Journals / Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi / 2021 / Cilt: 10 - Sayı: 1

Determination of The Relationship Between Work-Life Balance, Organizational Commitment, and Employees' Intention to Quit

İş-Yaşam Dengesi, Örgütsel Bağlılık ve Çalışanların İşten Ayrılma Niyetleri Arasındaki İlişkinin Belirlenmesi

Pages
185–194
Publication Date
2021-03-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Analizler sonucunda, çalışanların olumlu iş-yaşam dengelerinin, örgütsel bağlılıkları ve işten ayrılma niyetleri arasında pozitif yönlü bir ilişki olduğu, örgütsel bağlılık ve işten ayrılma niyeti arasında ise negatif yönlü bir ilişkinin olduğu belirlenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:İşverenler kalifiye çalışanları ellerinde tutabilmek için birçok strateji ve politika geliştirmektedir.
📊
Key Findings & Data:Bu durum, çalışanın iş yaşamında verimlilik, performans, motivasyon, işe devam oranı gibi önemli çıktılara etki etmekte ve bu yüzden işverenler tarafından üzerinde durulması gereken önemli bir konu haline gelmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Analizler sonucunda, çalışanların olumlu iş-yaşam dengelerinin, örgütsel bağlılıkları ve işten ayrılma niyetleri arasında pozitif yönlü bir ilişki olduğu, örgütsel bağlılık ve işten ayrılma niyeti arasında ise negatif yönlü bir ilişkinin olduğu belirlenmiştir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İş-Yaşam Dengesi · Örgütsel Bağlılık · İşten Ayrılma Niyeti

Özet

İşverenler kalifiye çalışanları ellerinde tutabilmek için birçok strateji ve politika geliştirmektedir. Özellikle teknolojik gelişmeler sonrası artan mobilleşmeyle beraber, çalışanların iş ve özel yaşam alan sınırları birbirine geçmiş durumdadır ve çalışanlar her iki alanda dengeyi sağlamada zorluk yaşamaktadırlar. Bu durum, çalışanın iş yaşamında verimlilik, performans, motivasyon, işe devam oranı gibi önemli çıktılara etki etmekte ve bu yüzden işverenler tarafından üzerinde durulması gereken önemli bir konu haline gelmektedir. Bu çalışmada, çalışanların iş-yaşam dengesi, örgüte bağlılıkları ve işten ayrılma niyetleri arasındaki ilişki araştırılmıştır. Çalışmada, Ankara’da faaliyet gösteren mühendislik firmaları arasından basit tesadüfi örnekleme yöntemi kullanılarak bir tanesi seçilmiş ve bu firmada çalışan 300 kişiden 182’sine ulaşılarak anket uygulanmıştır. Kullanılan ölçekler için güvenilirlik ve faktör analizleri, ölçeklerin birbirleri ile olan ilişkilerini belirlemek için korelasyon analizleri yapılmıştır. Analizler sonucunda, çalışanların olumlu iş-yaşam dengelerinin, örgütsel bağlılıkları ve işten ayrılma niyetleri arasında pozitif yönlü bir ilişki olduğu, örgütsel bağlılık ve işten ayrılma niyeti arasında ise negatif yönlü bir ilişkinin olduğu belirlenmiştir.

🔖

Cite This Article

SUVACI, B., ŞİMŞEK, M. C. (2021). Determination of The Relationship Between Work-Life Balance, Organizational Commitment, and Employees' Intention to Quit. Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 1, 185–194. https://ajindex.com/articles/801559

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Aktürk, A.A., Özen, G. & Üzüm, H. (2014). Amatör Düzeydeki Futbolcuların Örgütsel Bağlılıklarının İncelenmesi Bolu İli Örneği. International Journal of Science Culture and Sport, Special Issue 1, 361-374.
  2. Alkış, N., Çaldağ, M.T. & Yeloğlu, H.O. (2020). Örgütsel Bağlılık Ve İşten Ayrılma Niyeti İlişkisi: Dönüşümcü Liderliğin Düzenleyici Etkisi. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 55(2), 880-892
  3. Allen, N.J. & Meyer, J.P. (1990). The Measurement And Antecedents Of Affective, Continuance And Normative Commitment To The Organization. Journal of Occupational Psychology, 63, 1-18.
  4. Apaydın, Ç. (2011). Öğretim Üyelerinin İşe Bağlılık Düzeyi İle İş-Yaşam Dengesi Ve İş-Aile Yaşam Dengesi Arasındaki İlişki. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eğitim Yönetimi ve Politikası ABD, Ankara.
  5. Balay, R. (2000). Yönetici ve Öğretmenlerde Örgütsel Bağlılık. Ankara:
  6. Nobel Yayın Dağıtım, Sayı 206. Bayram, L. (2005). Yönetimde Yeni Bir Paradigma: Örgütsel Bağlılık. Sayıştay Dergisi, 59, 125-139.
  7. Borah, N. & Bagla, N. (2016). Work-Life Balance: Assessing Perceptions. SCMS Journal of Indian Management, July, 112-119.
  8. Choi, E. Kim, J. (2017). The Association Between Work-Life Balance And Health Status Among Korean Workers. Work, 58, 509-517.
  9. Dalmış, A.B. (2019). Örgütsel Bağlılığın İşten Ayrılma Niyeti Üzerine Etkisi: Havacılık Sektöründe Bir Araştırma. Turkish Studies Social Sciences, 14(4), 1399-1419.
  10. Gerçek, M., Atay, S.E. & Dündar, G. (2015). Çalışanların İş-Yaşam Dengesi İle Kariyer Tatmininin, İşten Ayrılma Niyetine Etkisi. Kafkas Üniversitesi İ.İ.B.F Dergisi, 6(11), 67-86.
  11. Gül, H. (2002). Örgütsel Bağlılık Yaklaşımlarının Mukayesesi ve Değerlendirmesi. Ege Akademik Bakış, 2(1), 37-56.
  12. İnce, M. & Gül, H. (2005). Yönetimde Yeni Bir Paradigma: Örgütsel Bağlılık. Ankara:
  13. Çizgi Kitabevi.
  14. Kalliath, T. & Brough, P. (2008). Work-Life Balance: A Review Of The Meaning Of The Balance Construct. Journal of Management and Organization, 14, 323-327.
  15. Keskin, E. & Karavardar, G. (2018). İş-Yaşam Dengesinin Örgütsel Bağlılık İle İlişkisi: Bankacılık Sektöründe Kadın Çalışanlara Yönelik Bir Uygulama. Social Science Studies Journal (SSSJ), 4(21), 3239-3251.
  16. Korkmaz, O. & Erdoğan, E. (2014). İş-Yaşam Dengesinin Örgütsel Bağlılık Ve Çalışan Memnuniyetine Etkisi. Ege Akademik Bakış, 14(4),541-557.
  17. Küçükusta, D. (2007). Konaklama İşletmelerinde İş-Yaşam Dengesinin Çalışma Yaşamı Kalitesi Üzerindeki Etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi SBE, İzmir. Mobley,