Journals / Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2020 / Cilt: 20 - Sayı: 4

İstanbul’da Kayıt Dışı İstihdamın Sosyo-Demografik Belirleyicileri

Pages
173–190
Publication Date
2020-12-23
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

İkinci modelde ise, gençlerin, düşük eğitim düzeyine sahip olanların, dul/boşanmışların, küçük işletmelerde çalışanların ve yarı zamanlı olanların kayıt dışı istihdam edilme olasılıklarının daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Çalışanların sosyal güvenlik kurumuna hiç bildirilmemesi ya da eksik bildirilmesi olarak tanımlanan kayıt dışı istihdam; zaman, ekonomi, düzenleme ve sosyal koruma boyutlarıyla bireylere zarar vermektedir.
📊
Key Findings & Data:Bu bağlamda mevcut araştırma, İstanbul’da kayıt dışı istihdamı etkileyen sosyo-demografik özellikleri tespit etmeyi amaçlamaktadır.
💡
Conclusion & Impact:İkinci modelde ise, gençlerin, düşük eğitim düzeyine sahip olanların, dul/boşanmışların, küçük işletmelerde çalışanların ve yarı zamanlı olanların kayıt dışı istihdam edilme olasılıklarının daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2017 Verileri
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Kayıt Dışı İstihdam · İstanbul · Lojistik Regresyon Modeli

Özet

Öz Çalışanların sosyal güvenlik kurumuna hiç bildirilmemesi ya da eksik bildirilmesi olarak tanımlanan kayıt dışı istihdam; zaman, ekonomi, düzenleme ve sosyal koruma boyutlarıyla bireylere zarar vermektedir. Bu bağlamda mevcut araştırma, İstanbul’da kayıt dışı istihdamı etkileyen sosyo-demografik özellikleri tespit etmeyi amaçlamaktadır. Araştırmada 2017 yılı TÜİK Hanehalkı İşgücü Anketi mikro veri seti kullanılmıştır. Örneklem olarak İstatistiki Bölge Birimleri Sınıflamasında (İBBS 2. düzey) TR10 İstanbul bölgesi, 15-64 yaş arası ve özel sektörde aktif çalışanlar seçilmiştir. Örneklem hacmi bu kısıtlar altında 13930 çalışandan oluşmaktadır. Araştırmada kayıt dışı çalışmayı etkileyen sosyo-demografik değişkenleri belirlemek amacıyla iki model tahmin edilmiştir. İlk modelde cinsiyet, yaş grubu, eğitim durumu, medeni durum ve işyerinde çalışan sayısı; ikinci modelde ek olarak çalışma şekli bulunmaktadır. İlk model sonuçlarında, kadınların, gençlerin, düşük eğitim düzeyine sahip olanların, evli, dul/boşanmışların ve küçük işletmelerde çalışanların kayıt dışı istihdam edilme olasılıklarının daha yüksek olduğu görülmüştür. İkinci modelde ise, gençlerin, düşük eğitim düzeyine sahip olanların, dul/boşanmışların, küçük işletmelerde çalışanların ve yarı zamanlı olanların kayıt dışı istihdam edilme olasılıklarının daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.

🔖

Cite This Article

BAŞOL, O., YALÇIN, E. C. (2020). İstanbul’da Kayıt Dışı İstihdamın Sosyo-Demografik Belirleyicileri. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 4, 173–190. https://ajindex.com/articles/78664

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Alpar, R. (2017). Uygulamalı çok değişkenli istatistiksel yöntemler. Ankara:
  2. Detay Yayıncılık. Arias, J., Artuc, E., Lederman, D. ve Rojas, D. (2018). Trade, informal employment and labor adjustment costs. Journal of Development Economics, 133, 396-414. doi: 10.1016/j.jdeveco.2018.03.006 Biçerli, M.K. (2007). Çalışma ekonomisi. İstanbul:
  3. Beta Yayınları.
  4. Binay, M. (2015). Optimal informal employment ratio for Turkish economy. Procedia Economics and Finance 26(2015), 598-602. doi: 10.1016/S2212-5671(15)00960-0
  5. Blekking, J., Waldman, K., Tuholske, C. ve Evans, T. (2020). Formal/Informal employment and urban food security in Sub-Saharan Africa. Applied Geography, 114(2020), 102131. doi: 10.1016/j.apgeog.2019.102131 Bosch, M., Goni-Pacchioni, E. ve Maloney, W. (2012). Trade liberalization, labor reforms and formal–informal employment dynamics. Labour Economics, 19(5), 653-667. doi: 10.1016/j.labeco.2012.03.001 Bölükbaş, M. (2018). Kayıt dışı istihdam ve genç işsizlik ekonomik büyüme ile ilişkili olabilir mi? Türkiye için ekonometrik bir analiz. Sosyal Güvenlik Dergisi, 8(2), 75-90. doi: 10.32331/sgd.492902 Bülbül, O.G. (2012). Unregistered employment dynamics in Turkey: Unregistered employment which phase of informalization process?. International Journal of Social Sciences and Humanity Studies, 4(2), 375- 385. Erişim adresi: https://www.sobiad.org/eJOURNALS/journal_IJSS/arhieves/2012_2/okan_guray.pdf
  6. Çalış, Ş. (2014). Endüstri ilişkilerinde yeni gelişmeler. B. Uçkan ve Ş. Çalış (Ed.), Endüstri ilişkileri (s. 190-215) içinde. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
  7. Çelik, M.Y. (2012). Boyutları ve farklı algılarıyla küreselleşme. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 32, 57-74. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/55770
  8. Çetin, C. ve Dinç Özcan, E. (2013). İnsan kaynakları yönetimi. İstanbul:
  9. Beta Yayınları.
  10. Dam, M.M., Ertekin, Ş. ve Kızılca, N. (2018). Türkiye’de kayıt dışı istihdamın boyutu: Ekonometrik bir analiz. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 33(1), 293-318. doi: 10.24988/deuiibf.2018331725 Fernandez, A. ve Meza, F. (2015). Informal employment and business cycles in emerging economies: The case of Mexico. Review of Economics Dynamics, 18(2), 381-405. doi: 10.1016/j.red.2014.07.001 Gorz, A. (2001). Yaşadığımız sefalet (N. Tutal, Çev.). İstanbul:
  11. Ayrıntı Yayınları.
  12. Görgücü, İ. ve Koç, M. (2011). 4857 sayılı İş Kanununa göre kısmi çalışma uygulanması. Çalışma ve Toplum, 28, 149-