SavedAdd your journal

Journals / Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi / 2020 / Cilt: 9 - Sayı: 1

Birleşmiş Milletler Şartı'nda Belirtilen Amaçlar ile Çevre Arasındaki İlişkiler

Mehtap KAYĞUSUZ AKBAY
Pages
152–171
Publication Date
2020-03-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çerçevede, öncelikle gelişme- çevre, ardından insan hakları – çevre ve son olarak da barış ve güvenliğin korunması- çevre ilişkileri ele alınacaktır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Birleşmiş Milletler Örgütü (BMÖ), çevre üzerine evrensel düzeyde konferanslar düzenlemekte, bünyesinde çevrenin korunmasıyla ilgili çeşitli hukuki metinler kabul edilmektedir.
📊
Key Findings & Data:Kısacası, Birleşmiş Milletler Şartı çevreye doğrudan bir atıfta bulunmamakla birlikte, BMÖ, özellikle 1970’lerden bu yana, çevre alanında oldukça aktiftir.
💡
Conclusion & Impact:Bu çerçevede, öncelikle gelişme- çevre, ardından insan hakları – çevre ve son olarak da barış ve güvenliğin korunması- çevre ilişkileri ele alınacaktır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Birleşmiş Millet Örgütü · Birleşmiş Milletler Şartı · Birleşmiş Milletler'in amaçları

Özet

Birleşmiş Milletler Örgütü (BMÖ), çevre üzerine evrensel düzeyde konferanslar düzenlemekte, bünyesinde çevrenin korunmasıyla ilgili çeşitli hukuki metinler kabul edilmektedir. Örgüt ayrıca çevreyle ilgili bir organ da kurmuştur: Birleşmiş Milletler Çevre Programı. Kısacası, Birleşmiş Milletler Şartı çevreye doğrudan bir atıfta bulunmamakla birlikte, BMÖ, özellikle 1970’lerden bu yana, çevre alanında oldukça aktiftir. Donald Fitzpatrick’in ve Birleşmiş Milletler Eski Genel Sekreteri Kofi Annan’ın işaret ettiği gibi, BMÖ kurulurken, çevre sorunlarının günümüzdeki boyutta olmaması, Birleşmiş Milletler Şartı’nda çevrenin korunmasına açık bir atfın olmamasını açıklamaktadır. Bununla birlikte Şart’ta atıfta bulunulan amaçlarla çevre arasında önemli bağlar söz konusudur. Mevcut çalışmanın amacı, BMÖ’nün Şart’ta açıkça belirtilen amaçları ile çevre arasında çok yakın ilişkilerin olduğunu göstermektir. Bu çerçevede, öncelikle gelişme- çevre, ardından insan hakları – çevre ve son olarak da barış ve güvenliğin korunması- çevre ilişkileri ele alınacaktır.

🔖

Cite This Article

AKBAY, M. K. (2020). Birleşmiş Milletler Şartı'nda Belirtilen Amaçlar ile Çevre Arasındaki İlişkiler. Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 1, 152–171. https://ajindex.com/articles/801637

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. ADON, G. (2009). Introduction au droit de l’environnement en Afrique: Le cas de la Côte-d’Ivoire. Paris: L’Harmattan. Association française de normalisation (1994). Dictionnaire de l’environnement. Paris: AFNOR. BANKOBEZA, S. ve MREMA, E. M. (2012). International Environmental Diplomacy and Negotiations. International Environmental Law-making and Diplomacy Review. 1-14.
  2. BEDJAOUI, M. (2005). Article 1 (commentaire général). In COT, J.-P.; PELLET, A. ve FORTEAU, M. (dir.). La Charte des Nations Unies Commentaire article par article. Paris: Economica, 3e éd. 313- 326. BIDOU, D. (2010). Préface. Un prisme redoutable. In MARTIN-BIDOU, P., Droit de l’environnement. Paris: Vuibert, 1-2.
  3. BINDSCHEDLER, R. L. (1963). La délimitation des compétences des Nations Unies. RCADI. 307-422.
  4. BIRNIE, P. ve BOYLE, A. (2002). International Law & The Environment. Oxford/ New York: Oxford University Press, 2nd ed. BIRNIE, P.; BOYLE, A. ve REDGWELL, C. (2009). International Law & The Environment. Oxford/ New York: Oxford University Press, 3rd ed. BOIRAL, O. ve VERNA, G. (2005). La place de l’environnement dans la consolidation de la paix. In CONOIR, Y. ve VERNA, G. (dir.). Faire la paix. Concepts et pratiques de la consolidation de la paix. Québec: La Presse de l’Université Laval. 317-341.
  5. BOISSON DE CHAZOURNES, L. (2003). Éthique environnementale et droit international. Ordine Internazionale e ValoriEtici, 269-294.
  6. BOISSON DE CHAZOURNES, L. (2005). La protection de l’environnement dans le système des Nations Unies. In COT, J.-P.; PELLET, A. ve FORTEAU, M. (dir.). La Charte des Nations Unies Commentaire article par article. Paris: Economica, 3e éd. 247-264.
  7. BOISSON DE CHAZOURNES, L. (2009). Le droit et l’universalité de la lutte contre les changements climatiques. In Cahiers – Droit, Sciences & Technologies, Dossier thématique: Droit et Climat. No. 2, Paris: CNRS Editions. 29-36.
  8. CHAMBERS, W. B. (2005). From Environmental to Sustainable Development Governance: Thirty Years of Coordination within the United Nations. In CHAMBERS, W. B. ve GREEN, J. F. (ed.). Reforming International Environmental Governance. From Institutional Limits to Innovative Reforms. United States of America/ United Nations University Press. 13-39.
  9. CHEMAIN, R. ve PELLET, A. (dir.), La Charte des Nations Unies, constitution mondiale ? Paris: Pedone. DE FROUVILLE, O. (2005). Article 1. Paragraphe 3, In COT, J.-P.; PELLET, A. ve FORTEAU, M. (dir.). La Charte des Nations Unies Commentaire article par art