Çinceye çevrilmiş Farsça eserlerin nasıl bir role sahip olduğunu anlamak, iki ülkenin günümüzdeki ilişkilerini analiz edebilmek adına gereklidir.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Bu makalede İran ve Çin ülkesi hakkında kısa bir tanıtım yapıldıktan sonra aralarındaki tarihsel bağın hangi dönemde, hangi etmenler sonucu başladığı ele alınıp incelenmiştir.
📊
Key Findings & Data:Çalışmamızda her iki ülkenin tarihî, edebî ve kültürel gelenekleri arasındaki köprü bağının oluşum süreci anlatılmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Çinceye çevrilmiş Farsça eserlerin nasıl bir role sahip olduğunu anlamak, iki ülkenin günümüzdeki ilişkilerini analiz edebilmek adına gereklidir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Çin · etkileşimler · çeviri çalışmaları
Özet
Bu makalede İran ve Çin ülkesi hakkında kısa bir tanıtım yapıldıktan sonra aralarındaki tarihsel bağın hangi dönemde, hangi etmenler sonucu başladığı ele alınıp incelenmiştir. Çalışmamızda her iki ülkenin tarihî, edebî ve kültürel gelenekleri arasındaki köprü bağının oluşum süreci anlatılmaktadır. Bu makale, özellikle Farsçadan Çinceye odaklanan çeviri uygulamalarının önemine dikkati çekmek için yazılmıştır. Çalışma Farsçadan Çinceye çevrilmiş eserleri ana hatları ile ele almayı ve genel bir bakış açısı sergilemeyi amaçlamaktadır. Çinceye çevrilmiş Farsça eserlerin nasıl bir role sahip olduğunu anlamak, iki ülkenin günümüzdeki ilişkilerini analiz edebilmek adına gereklidir.
MENTEŞE, G. L. (2020). ÇİNDE FARS ESİNTİSİ. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 1, 161–172. https://ajindex.com/articles/785310
ABDULVAHİT KAŞGARLI, R. (2018). Salar Türkçesindeki Çince Unsurlar. İstanbul: Journal of Turkish Language and Literature. AKÇADAĞ ALAGÖZ, E. (2016). Çin'in Enerji Güvenliğinin İran ile İlişkilerine Etkisi. İstanbul: The Turkish Yearbook of International Relations. BEDİİ, N. (1992). Der Çin Edebiyat ı Farsi. Kelk, 140-146.
BEKSAÇ, E. (2000). İran. 2019 tarihinde TDV İslâm Ansiklopedisi. adresinden alındı ERGİN, B. (2015). Çin ve Çeviri Bilim. Türkiye: Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu. GARTHWAITA, G. (2011). İran Tarihi. İstanbul:
İnkılap. HAKİMİ, İ. (1996). Revabet i Ferhengi İran ve Çin. Aşina, 99-103.
Etimoloji Türkçe. Türkiye. Huizhu, T. (1376/1996). Der Çin Erebi ve Farsi Hattı i Nushe ha yi Name i Berresi. Kelk, 543-551.
HUY, C. (1992). Nizami Gencevi ve Çin. Aşina(8), 29-31.
İMAM, S. C. (2012). Muselmanan i Çin ve Hetti Çeharrom. Peyam i Beharistan, 176-181.
JAFERİ, A. E., & PAŞAZANUS, H. R. (2013). Çin der Şahneme i Firdovsi. İsfehan: Danişkede i Edebiyat ve Ulum i İnsani. MİNG, Z. (2005). Destur i Zeban i Farsi der Çin. Sohen i Işk, 32-41.
NASKALİ, E. (2000). İran. 2019 tarihinde TDV İslâm Ansiklopedisi. adresinden alındı Pekin - İran Kültür Müsteşarlığı. (1398/2019). Edebiyat ı Klasik Fars der Çin. 1-3.
Pekin. SABİKİ, A. M. (2015). Revabet i İran ve Çin: Gozeşte, Hal ve Ayende. Revabet i Ferheng i İran ve Çin: Gozeşte, Hal ve Ayende, 1-9. İran: http://am-sabeghi.blogfa.com/post/72.
SHENG, Z. (1984). Fars i der Çin. Neşr i Daniş, 32-35.