Journals / Maliye Dergisi / 2011 / Sayı: 161

The analysis of tax burden on wage income

Ücret gelirleri üzerindeki vergi yükünün analizi

Pages
197–214
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Despite the highrise in overall tax burden, Turkey still lags behind the EU countries.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Considering the ratio of total tax revenues to GDP, excluding social security contributions, Turkey has the highest increase in the tax burden.
📊
Key Findings & Data:Despite the highrise in overall tax burden, Turkey still lags behind the EU countries.
💡
Conclusion & Impact:It is hard to say that this differentiation is consistent with the constitutional principles of taxation.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Considering the ratio of total tax revenues to GDP, excluding social security contributions, Turkey has the highest increase in the tax burden. Despite the highrise in overall tax burden, Turkey still lags behind the EU countries. Tax burden in Turkey is heavy on production and employment with respect to wage income and this situation hinders the new investments, spread outs the informal economy and weakens economic competitiveness and employment growth. On the other hand, the tax exceptions and exemptions for wages paid to public employees leads to differentiation of the tax burden on wages between workers employed in private sector and in public sector. It is hard to say that this differentiation is consistent with the constitutional principles of taxation.

Özet

Sosyal güvenlik primleri hariç toplam vergi gelirlerinin GSYİH’ye oranı dikkate alındığında Türkiye vergi yükü en hızlı artan ülkedir. Yüksek artışa rağmen genel vergi yükü yönüyle Türkiye halen AB ülkelerinin gerisindedir. Ücret gelirleri üzerindeki vergi yükü bakımından ise Türkiye’de üretim ve istihdam üzerindeki vergi yükü ağırdır ve bu durum yeni yatırımları engellemekte, kayıt dışını büyütmekte, ekonomik rekabet gücünü ve istihdam artışını zayıflatmaktadır. Öte yandan kamu personeline ödenen ücretlere ilişkin vergi muafiyet ve istisnaları kamu personeli ile özel sektörde istihdam edilen işçi ücretleri üzerindeki vergi yükünün farklılaşmasına yol açmaktadır. Bu farklılıkların anayasal vergileme ilkeleri ile uyumlu olduğunu söylemek güçtür.

🔖

Cite This Article

ÖZTÜRK, İ., OZANSOY, A. (2011). The analysis of tax burden on wage income. Maliye Dergisi, Sayı: 161, 197–214. https://ajindex.com/articles/79181

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (40)

  1. Akdoğan, A. (1999),
  2. Kamu Maliyesi, Gazi Kitabevi,
  3. Ankara.
  4. Akgül, Y.G. (2006),
  5. Kamu Maliyesi Ders Notları, İstanbul.
  6. Aksoy, Ş. (1991),
  7. Kamu Maliyesi, Filiz Kitabevi,
  8. İstanbul.
  9. Aksoy, Ş. (1999), Vergi Hukuku ve Türk Vergi Sistemi, 5.Baskı,
  10. İstanbul.
  11. Aliefendioğlu, Y. (1983), “Vergileme Yetkisi ve 1980 Sonrası Türk Vergi Politikası”, Danıştay Dergisi, 50-51, 61-80.
  12. Ataç, B. (2002),
  13. Maliye Politikası, Anadolu Üniversitesi Eğitim, Sağlık ve Bilimsel Araştırma Çalışmaları Vakfı Yayınları,
  14. Anadolu Üniversitesi Basımevi, No:118, Eskişehir. Bilici, N. (2007),
  15. Avrupa Birliği-Türkiye İlişkileri, Seçkin Yayınevi,
  16. Ankara.
  17. Çağan, N. (1988), “Kamu Maliyesinin Anayasal Çerçevesi”, Bahri Savcı’ya Armağan, Mülkiyeliler Birliği Vakfı Yayınları, No:7, Ankara.
  18. Çelik, B.(2001),
  19. Vergilemede Müdahale İlkesi, Gazi Kitabevi,
  20. Ankara.
  21. Doğan, S. (2002), “Türkiye’de Vergi Yükünün Gelişimi (1980’lerden 2000’e)”, Vergi Dünyası, 246. Doğrusöz, B. (1998), “Yargı Kararlarının Işığında Vergilerin Kanuniliği İlkesi Açısından Türk Vergi Mevzuatının Değerlendirilmesi”, VIII. Maliye Sempozyumu, Bodrum. DPT, (2007), “Dokuzuncu Kalkınma Planı Vergi Özel İhtisas Komisyonu Raporu”, Ankara.
  22. Durmuş, M. (2003),
  23. Maliye Politikaları, Teori ve Uygulamalarının Değerlendirilmesi, Yaklaşım Yayınları,
  24. Ankara.
  25. GİB (2011), Ücret Kazançları Vergi Rehberi. Gökbunar, A.R. (1998), Türk Vergi Sisteminin Malî ve İktisadi Vergileme İlkeleri Açısından Analizi, Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi,
  26. İzmir.
  27. Gündüz, N.K. (1995), “Verginin Anayasal Çerçevesi”, Vergi Sorunları Dergisi, 78, 101-111.
  28. Kaneti, S.(1989),
  29. Vergi Hukuku, Filiz Kitabevi, 2.Basım, İstanbul.
  30. Karaca, Y. (2000), “Gelişmekte Olan Ülkelerde Vergi Politikaları: Vergi Yükü ve Vergi Gelirlerinin Kompozisyonu Açısından Türkiye Nerede?”, Yaklaşım, 93, www.yaklasim.com.tr, 08/09/2011.
  31. Karaca, Y. (2001), “OECD Alanında Vergi Yüküne İlişkin Değerlendirmeler”, Yaklaşım, 108, 102-108.
  32. Kızılot, Ş. (2002), “Odacı, Genel Müdürden 3,5 Kat Fazla Vergi Ödüyor”, Hürriyet 16/10/2002.
  33. Kızılot, Ş. (2004a), “Vergi Yükü Artışında Rekor Türkiye’de” Hürriyet, 28/09/2004.
  34. Kızılot, Ş. (2004b), “OECD, AB Ülkeleri ve Türkiye’deki Vergi Yükleri”, Hürriyet, 29/09/2004.
  35. Kızılot, Ş. (2005), “AB ve Türkiye’de Vergi Yükü”, Hürriyet, 08/10/2005.
  36. Kızılot, Ş. (2007), “İkisi de Ücretli, Peki İşçi Niye Fazla Vergi Ödüyor?”, Hürriyet, 27/02/2007.
  37. Korkmaz, E. (1998),
  38. İktisadi Gelişme ve Mali Sistem, Filiz Kitabevi,
  39. İstanbul.
  40. Kumrulu, A. (1979), “Vergi Hukukunun Anayasal Temelleri”, Ankara Ünive