SavedAdd your journal

Journals / Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi / 2019 / Sayı: 45

A Qualitative Analysis of the Practices Referring to Juvenile Delinquents in the Juvenile Justice System

ÇOCUK ADALET SİSTEMİNDE SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUKLARA YÖNELİK UYGULAMALARDA KARŞILAŞILAN SORUNLAR

Zeki KARATAŞ
Aliye MAVİLİ
Pages
1013–1043
Publication Date
2019-12-20
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Study results show it is found out in juvenile justice system that retributive approach was assumed instead of welfare approach; children are not treated pertinent to their rights and psychosocial development in the stages of judicial police, investigation, prosecution and punishment execution; the system fails to satisfy resocialization of children; despite the intervention, delinquency continues among children.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The aim of this study is to understand whether practices towards juvenile delinquents in the juvenile justice system are relevant to psychosocial development characteristics of children and principles of children's rights through analysing judicial decisions and getting opinions of children and professionals.
📊
Key Findings & Data:NVivo qualitative data analysis software was used in analysing data through inductive approach, and firstly conceptual codes were generated then themes and sub-themes were reached according to participant views.
💡
Conclusion & Impact:Study results show it is found out in juvenile justice system that retributive approach was assumed instead of welfare approach; children are not treated pertinent to their rights and psychosocial development in the stages of judicial police, investigation, prosecution and punishment execution; the system fails to satisfy resocialization of children; despite the intervention, delinquency continues among children.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Çocuk adalet sistemi · suça sürüklenen çocuklar · sosyal hizmetler

Abstract

The aim of this study is to understand whether practices towards juvenile delinquents in the juvenile justice system are relevant to psychosocial development characteristics of children and principles of children's rights through analysing judicial decisions and getting opinions of children and professionals. Qualitative research method was applied in the present study. Due to multi-disciplinary structure of juvenile justice system, teleological approach was used in selecting samples, and maximum diversity was ensured to include. Data was collected through using semi-structured interview form. Data was transcribed and computerised. NVivo qualitative data analysis software was used in analysing data through inductive approach, and firstly conceptual codes were generated then themes and sub-themes were reached according to participant views. Study results show it is found out in juvenile justice system that retributive approach was assumed instead of welfare approach; children are not treated pertinent to their rights and psychosocial development in the stages of judicial police, investigation, prosecution and punishment execution; the system fails to satisfy resocialization of children; despite the intervention, delinquency continues among children.

Özet

Bu çalışmanın amacı; çocuk adalet sistemi kapsamında suça sürüklenen çocuklara yönelik uygulamaların çocuğun psiko-sosyal gelişim özelliklerine ve çocuk hakları ilkelerine uygun olarak yerine getirilip getirilmediğini çocukların ve alanda çalışanların görüşlerinin alınması yoluyla anlamaya çalışmaktır. Araştırmada nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Çocuk adalet sisteminin çok disiplinli yapısı nedeniyle örneklem seçiminde amaçsal yaklaşım kullanılmış ve maksimum çeşitliliğin sağlanmasına özen gösterilmiştir. Araştırma kapsamında yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak veriler toplanmıştır. Verilerin analizinde tümevarımcı bir yaklaşımla NVivo Nitel Veri Analizi Programı’ndan yararlanılmış ve katılımcıların görüşleri doğrultusunda öncelikle ortak kavramsal kodlar oluşturulmuş, sonrasında da alt tema ve temalara ulaşılmıştır. Araştırma sonucuna göre; çocuk adalet sistemi uygulamalarında refah yaklaşımı yerine cezalandırma yaklaşımının benimsendiği; adli kolluk, soruşturma, kovuşturma ve ceza infaz aşamalarında çocuk haklarına ve çocuğun psiko-sosyal gelişimine uygun davranılmadığı, sistemin çocukları yeniden toplumsallaştırmada yetersiz kaldığı, müdahaleye rağmen çocukların suç işlemeye devam ettiği anlaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

KARATAŞ, Z., MAVİLİ, A. (2019). A Qualitative Analysis of the Practices Referring to Juvenile Delinquents in the Juvenile Justice System. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, Sayı: 45, 1013–1043. https://ajindex.com/articles/7905

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. Adalet Bakanlığı (2015). “Adli Sicil İstatistikleri” Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü. http://www.adlisicil.adalet.gov.tr (Erişim Tarihi: 15.12.2015).
  2. Akçay, P. (2011). “Onarıcı Adalet Modeli Çerçevesinde Uzlaştırma Ve Çocuk Mahkemelerinde Uygulanması.” Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 9: 129-44.
  3. Aksu, H. vd. (2013). “Aydın İlinde Bir Yıldaki Çocuk ve Ergen Adli Olguların Değerlendirilmesi”. Anadolu Psikiyatri Dergisi 14: 369-77.
  4. Akyüz, E. (2013). Çocuk Hukuku: Çocukların Hakları ve Korunması (3. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık. Antakyalıoğlu, Ş. (2015). Çocuk Adalet Sistemi Sorun Tespit Raporu. Ankara:
  5. ÇAÇAV. Arkonaç, S. A. (2014). Psikolojide Söz ve Anlam Analizi: Niteliksel Duruş. İstanbul:
  6. Ayrıntı Yayınları.
  7. ASPB (2015). Çocuk Koruma Hizmetlerinde Koordinasyon Starteji Belgesi. Ankara: Çocuk Hizmetleri Genel Müdürlüğü. Avrupa Konseyi (2013). Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesi Çocuk Dostu Adalete İlişkin Rehber. Strasbourg: Avrupa Konseyi Yayını. Baykara-Acar, Y. (2011). Çocuk Adalet Sisteminde Sosyal Hizmetin Rolü. Ed. Süleyman Hançerli vd. Ankara:
  8. SABEV Yayınları.
  9. Baykara-Acar, Y. (2015). Adli Sosyal Hizmet Ve Türkiye'de Çocuk Adalet Sisteminin Tarihi. Ed. Arzu İçağasıoğlu-Çoban ve Seda Attepe-Özden. Ankara:
  10. Başkent Üniversitesi.
  11. Bayram, N. vd. (2006). “Juvenile Delinquency İn Turkey: Descriptive Study”. The Social Seciences 1: 256-63.
  12. Bazeley, P. ve Jackson, K. (2015). Nvivo İle Nitel Veri Analizi. Çev. Arif Bakla ve Selçuk B. Demir. Ankara:
  13. Anı Yayıncılık. Burfeind, J. and Bartusch, D. J. (2006). Juvenile Delinquency: An İntegrated Approach. London: Jones and Bartlett Publishers.
  14. Braithwaite, J. (2002). Restorative Justice and Responsive Regulation. New York: Oxford University Press.
  15. Çakmak, S. (2013). Çocuk Koruma Kanunu'na Göre Verilen Koruyucu Ve Detsekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanmasında Sorunlar Ve Çözüm Önerileri. Ed. Murat Köse. Ankara:
  16. Türkiye Adalet Akademisi. Dematteo, D. and Marczyk, G. (2005).
  17. Risk Factors, Protective Factors and the Prevention of Antisocial Behavior Among Juveniles. Ed. Kirk Heilbrun vd. New York: Oxford University Press.
  18. Demirtaş, İ. (2012). İnceleme Raporu: Aile Ve Çocuk Mahkemesi Uzmanlarının Yaşadıkları Sorunlar. Adalet Bakanlığı İç Denetim Birimi Başkanlığı. http://www.icdenetim.adalet.gov.tr (Erişim Tarihi: 17.04.2016).
  19. Ediz, A. ve Türe, H. (2015). “Ankara İlinde Çocuk Suçluluğuna Yönelten Sebeplerin Chaid Analiziyle İncelenmesi”. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi 14: 2