SavedAdd your journal

Journals / Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi / 2016 / Cilt: 5 - Sayı: 4

Does Purchasing Power Parity hold for Turkey: Nonlinear Unit Root Tests

Türkiye’ de Satın alma Gücü Paritesi Geçerli mi?: Doğrusal Olmayan Birim Kök Testleri

Burak GÜRİŞ
Burcu YILDIRIM TIRAŞOĞLU
Muhammed TIRAŞOĞLU
Pages
30–42
Publication Date
2017-05-10
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

According to test results, purchasing power parity theory is valid for Turkey.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Purchasing power parity is one of the most important and controversial theory in international economics.
📊
Key Findings & Data:In this paper, nonlinearity is investigated with new approach Harvey and Leybourne (2007) and Harvey et all. (2008) nonlinearity tests.
💡
Conclusion & Impact:According to test results, purchasing power parity theory is valid for Turkey.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2007 Verileri
⚙️Variables:Doğrusallık Testi · Doğrusal Olmayan Birim Kök Testleri · Satın Alma Gücü Paritesi

Abstract

Purchasing power parity is one of the most important and controversial theory in international economics. Purchasing power parity removes the price level differences between two countries and asserts that the price levels in two countries can be expressed in the same currency. In this paper, nonlinearity is investigated with new approach Harvey and Leybourne (2007) and Harvey et all. (2008) nonlinearity tests. By way of nonlinearity in the real exchange rate for Turkey, the validity of the purchasing power parity hypothesis is tested by nonlinear unit root Kapetanios et al. (2003) and Kruse (2011) tests. According to test results, purchasing power parity theory is valid for Turkey.

Özet

Satınalma Gücü Paritesi, uluslararası ekonominin en önemli ve en çok tartışılan teorilerinden biridir. Satınalma gücü paritesi, iki ülke arasındaki fiyat düzeyi farklılıklarını ortadan kaldırmakta ve bu ülkelerdeki fiyat düzeylerinin aynı para birimiyle ifade edilebileceğini ileri sürmektedir. Türkiye’de satın alma gücü paritesinin geçerliliğinin sınandığı bu çalışmada literatüre yeni kazandırılan ve belirli avantajlara sahip Harvey ve Leybourne (2007) ve Harvey vd. (2008) doğrusallık testleri kullanılmıştır. Tespit edilen doğrusal olmama bulgusundan hareketle Türkiye’de satınalma gücü paritesinin geçerliliği doğrusal olmayan birim kök testlerinden Kapetanios vd. (2003) ve bu testin geliştirilmesi ile literatüre yeni katılan Kruse (2011) testleri kullanılarak araştırılmıştır. Her iki test sonucuna göre Türkiye’de satınalma gücü paritesinin geçerli olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

GÜRİŞ, B., TIRAŞOĞLU, B. Y., TIRAŞOĞLU, M. (2017). Does Purchasing Power Parity hold for Turkey: Nonlinear Unit Root Tests. Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 4, 30–42. https://ajindex.com/articles/801842

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Alba, J.D. and Park, D. (2005). An Empirical Investigation of Purchasing Power Parity (PPP) for Turkey. Journal of Policy Modelling, 27, 989-1000.
  2. Anoruo, E., and Murthy, V. N. R. (2014). Testing Nonlinear Inflation Convergence for the Central African Economic and Monetary Community. International Journal of Economics and Financial Issues, 4(1), 1-7.
  3. Aslan, N.ve Kanbur, N. (2007). Türkiye’de 1980 Sonrası Satın Alma Gücü Paritesi Yaklaşımı, Marmara Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 23(2), 9-43.
  4. Bahmani-Oskooee, M. and Rhee, H. (1992). Testing for Long Run Purchasing Power Parity: An Examination of Korean Won. International Economic Journal, 6(3), 93-103.
  5. Balassa, B. (1964). The Purchasing-Power Parity Doctrine: A Reappraisal. The Journal of Political Economy, 72(6), 584-596.
  6. Bozoklu, Ş. ve Yılancı, V. (2010). Reel Döviz Kurlarının Durağanlığı: E7 Ülkeleri için Ampirik Bir İnceleme. Maliye Dergisi, 158, 587-606.
  7. Brock, W., Dechert, W., and Scheinkman, J. (1987). A Test for Independence Based on the Correlation Dimension. University of Wisconsin at Madison, Department of Economics Working Paper. Caner, M. and Hansen, B. E. (2001). Threshold Autoregression with a Unit Root. Econometrica, 69(6), s.1555-1596.
  8. Cuestas J.C. and Garrant, D. (2011). Is Real GDP Per Capita a Stationary Process? Smooth Transitions, Nonlinear Trends and Unit Root Testing”, Empirical Economics, 41, 555 – 563. Cuestas, J. C. and Regis, P. J. (2013). Purchasing Power Parity in OECD Countries: Nonlinear Unit Root Tests Revisited. Economic Modelling, 32, 343-346.
  9. Çağlayan, E. ve Şak, N. (2009). OECD Ülkelerinde Satınalma Gücü Paritesi: Panel Eşbütünleşme Yaklaşımı. Marmara Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 26(1), 483-500.
  10. Çeviş, İ. ve Ceylan, R. (2015). Kırılgan Beşlide Satın Alma Gücü Paritesi (SAGP) Hipotezinin Test Edilmesi, Journal of Yasar University, 10(37), 6381-6393.
  11. Enders, W. and Granger, C.W.J. (1998). Unit-Root Tests and Asymmetric Adjustment with an Example Using the Term Structure of Interest Rates. Journal of Business and Economic Statistics, 16(3), 304–311.
  12. Erlat, H. (2003). The Nature of Persistence in Turkish Real Exchange Rates, Emerging Markets Finance& Trade, 39(2), 70-97.
  13. Gürbüz, H. ve Hasgür, İ. (1997). Satın Alma Gücü Paritesi Örneğinin Mevsimsel Verilere (1970:01- 1994:04) Analizi Üzerine Bir Uygulama: Eşbütünleşme, SDÜ İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2(2), 171-196.
  14. Güriş, B. and Yaşgül, S. (2015). Does the Fisher Hypothesis Hold for the G7 Countries? Eviden