SavedAdd your journal

Journals / MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2021 / Cilt: 10 - Sayı: 1

Kaynaştırma Uygulamalarının Başarısını Etkileyen Etmenler, Sorunlar ve Ailelerden Beklentilerin Öğretmen Görüşlerine Göre Analizi (Karma Yöntem Araştırması)

Gulsun ŞAHAN
Mahir UĞURLU
Nihal ÖZDEMİR
Ayşenur NAZİK
Pages
136–150
Publication Date
2021-01-26
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Öğretmen beklentileri arasında velilerin okulla daha fazla ilişki kurması, veli toplantılarına katılmasının önemli olduğu, ailelerin çocukları ile daha fazla ilgilenmesi ayrıca okulda yapılan etkinliklerin evde daha fazla desteklenmesi gerektiği yer almaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın amacı Bartın il merkezindeki okullarda kaynaştırma eğitimi yapan öğretmenlere göre kaynaştırma eğitimi verilen öğrencilerin başarısını ortaya koymak, sorun ve çözüm önerilerini değerlendirmektir.
📊
Key Findings & Data:Örneklem grubunda en fazla kaynaştırma öğrencisi olan 7 okulda görev yapan öğretmenler yer almıştır.
💡
Conclusion & Impact:Öğretmen beklentileri arasında velilerin okulla daha fazla ilişki kurması, veli toplantılarına katılmasının önemli olduğu, ailelerin çocukları ile daha fazla ilgilenmesi ayrıca okulda yapılan etkinliklerin evde daha fazla desteklenmesi gerektiği yer almaktadır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2016 Verileri
⚙️Variables:Kaynaştırma eğitimi · engelli bireyler · özel eğitim

Özet

Bu çalışmanın amacı Bartın il merkezindeki okullarda kaynaştırma eğitimi yapan öğretmenlere göre kaynaştırma eğitimi verilen öğrencilerin başarısını ortaya koymak, sorun ve çözüm önerilerini değerlendirmektir. Araştırmanın evrenini Bartın il merkezinde görev yapan kaynaştırma eğitimi veren öğretmenler oluşturmaktadır. Örneklem grubunda en fazla kaynaştırma öğrencisi olan 7 okulda görev yapan öğretmenler yer almıştır. Bu çalışma nicel ve nitel araştırma yöntemlerinin bir arada kullanıldığı karma yöntem araştırması olup, öğretmen görüşleri Ahmetoğlu, Ünal ve Ergin (2016) tarafından geliştirilen “Kaynaştırma Uygulamalarının Başarısını Etkileyen Etmenler Ölçeği” ve yarı yapılandırılmış görüşme formları ile alınmıştır. Öğretmenlerin tamamına ölçek uygulanmış, 74 form nicel olarak değerlendirmeye alınmıştır. Nitel değerlendirme için 29 öğretmenin görüşü incelenmiştir. Sonuç olarak öğretmen görüşleri arasında rehberlik araştırma merkezi ve aileler alt boyutlarında ve yaş gruplarına göre sivil toplum örgütleri alt boyutunda anlamlı farklılık olduğu bulunmuştur. Öğretmenlerin mesleki deneyimleri arasında rehber öğretmenler ve okul idarecileri boyutlarında anlamlı bir farklılık olduğu, branşlara göre anlamlı bir fark olmadığı görülmektedir. Öğretmenlerin ailelerden yeterli ve bilinçli düzeyde destek alamadıkları, eğitim süreci içerisinde kazandırılan becerilerin ev ortamında aile tarafından desteklenmediği ayrıca ailelerin okul ile iletişimin çok az olduğu anlaşılmaktadır. Öğretmen beklentileri arasında velilerin okulla daha fazla ilişki kurması, veli toplantılarına katılmasının önemli olduğu, ailelerin çocukları ile daha fazla ilgilenmesi ayrıca okulda yapılan etkinliklerin evde daha fazla desteklenmesi gerektiği yer almaktadır.

🔖

Cite This Article

ŞAHAN, G., UĞURLU, M., ÖZDEMİR, N., NAZİK, A. (2021). Kaynaştırma Uygulamalarının Başarısını Etkileyen Etmenler, Sorunlar ve Ailelerden Beklentilerin Öğretmen Görüşlerine Göre Analizi (Karma Yöntem Araştırması). MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 1, 136–150. https://ajindex.com/articles/80586

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Ahmetoğlu, E, Ünal, A. M., Ergin D, Y (2016) Kaynaştırma Uygulamalarının Başarısını Etkileyen Etmenler Ölçeği’nin Geliştirilmesi, Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6, 2, 167-175
  2. Akman, B., Mercan Uzun, E., & Yazıcı, D. N. (2018). Okul Öncesi Öğretmen ve Öğretmen Adaylarının Kaynaştırmaya Yönelik Görüşlerinin Karşılaştırılması. Mersin University Journal of the Faculty of Education, 14(1). Babaoğlan, E. & Yılmaz, Ş. (2010). Sınıf öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimindeki yeterlikleri. Kastamonu Eğitim Fakültesi Dergisi, 18 (2), 345-354.
  3. Batu, S. (2000).
  4. Kaynaştırma, Destek Hizmetler Ve Kaynaştırmaya Hazırlık Etkinlikleri. Özel Eğitim Dergisi, 2(24), 35-45.
  5. Bek, H., Gülveren, H., Başer, A. (2009). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Kaynaştırma Eğitimine Yönelik Tutumlarının İncelenmesi. Uşak Üniversitesi, Sosyal Bilimler Dergisi, 2(2), 160-168.
  6. Bilen, E. (2007). Sınıf Öğretmenlerinin Kaynaştırma Uygulamalarında Karşılaştıkları Sorunlara İlişkin Görüşleri ve Çözüm Önerileri. Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi,
  7. İzmir.
  8. Bozarslan Malkoç, B. (2010). Eskişehir İlindeki Özel Anaokullarında Çalışan Eğiticilerin Okul Öncesi Dönemde Kaynaştırmayla İlgili Görüşlerinin İncelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans tezi. Anadolu Üniversitesi,
  9. Eskişehir. Camadan, F. (2012). Sınıf öğretmenleri ve sınıf öğretmeni adaylarının kaynaştırma eğitimine ve Bep hazırlamaya ilişkin öz-yeterliklerinin belirlenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 11 (39), 128-138.
  10. Demir, M. K. ve Açar, S. (2011). Kaynaştırma eğitimi konusunda tecrübeli sınıf öğretmenlerinin görüşleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 19(3), 719-732.
  11. Evyapan, G. (2020). Okul Öncesi Öğretmenlerinin Kaynaştırma Eğitimine İlişkin Öz-Yeterlilik Algı Düzeyleri Ve Bireyselleştirilmiş Eğitim Programı Hakkındaki Görüşleri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi,
  12. Balıkesir. Işık, S. (2018). Okul Öncesi Öğretmenlerinin Tam Zamanlı Kaynaştırma Kararı Olan Otizmli Öğrencilerin Eğitimine İlişkin Görüşlerinin İncelenmesi.Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Toros Üniversitesi,
  13. Mersin. İzci, E. (2005). Sınıf öğretmeni adaylarının “özel eğitim” konusundaki yeterlikleri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 4 (14), 106-114.
  14. Karasar, N. (2011). Bilimsel Araştırma Yöntemi (22. bs). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım. MEB, (2012).
  15. Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliği, Resmi Gazete, Yayım Tarihi: 21 Temmuz 2012, Sayısı: 28360 Milli Eğitim Bakanlığı Özel Eğitim Kurumları Yönetmeliği (2006, 31 Mayıs). Resmi Gazete (Sayı: 26184).