SavedAdd your journal

Journals / Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi / 2018 / Cilt: 7 - Sayı: 1

Aydın İlindeki Çocuk Oyun Alanlarının İncelenmesi

Ayşe ÖZTÜRK SAMUR
Gözde İNAL KIZILTEPE
Pages
31–46
Publication Date
2018-03-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çocukların içme suyu ve tuvalet gibi temel ihtiyaçlarını giderebilmesine yönelik olanakların dikkate alınması ve çocuk oyun alanlarının bakımlarının periyodik bir şekilde yapılması önerilebilir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Araştırmada, çocuk oyun alanlarının güvenlik, fonksiyon, konfor, malzeme, sosyal iletişim özellikleri açısından incelenmesi ve çocuk bakış açısı ile oyun alanlarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Aydın ili Efeler İlçesinde yer alan 32 oyun alanı tesadüfi örnekleme yöntemi ile seçilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Çocukların içme suyu ve tuvalet gibi temel ihtiyaçlarını giderebilmesine yönelik olanakların dikkate alınması ve çocuk oyun alanlarının bakımlarının periyodik bir şekilde yapılması önerilebilir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Çocuk · oyun · oyun alanları

Özet

Araştırmada, çocuk oyun alanlarının güvenlik, fonksiyon, konfor, malzeme, sosyal iletişim özellikleri açısından incelenmesi ve çocuk bakış açısı ile oyun alanlarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Aydın ili Efeler İlçesinde yer alan 32 oyun alanı tesadüfi örnekleme yöntemi ile seçilmiştir. İlçede yaşayan 30 çocuğa hayal ettikleri oyun alanı çizdirilerek, çocuklarla yarı yapılandırılmış görüşme yapılmıştır. Elde edilen bulgular, oyun alanlarının çoğunluğunun bakımsız olduğunu göstermektedir. Oyun alanlarında en çok salıncak, kaydırak ve tahteravalli yer alırken, engelli çocukların güvenle kullanabileceği oyun araçlarının yer almadığı görülmüştür. Okul öncesi çocukların resimlerinde, daha çok içeri girebilecekleri oyun alanları, ilkokul birinci sınıf çocukların daha fonksiyonlu araç gereçler çizdikleri, dördüncü sınıf çocukların ise oyun araç gereçlerini birleştirerek yeni oyun alanları ve yeni araç gereçler çizdikleri görülmektedir. Çocuk oyun alanları tasarlanırken; standart oyun araçlarının aksine, çocukların temel hareket becerilerini destekleyici, ihtiyaç ve istekleri dikkate alınarak, doğa ile uyumlu, özgün ve nitelikli oyun alanlarının oluşturulması önerilebilir. Çocukların içme suyu ve tuvalet gibi temel ihtiyaçlarını giderebilmesine yönelik olanakların dikkate alınması ve çocuk oyun alanlarının bakımlarının periyodik bir şekilde yapılması önerilebilir.

🔖

Cite This Article

SAMUR, A. Ö., KIZILTEPE, G. İ. (2018). Aydın İlindeki Çocuk Oyun Alanlarının İncelenmesi. Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 1, 31–46. https://ajindex.com/articles/801775

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Acar, H. (2003). Çocuk oyun alanlarında kullanıcıların bitki tercihlerinin belirlenmesi üzerine bir araştırma: Trabzon kenti örneği. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi,
  2. Trabzon. Aksoy, Y. (2011). Çocuk oyun alanları üzerine bir araştırma: İstanbul,
  3. Isparta, Eskişehir, Erzurum, Kayseri, Ankara, Zonguldak ve Trabzon illeri örneği. İstanbul Aydın Üniversitesi Dergisi 3(6): 82-106.
  4. Alqudah, Y. M. M. (2003). Çocuğun gelişiminde oyun alanlarının rolü. Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Semineri, Ankara.
  5. Aral, N., Gürsoy, F., & Köksal, A. (2001). Okul öncesi eğitiminde oyun. İstanbul:
  6. Ya-Pa Yayınları.
  7. Artan, İ., Alisinanoğlu, F., Bozkurt Yükçü, S., Uslu, A.E.I., İbiş, E. ve Akay, D. (2017). Türkiye’de oyun sokakları üzerine bir inceleme: Ankara ve İstanbul örnekleri. IJAEDU- International E-Journal of Advances in Education 3(7): 87-99. doi: 10.18768/ijaedu.309806. Bağlı, M. T. (1997). Çocuk bahçelerindeki oyun araçlarında sosyal etkileşim. I. Ulusal Çocuk Kültürü Kongresi Bildirileri. Ankara: Ankara Üniversitesi Çocuk Kültürü Araştırma ve Uygulama Merkezi Yayınları No: 1, 518-544.
  8. Bal, A. (2005). Zonguldak kenti yeşil alan sistemindeki çocuk oyun alanlarının durumunun peyzaj mimarlığı ilkeleri açısından irdelenmesi. Yayınlanmamış yüksek mimarlık tezi. Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Zonguldak. Barbour, A.N. (1999). The impact of playground design on the play behaviors of children with differing levels of physical competence. Early Childhood Research Quarterly 14(1): 75-98.
  9. Başaran Uysal, A. (2010). Çanakkale çocuk oyun alanları (Çocuk oyun alanları çalışma grubu raporu). Çanakkale: Çanakkale Kent Konseyi Yayınları 22. Başaran Uysal, A. (2014). Bir kamusal alan olarak çocuk oyun alanları. 01 Şubat 2014 tarihli Çanakkale İçinde Gazetesi. [Çevrim-içi: http://www.canakkaleicinde.com/bir-kamusal-mekan-olarak-cocuk-oyun-alanlari-2/] Erişim Tarihi: 23 Haziran 2017.
  10. Başaran Uysal, A. (2015). Çocuk oyun alanlarının geliştirilmesinde bir yerel katılım deneyimi. Megaron 10(3): 423-439.
  11. Baykoç Dönmez, N. (1992). Çocuğun sosyal ve duygusal gelişiminde oyunun rolü. Okul Öncesi Dergisi 43: 10-12.
  12. Bulut, Z. ve Kılıçaslan, Ç. (2009). Çocuğa özgüven kazandırmada önemli bir ilke; çocuk oyun alanlarında güvenlik. Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 10 (1), 78-85.
  13. Cihangiroğlu, C. (1994). Çocuk oyun alanlarındaki oyun aletlerinde uyulması gereken kriterler üzerine bir araştırma. Yayımlanmamış