SavedAdd your journal

Journals / Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi / 2020 / Cilt: 9 - Sayı: 1

Antik Dönem Yunan Dünyası’nın Ağırbaşlı ve Zarafetli Kadınları: Pudicitia ve Herculaneum Tipli Kadınlar

Abdulhadi DURUKAN
Ahmet Cuneydi HAS
Pages
172–180
Publication Date
2020-03-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Hem kabartma hem de bağımsız heykel olarak yapılmalarından dolayı da ayrıca önem arz eden bu heykel tiplerine böyle bir perspektiften daha önce çok fazla bakılmaması bu makalenin önemini artırmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmada arkeoloji literatüründe önemli buluntular arasında gösterilen iki kadın tipi ele alınmıştır.
📊
Key Findings & Data:Değerlendirilen tiplere sadece stilistik ve ikonografik açılardan değil aynı zamanda heykellerin genel olarak yapıldıkları bölgelerin sosyo-kültürel yönlerini de yansıtmalarından ötürü ağırbaşlı, zarif kadın görünümleri hakkında açıklayıcı bilgiler ihtiva eden Pudicitia ve Herculaneum tiplerine de bu anlayışla yaklaşılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Hem kabartma hem de bağımsız heykel olarak yapılmalarından dolayı da ayrıca önem arz eden bu heykel tiplerine böyle bir perspektiften daha önce çok fazla bakılmaması bu makalenin önemini artırmıştır.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Heykel · Pudicitia · Herculaneum

Özet

Bu araştırmada arkeoloji literatüründe önemli buluntular arasında gösterilen iki kadın tipi ele alınmıştır. Klasik Dönemden başlayarak geç dönemlere kadar oluşturulan eserler üzerinde izlenen Pudicitia ve Herculaneum tipleri, stilistik ve ikonografik açılardan ayrıntılı şekilde incelenmiştir. Heykeltıraşlıkta sıklıkla karşılaşılan ve özellikle de Hellenistik Dönemde revaçta olan her iki tip, geniş bir çerçevede aktarılmaya çalışılmıştır. Değerlendirilen tiplere sadece stilistik ve ikonografik açılardan değil aynı zamanda heykellerin genel olarak yapıldıkları bölgelerin sosyo-kültürel yönlerini de yansıtmalarından ötürü ağırbaşlı, zarif kadın görünümleri hakkında açıklayıcı bilgiler ihtiva eden Pudicitia ve Herculaneum tiplerine de bu anlayışla yaklaşılmıştır. Hem kabartma hem de bağımsız heykel olarak yapılmalarından dolayı da ayrıca önem arz eden bu heykel tiplerine böyle bir perspektiften daha önce çok fazla bakılmaması bu makalenin önemini artırmıştır.

🔖

Cite This Article

DURUKAN, A., HAS, A. C. (2020). Antik Dönem Yunan Dünyası’nın Ağırbaşlı ve Zarafetli Kadınları: Pudicitia ve Herculaneum Tipli Kadınlar. Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 1, 172–180. https://ajindex.com/articles/801638

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Atalay, E, (1986), “Doğu Grek Hellenistik Çağ Mezar Stellerinde Çocuk ve Hizmetçi Figürleri”, X. Türk Tarih Kongresi I, Ankara, 285-292. Aydaş, İ, (2012), “Five newly acquired gravestones in the Muğla Museum”, Gephyra 9, 114-118.
  2. Auflage, Z, (1916), Die Griechische Plastik von Emanuel Löwy, Verlag von Klinkhardt, Lepzig. Bell, M, (1993), “Tanagras and the Idea of Type”, Harvard University Art Museums Bulletin, 1 ( 3 ) Greek Terracottas of the Hellenistic World: The Coroplast's Art, 1, 39-53.
  3. Bieber, M, (1955),
  4. The Sculpture of the Hellenistic Age, Columbia University Press,
  5. New York. Bieber, M, (1959), “Roman Men in Greek Himation (Romani Palliati) a Contribution to the History of Copying”, ProcAmPhilSoc, 103 ( 3 ), 374-417.
  6. Bieber, M, (1977), Ancient Copies Contributions to the History of Greek and Roman Art, New York University Press,
  7. New York. Boardman, J, (2014), Yunan Heykeli Geç Klasik Dönem”, (Çev.: Müjde Peker), Homer Kitabevi,
  8. İstanbul.
  9. Clair, A, (1996), Imperial Virtue: Questions of Form and Function in the Case of Four Late Antique Statuettes, Dumbarton Oaks Papers, 50, 147-162.
  10. Cremer, M, (1991). Hellenistisch-römische Grabstelen im nordwestlichen Kleinasien 1: Mysien. Bonn: Publication R. Habelt. Conze, A, (1893), Die Attische Grabreliefs, Verlag von W. Spemann, Berlin. Çalık, A, (1997), Roman Imperial Sculpture from Cilicia, (Phd Thesis), London. Çekilmez, M, (2008), “Tire Müzesinden Hellenistik ve Roma Dönemi Mezar Stelleri”, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Arkeoloji Anabilim Dalı, Aydın. Çekilmez, M, (2011), “Geç Hellenistik Dönemden Bir Mezar Steli”, Olba XIX, Mersin, 107-126.
  11. Durugönül, S, (2013), Silifke Müzesi Taş Eserler Kataloğu Heykeltıraşlık ve Mimari Plastik Eserler, Biltur Basım Yayın, İstanbul.
  12. Esther, B. D, (1908), “The Value of the Vestal Statues as Originals”, American Journal of Archaeology, 12 (3), 324-342.
  13. Eule, J. C, (2001), Hellenistische Bürgerinnen aus Kleinasien, Weibliche Gewandstatuen in Ihrem Antiken Kontext, TASK Vakfı, İstanbul.
  14. Fabricius, J, (1999),
  15. Die Hellenistischen Totenmahlreliefs, Verlag Dr. Friedrich Pfeil, München. Fleischer R, “Der Klagefrauensarkophag aus Sidon”, IstForsch. 34, 1983.
  16. Franz, W, (1903), Die Typen der Figürlichen Terrakotten III, II. Teil, Verlag von Spemann, Berlin-Stuttgart. Hallett, C. H, (2005), The Roman Nude Heroic Portrait Statuary 200 BC-AD 300, Oxford University Press, Oxford. Has A. C, (2019), “Kyzikos Heykeltıraşlık Eserler