Journals / Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi / 2012 / Cilt: 7 - Sayı: 29

THE ROLE OF THE FAMILY ON DEVELOPING LISTENING SKILLS

Dinleme Becerisinin Geliştirilmesinde Ailenin Rolü

Pages
65–77
Publication Date
2012-06-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The goalof this study is to show the function of the family in the development of listening skill drawing on the previous research in theliterature.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Family is responsible for raising children and providing them social skills.
📊
Key Findings & Data:Although listening with whichhumans spend most of their time is the most significant and fundamental skill it is the least known and is considered as a skillwhich requires the least amount of training.
💡
Conclusion & Impact:The goalof this study is to show the function of the family in the development of listening skill drawing on the previous research in theliterature.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Türkçe eğitimi · dinleme becerisi · aile

Abstract

Family is responsible for raising children and providing them social skills. In terms of educational activities, family is consideredas the most influential educational institution. Parents achieve their first educational acts while the child is acquiring his/hernative language. It can be understood from the definition of the native language that family provides a model in languagedevelopment. Native language education begins via “listening” as soon as the child is born. Although listening with whichhumans spend most of their time is the most significant and fundamental skill it is the least known and is considered as a skillwhich requires the least amount of training. This is because listening is a skill which is acquired without awareness. The goalof this study is to show the function of the family in the development of listening skill drawing on the previous research in theliterature.

Özet

Aile, çocukların yetiştirilmesi ve onların sosyal özellikler kazanmasından sorumludur. Eğitim faaliyetleri açısından düşünüldüğündede aile, en etkili eğitim kurumu olarak değerlendirilmektedir. Anne baba, ilk eğitim faaliyetini çocuğun ana dilini kazanmasısırasında gerçekleştirmektedir. Ailenin çocuğun dil gelişiminde model olduğu, ana dilinin tanımından da anlaşılmaktadır. Çocukdoğduğu andan itibaren “dinleme” vasıtasıyla ana dili eğitimine başlar. İnsan hayatının büyük bir kısmını harcadığı dinleme,sahip olunan en önemli ve temel beceri olmakla birlikte en az tanınan ve en az eğitim gerektiren beceri olarak görülmektedir.Bunun nedeni, dinlemenin fark edilmeden edinilen bir beceri olmasıdır. Bu çalışmanın amacı, alan yazındaki araştırmalarışığında dinleme becerisinin gelişiminde ailenin görevini ortaya koymaktır.

🔖

Cite This Article

MELANLIOĞLU, Y. D. D. D. (2012). THE ROLE OF THE FAMILY ON DEVELOPING LISTENING SKILLS. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 29, 65–77. https://ajindex.com/articles/8055

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (32)

  1. Akçataş, A. (2001), “İletişim Eksiklikleri ve Dilin Kullanımı”, Dil Dergisi, (106), s. 61–66.
  2. Aksan, D. (1998), Her Yönüyle Dil Ana Çizgileriyle Dilbilim, TDK Yayınları,
  3. Ankara.
  4. Akyol, H. (2006),
  5. Türkçe Öğretim Yöntemleri, Kök Yayıncılık, Ankara.
  6. Burley- Allen, M. (1995), Listening: The Forgotten Skill, John Wily&Sons Inc, New York. Calp, M. (2005), Özel Öğretim Alanı Olarak Türkçe Öğretimi, Eğitim Kitabevi,
  7. Konya. Cihangir, Z. (2004), Kişilerarası İletişimde Dinleme Becerisi, Nobel Yayınevi,
  8. Ankara.
  9. CRASE, S. J., vd., (1981), “Parent Education Needs and Sources as Perceived by Parents”, Home Economics Research Journal, 9 (3), pp. 221-231.
  10. Çakır, N. (2000), Normal İşiten Bir Türk Anne ve İlköğretim Çağındaki İşitme Engelli Çocuğunun Yemek Hazırlama ve Yemek Yeme Etkinliği Esnasındaki Etkileşimlerinin İncelenmesi, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Anadolu Üniversitesi,
  11. Eskişehir. Ergin, A. (1995), Öğretim teknolojisi – İletişim, PegemA Yayınları,
  12. Ankara.
  13. Göğüş, B. (1978), Orta Dereceli Okullarımızda Türkçe ve Yazın Eğitimi, Gül Yayınevi,
  14. Ankara.
  15. Güneş, F. (2007), Türkçe Öğretimi ve Zihinsel Yapılandırma, Nobel Yayıncılık, Ankara.
  16. Günkan, P. H. E. (2007), Ailenin İlköğretim Öğrencilerinin Eğitimi Üzerindeki Etki Düzeyinin Belirlenmesi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Fırat Üniversitesi,
  17. Elazığ. Hildebrand, V. (1981), Introduction to Early Childhood Education, Macmillan, NewYork. İzin, N. (2005), Dil Becerilerinin Gelişiminde Özgüven, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi,
  18. Ankara.
  19. Kağıtçıbaşı, Ç. (1990), “Çocuk Gelişiminde Erken Destek Projesi: Türkiye Örneği, Erken Çocukluk Eğitiminde Farklı Modeller Semineri”, Editör: Sevda Berkman, Eylül 10-14, İstanbul, s. 41-59.
  20. Kadıoğlu, Ö. T. (2004),
  21. Çocuğumu Hayata Hazırlıyorum, Damla Yayınları,
  22. İstanbul.
  23. Mackay, I. (1997), Dinleme Becerisi (Çev: Aksu Bora ve Onur Cançolak), İlkkaynak Kültür ve Sanat Ürünleri, Ankara.
  24. Oğuzkan, A. (1965), “Dinlemesini Bilmek”, İlköğretim, (31) 532. Okuturlar, M.H. (1966), “Çocuk Dilinin Gelişimi”, Pedagoji Cemiyeti Dergisi, Dil Eğitimi Özel Sayısı, 2 (8), s. 516-526.
  25. Ozankaya, Ö. (1991),
  26. Aile Kurumu, Cem Yayınları,
  27. İstanbul.
  28. Özbay, M. (2010), 0-6 Yaş Grubu Çocuklarındaki Dil Gelişiminin Türkçe Öğretimi Açısından Önemi, Türkçe Öğretimi Yazıları, Öncü Kitap, Ankara, s. 1-9.
  29. Özbay, M. (2009), Anlama Teknikleri – II: Dinleme Eğitimi, Öncü Kitap, Ankara.
  30. Özbay, M. (2006),
  31. Türkçe Özel Öğretim Yöntemleri II, Öncü Kitap, Ankara.
  32. Özbay, M. (2005), Bir Dil Becerisi Olarak Dinleme Eğiti