sosyal, kültürel, ekonomik, siyasi ve yönetsel ihtiyaç ve koşullarına göre ülkeden ülkeye farklılıklar gösterse de reform girişimlerini tetikleyen güçler esas olarak ekonomik krizler ve YKY anlayışı kapsamında atılan adımlar olmaktadır. Bu çalışmada kamu yönetimi reformlarının dönüşümü, dünyada reformlara örnek gösterilen belli başlı ülkelerin deneyimleri ile Türkiye’de cumhuriyet dönemi reformları çerçevesinde ele alınmıştır. Bundan dolayı çalışmanın iki temel amacından söz etmek mümkündür: Bunlardan birincisi, GKY anlayışından YKY anlayışına geçiş sürecinde dünyada kamu yönetimi reformlarını başarılı uygulayan ABD, İngiltere, AB, Avustralya ve Yeni Zelanda örneklerini incelemek; ikincisi ise Türkiye’de kamu yönetimi reformlarının tarihsel dönüşümünü belli dönemler altında değerlendirmektir. Çalışma, betimleyici kapsamda nitel ve dolaylı araştırma yöntemine dayanmaktadır.

🔖

Cite This Article

ÖNEN, S. M., OZAN, M. S. (2021). Kamu Yönetimi Reformlarının Dönüşümü. TroyAcademy, Cilt: 6 - Sayı: 2, 521–548. https://ajindex.com/articles/807514

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Aberbach, J. D. (2005). The Political Significance of the George W. Bush Administration. Social Policy & Administration, 39(2), 130-149.
  2. Aberbach, J. D., & Christensen, T. (2005). Citizens and Consumers: An NPM Dilemma. Public Management Review, 7(2), 225-246.
  3. Al, H. (2008). Yeni Kamu Yönetimi. İstanbul: Değişim Yayınları. 1. Basım. American Enterprise Institute (2003). Attitudes toward the Federal Government (Updated August 6, 2003).
  4. Washington, DC: American Enterprise Institute. Aulich, C., Halligan J., & Nutley, S. (2001).
  5. Public Sector Management. In Aulich, C., Halligan, J. and Nutley, S. (Eds.), ‘Australian Handbook of Public Sector Management’. NSW: Allen & Unwin. Bach, S., Bordogna, L., Della Rocca, G., & Winchester, D. (1999). Public Service Employment Relations in Europe: Transformation, Modernization or Inertia?. Psychology Press.
  6. Barton, A. (2009). The Use and Abuse of Accounting in the Public Sector Financial Management Reform Program in Australia. Abacus, 45(2), 221-248.
  7. Başbakanlık (2003). Değişimin Yönetimi İçin Yönetimde Değişim. Ankara: Kamu Yönetiminde Yeniden Yapılanma 1, Ekim. Brook, D. A., & King, C. L. (2007). Civil Service Reform as National Security: The Homeland Security Act of 2002. Public Administration Review, 67(3), 399-407.
  8. Chowdhury, A., & Shil, N. C. (2017). Public Sector Reforms and New Public Management: Exploratory Evidence from Australian Public Sector. Asian Development Policy Review, 5(1), 1-16.
  9. Domberger, S., & Jensen, P. (1997). Contracting Out by the Public Sector: Theory, Evidence, Prospects. Oxford Review of Economic Policy, 13(4), 67-78.
  10. Drewry, G., & Giddings, P. (1995). The Origins of the Next Steps Programme, In Parliamentary Accountability. Palgrave Macmillan, London. Dunleavy, P., & Hood, C. (1994). From Old Public Administration to New Public Management. Public Money & Management, 14(3), 9-16.
  11. Erkan, H. (2000). Bilgi Uygarlığı İçin Yeniden Yapılanma: Cumhuriyetten Günümüze Değişim Süreci. Ankara:
  12. İmge Kitabevi.
  13. Eryılmaz, B. (2006). Kamu Yönetimi. İstanbul:
  14. Erkam Matbaası. Frederickson, H. G. (1999). The Repositioning of American Public Administration. PS: Political Science and Politics, 32(4), 701-711.
  15. Goldfinch, S. (1998). Evaluating Public Sector Reform in New Zealand: Have the Benefits been Oversold?. Asian Journal of Public Administration, 20(2), 203-232.
  16. Gore, A. (1993). From Red Tape to Results: Creating a Government that Works Better and Costs Less: Report of the National Performance Review. Diane P