SavedAdd your journal

Journals / Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi / 2018 / Cilt: 7 - Sayı: 2

Türkiye Yükseköğretim Yeterlilikleri Çerçevesinde Pedagojik Formasyon Eğitimi Öğrencilerinin Yeterlilikleri

Kaya Yıldız
Sevilay Yıldız
Pages
296–314
Publication Date
2018-06-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Öğrencilerin Yeterlilik ile Yetkinlik toplam puanları arasında pozitif yönde yüksek düzeyde bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Türkiye Yükseköğretim Yeterlilikleri çerçevesinde Pedagojik Formasyon eğitimi öğrencilerinin yeterliliklerinin belirlenmesi amaçlayan bu araştırma betimsel tarama modelinde bir araştırmadır.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın çalışma grubunu, 2016-2017 öğretim yılı bahar döneminde Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Pedagojik Formasyon Eğitimi alan 600 öğrenci oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Öğrencilerin Yeterlilik ile Yetkinlik toplam puanları arasında pozitif yönde yüksek düzeyde bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:2016-2017 Verileri
⚙️Variables:Türkiye Yükseköğretim Yeterlilikleri · Yeterlilik · Yetkinlik

Özet

Türkiye Yükseköğretim Yeterlilikleri çerçevesinde Pedagojik Formasyon eğitimi öğrencilerinin yeterliliklerinin belirlenmesi amaçlayan bu araştırma betimsel tarama modelinde bir araştırmadır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2016-2017 öğretim yılı bahar döneminde Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Pedagojik Formasyon Eğitimi alan 600 öğrenci oluşturmaktadır. Çalışma grubunda yer alan öğrencilerinin % 75,5’i “kadın”, % 24,5’i “erkek”tir. Araştırma verileri, Yağmur (2016) tarafından geliştirilen “Öğretmen Adayları Yeterlilik Ölçeği” ile toplanmıştır. Öğrencilerin Yeterlilik ile ilgili tüm boyutlarda puan ortalaması orta düzeydedir. Yetkinlik ile ilgili tüm boyutlarda puan ortalaması yaklaşık orta düzeyin üzerindedir. Öğrencilerin Yeterlilik ve Yetkinlik algıları arasında cinsiyete göre bir farklılaşma olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Öğrencilerin Yeterlilik ve Yetkinlik algıları arasında program değişkenine göre anlamlı şekilde farklılaşma olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Öğrencilerin Yeterlilik ile Yetkinlik toplam puanları arasında pozitif yönde yüksek düzeyde bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

Yıldız, K., Yıldız, S. (2018). Türkiye Yükseköğretim Yeterlilikleri Çerçevesinde Pedagojik Formasyon Eğitimi Öğrencilerinin Yeterlilikleri. Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 2, 296–314. https://ajindex.com/articles/801771

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Akar, E. (2007). İlköğretim sosyal bilgiler öğretmenliği son sınıf öğrencilerinin öğretmenlik mesleğine verdikleri değer ve mesleki yeterlilikleri (Uşak örneklemi). Yayınlanmamış Yüksek lisans Tezi. Afyon Kocatepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Afyon. Akkuzu, N. (2012). Kimya öğretmen adaylarının mesleki yeterlilik düzeylerinin belirlenmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. İzmir.
  2. Aktaş Türkeç, Y. (2012). Okul öncesi öğretmenlerinin yeterlilik düzeyleri. Yayınlanmamış Yüksek lisans Tezi. Adnan Menderes Üniversitesi,
  3. Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Aydın. Alpar, R. (2014). Spor Sağlık ve Eğitim Bilimlerinden Örneklerle Uygulamalı İstatistik ve Geçerlik - Güvenirlik (3. Baskı). Ankara:
  4. Detay Yayıncılık. Altun, S. (2005). Öğrencilerin Öz Düzenlemeye Dayalı Öğrenme Stratejilerinin Öz Yeterlik Algılarının Öğrenme Stilleri ve Cinsiyete Göre Matematik Başarısını Yordama Gücü, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  5. Arat, M. (2008). Çalışma yaşamında bireysel temel yetkinlikler ve kazanılmasında okul öncesi dönemde anne baba yetiştirmesinin önemi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Çalışma Eko. Ve End. İlişk. Anabilim Dalı Doktora Tezi. İzmir.
  6. Bağcı, B. (2007). Türkçe öğretmenliği dördüncü sınıf öğrencilerinin mesleki yeterlilik düzeyleri. Yayınlanmamış Yüksek lisans Tezi. Gazi Üniversitesi,
  7. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  8. Bal, Z. (2017). Fen öğretmenlerinin teknolojik pedagojik alan bilgilerinin yordayıcıları: Tutumlar, öz-yeterlik inançları, kariyer geliştirme arzuları. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Bölümü. Doktora Tezi. Bolu Balbağ, M. Z., Leblebicier, K., Karaer, G., Sarıkahya, E. ve Erkan, Ö. (2016). Türkiye’de fen eğitimi ve öğretimi sorunları. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi. Cilt:5 Sayı:3 Makale No: 02 Bandura, A. (1997). Self-Efficacy: the exercise of control, Newyork: Freeman. Benzer, E. Demir, S. (2014). Fen bilgisi öğretmen adaylarının mikroskop kullanım bilgilerinin incelenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(3): 1-21.
  9. Biçer, G.ve Düztepe, Ş. (2003). Yetkinlikler ve yetkinliklerin işletmeler Açısından Önemi Havacılık Ve Uzay Teknolojileri Dergisi Temmuz 2003 Cilt 1 Sayı 2 (13-20)
  10. Boyatzıs, R E. (1982). The competent manager: a model for effective performance, John Wiley & Sons., 1 Canakay, E. U., (2007). Aktif öğrenmenin müzik teorisi dersine ilişkin akademik başarı