AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWe think that health policies should be planned accordingly
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: The aim of this study was to determine the age at which children with cerebral palsy were first diagnosed and the age at which they started regular physiotherapy. Material and Methods: Fifty-seven children who received regular rehabilitation support in a special education and rehabilitation institution were included in the study. Demographic data, clinical types, risk factors, and functional capacities of the patients were evaluated using the Gross Motor Function Classification System (GMFSS). Results: The mean age of the patients was 11.70 ± 7.45 years, 22 (40.74%) were female and 35 (61.4%) were male. Forty patients (70.2%) were spastic type, 3 patients (5.3%) were dyskinetic type, 3 patients (5.3%) were ataxic type, 11 patients (19.3%) were mixed type. There was no significant relationship between GMFSS and birth weights (p> 0.05). The age at which the first motor developmental retardation of the children was noticed was 7.74 ± 7.09 months and 29.95 ± 11.04 months for the first physiotherapy and rehabilitation approaches. Conclusion: It is a serious loss of the period from the first motor developmental retardation of children with cerebral palsy to the age of starting regular physiotherapy approaches. Risky babies should be referred to the relevant specialists for early physiotherapy intervention. We think that health policies should be planned accordingly
Özet
Amaç: Bu çalışma serebral palsili çocukların ilk tanı aldıkları yaş ile düzenli olarak fizyoterapiye başlama yaşlarının belirlenmesini amaçlamıştır. Gereç ve Yöntemler: Özel eğitim ve rehabilitasyon kurumunda, düzenli olarak rehabilitasyon desteği alan 57 çocuk hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların demografik verileri, klinik tipleri, risk faktörleri belirlendi ve fonksiyonel kapasiteleri Kaba Motor Fonksiyon Sınıflama Sistemi (KMFSS) ile değerlendirildi. Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 11,70 ± 7,45 yıldır, 22’si (%40,74) kız, 35’i (%61,4) erkekti. 40 hasta (% 70,2) spastik tip, 3 hasta (% 5,3) diskinetik tip, 3 hasta (% 5,3) ataksik tip, 11 hasta (% 19,3) miks tipti. KMFSS ve doğum ağırlıkları ilişkisi açısından anlamlı bir ilişki bulunmadı (p>0,05). Çocukların ilk motor gelişim geriliğinin fark edildiği yaş ay olarak 7,74 ± 7,09 iken düzenli olarak ilk fizyoterapi ve rehabilitasyon yaklaşımlarına başlama yaşı ay olarak 29,95± 11,04 olarak tespit edildi. Sonuç: Serebral palsili olan çocukların ilk motor gelişim geriliklerinin fark edildiği andan, düzenli fizyoterapi yaklaşımlarına başlama yaşlarına kadar geçen sürecin ciddi bir kayıptır. Erken dönem fizyoterapi müdahalesi için riskli bebeklerin ilgili uzmanlara yönlendirilmesi gerekir. Sağlık politikalarının bu doğrultuda planlanması gerektiğini düşünüyoruz.