Journals / MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2021 / Cilt: 10 - Sayı: 1

Üniversite Öğretim Elemanlarının Pedagojik Yeterlikler Konusunda Yaşadıkları Zorluklar ve Eğitim İhtiyaçlarının Değerlendirilmesi

Pages
82–97
Publication Date
2021-01-26
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu bulgular çerçevesinde önerilerde bulunulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı, üniversitelerde görev yapan öğretim elemanlarının öğretim süreçlerinde bu yeterlikleri gösterebilme konusunda yaşadıkları zorlukları belirleyerek eğitim ihtiyaçlarına ilişkin tespitlerde bulunmaktır.
📊
Key Findings & Data:Tarama modelindeki araştırmanın örnekleminde 204 öğretim elemanı bulunmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Bu bulgular çerçevesinde önerilerde bulunulmuştur.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Öğretim elemanı · Öğretim yeterliği · Hizmet içi eğitim

Özet

Bu araştırmanın amacı, üniversitelerde görev yapan öğretim elemanlarının öğretim süreçlerinde bu yeterlikleri gösterebilme konusunda yaşadıkları zorlukları belirleyerek eğitim ihtiyaçlarına ilişkin tespitlerde bulunmaktır. Ayrıca, katılımcıların görüşleri cinsiyet, eğitim durumu, görev, hizmet yılı, uzmanlık alanı ve pedagojik formasyon eğitimi alma durumuna göre karşılaştırılmıştır. Tarama modelindeki araştırmanın örnekleminde 204 öğretim elemanı bulunmaktadır. Araştırmanın verileri Öğretim Yeterlikleri Sorunları Ölçeği (ÖYSÖ) ile toplanmıştır. Ölçek, katılımcıların sınıf içi öğretim süreçlerinde öğretim yeterlikleri ile ilgili zorlukları yaşama düzeylerini belirlemek amacıyla geliştirilmiştir. Verilerin analizinde betimsel istatiksel, t-testi, ANOVA, Kruskal Wallis H Testi ve Mann Whitney U Testi kullanılmıştır. Araştırma sonunda öğretim elemanlarının genel olarak öğretim yeterliklerini sergileme konusunda “az” düzeyde sorun yaşadıkları belirlenmiştir. Öğretim elemanlarının sorun yaşama düzeyleri cinsiyet, hizmet süresi ve pedagoji eğitimi alma durumlarına göre farklılaşmazken eğitim durumu, unvanı, uzmanlık alanlarına göre faktörler ve genel olarak bazı farklılaşmalar bulunmuştur. Diğer taraftan hizmet süreleri arttıkça sorun yaşama düzeylerinin arttığı da belirlenmiştir. Bu bulgular çerçevesinde önerilerde bulunulmuştur.

🔖

Cite This Article

ALİMBEKOV, A., YEŞİL, R., YILMAZ, K., YILMAZ, H., BOOBEKOVA, K., BORKOYEV, B., MAMIROVA, C. (2021). Üniversite Öğretim Elemanlarının Pedagojik Yeterlikler Konusunda Yaşadıkları Zorluklar ve Eğitim İhtiyaçlarının Değerlendirilmesi. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 1, 82–97. https://ajindex.com/articles/80583

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Acar, F. E., Kılıç, A., Ay, Ş., Vardar, A. K. ve Kara, R. (2010). Öğretim elemanlarının pedagojik formasyon ihtiyacı. International Conference on New Trends in Education and their Implications. 11-13 Kasım 2010,
  2. Antalya. Açıkgöz, K. Ü. (2016). Etkili öğrenme ve öğretme. Ankara:
  3. Biliş Yayınevi.
  4. Akar, H. ve Aydın, S. (2016). Öğretim elemanlarının mesleki yeterliklerini gerçekleştirme düzeyleri ile öğrencilerin akademik motivasyonu arasındaki ilişki. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(43), 1344-1352.
  5. Akyüz, Y. (2018). Türk eğitim tarihi. Ankara:
  6. Pegem Akademi Yayınları.
  7. Aslantaş, H. İ. (2011). Öğretim elemanlarının öğretim strateji yöntem ve teknikleri, iletişim ve ölçme değerlendirme yeterliklerine yönelik öğrenci görüşleri. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(15), 487 - 506. Balcı, A. (2015). Sosyal bilimlerde araştırma: Yöntem, teknik ve ilkeler. Ankara:
  8. Pegem Akademi Yayınevi.
  9. Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara:
  10. Pegem Akademi. Demirel, Ö. (2015). Öğretim ilke ve yöntemleri: Öğretme sanatı. Ankara:
  11. Pegem Akademi Yayınları Durmuşçelebi, M. (2017). Dünden bugüne öğretim üyelerinin öğretmenlik davranışlarının değerlendirilmesi. Turkish Studies, 17(12), 155-178.
  12. Durmuşçelebi, M., Çolak, M. ve Meliköylü, N. Y. (2016). Öğretim elemanlarının öğretmenlik davranışlarını gösterme sıklığı. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 6(11), 365-386.
  13. Dursun, F. ve Saracaloğlu, A. S. (2017). Bilişim teknolojileri öğretmen yeterliklerinin değerlendirilmesi. Electronic Turkish Studies, 12(23), 89-120.
  14. Kamu Denetçiliği Kurumu (2016). T.C. Kamu Denetçiliği Kurumu (Ombudsmanlık) kararı. https://www.ombudsman.gov.tr/contents/files/Formasyon%20Derslerinin%20Doktora%20%C3%83%E2%80%93%C3%84%C5%B8rencileri%20%C3%84%C2%B0%C3%83%C2%A7in%20Zorunlu%20Tutulmas%C3%84%C2%B1%20Uygulamas%C3%84%C2%B1n%C3%84%C2%B1n%20Kald%C3%84%C2%B1r%C3%84%C2%B1lmas%C3%84%C2%B1.pdf. Erişim Tarihi: 15.03.2020.
  15. Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi (23. Baskı). Ankara:
  16. Nobel Yayınevi.
  17. Kaya, M. F., Sungurtekin, D. ve Deniz, S. (2017). Üniversitelerde öğretim elemanı kaynaklı iletişim sorunları. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(1), 176-195.
  18. Kuru, O. (2017). Öğretmen yetiştiren öğretim elemanlarının öğretmenlik yeterlilikleri. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2), 403-416. doi:10.24315/trkefd.303872 Özbek, R. ve Yeşil, R. (2009). Ortaöğretim alan öğretim elemanlarının sınıf içi öğretim yeterli