Journals / Kalemname / 2022 / Cilt: 7 - Sayı: 13

THE RIGHT OF A WOMAN TO TERMINATE HER MARRIAGE IN ISLAMIC FAMILY LAW

İslâm Aile Hukukunda Kadının Evliliğini Sona Erdirme Hakkı

Journal
Kalemname
Pages
11–32
Publication Date
2022-06-26
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Necessary arrangements have been made regarding the use of the right to terminate the marriage in Islamic family law and it has been tried to prevent its abuse.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Marriage contract is an important contract in Islamic family law and in all of the monotheistic religions.
📊
Key Findings & Data:Many rights, such as the rights of Allah, human, society, parent, husband and wife, children, and personality are included in this contract.
💡
Conclusion & Impact:Necessary arrangements have been made regarding the use of the right to terminate the marriage in Islamic family law and it has been tried to prevent its abuse.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İslâm Aile Hukuku · Boşanma · Kadının Boşanma Hakkı

Abstract

Marriage contract is an important contract in Islamic family law and in all of the monotheistic religions. Many rights, such as the rights of Allah, human, society, parent, husband and wife, children, and personality are included in this contract. Termination of marriage/divorce is an unwelcome behavior in terms of religious and moral as well as Muslim culture. According to Islamic family law, divorce is a legitimate right/authority given directly to the husband and indirectly to the wife as a solution by the Shari‘ when it becomes impossible for the husband and wife to continue their marital union. In Islamic family law, a marriage bond does not end only when the husband divorces his wife. There are varieties such as tafvizu’t-talaq, hul’/muhâlea and tefri hul’/muhalea and tafrik, where the woman can use her right to end the marriage. However, these rights of women should be taken out of theory, put into practice and regulations that can be applied in practice should be made. In case the marriage becomes intolerable for one or both parties and both parties terminate the marriage contract, there are permanent provisions for them according to Islamic family law. It should not be forgotten that marriage and separation concerns not only themselves but also those around them, especially if they have children. As a command of the Holy Qur’an, ending the marriage should be done beautifully without offending the parties. A husband or wife cannot use the legitimate power of divorce against the purpose of the Shari‘. Necessary arrangements have been made regarding the use of the right to terminate the marriage in Islamic family law and it has been tried to prevent its abuse.

Özet

Bütün semavî dinlerde olduğu gibi İslâm aile hukukunda da nikâh akdi önemli bir akittir. Allah, insan, toplum, ebeveyn, karı-koca, çocuk, kişilik hakları olmak üzere pek çok hak bu akit kapsamında yer almaktadır. Evliliği sona erdirme/boşanma, dinî, ahlâkî olduğu kadar Müslüman kültürü açısından da hoş karşılanmayan bir davranıştır. İslâm aile hukukuna göre boşanma, karı-kocanın artık evlilik birlikteliklerini sürdürmeleri imkânsızlaştığı durumda şâri‘ tarafından bir çözüm yolu olarak kocaya doğrudan, karıya ise dolaylı olarak verilen meşru bir haktır/yetkidir. İslâm aile hukukunda evlilik bağı yalnızca kocanın karısını boşamasıyla sonlanmaz. Kadının da evliliği sona erdirme hakkını kullanabileceği tefvîzü’t-talâk, hul’/muhâlea ve tefrik gibi çeşitler bulunmaktadır. Ancak kadının bu hakları teoriden çıkarılıp, pratiğe dökülmeli ve fiilî olarak uygulanabilecek düzenlemeler yapılmalıdır. Evliliğin taraflarından birisi veya her ikisi açısından da çekilmez hale gelmesi ve her iki tarafın evlilik akdini sonlandırmaları durumunda, İslâm aile hukukuna göre, kendileri için kalıcı hükümler bulunmaktadır. Özellikle çocuklarının bulunması durumunda, evlenme ve ayrılmalarının sadece kendilerini değil çevrelerini de ilgilendirdiği unutulmamalıdır. Evliliği sona erdirme, Kur’ân-ı Kerîm’in bir emri olarak tarafların birbirlerini kırmadan güzellikle yapılmalıdır. Karı veya koca meşru olan boşanma yetkisini şâri‘in amacına aykırı kullanamaz. İslâm aile hukukunda evliliği sona erdirme hakkının kullanımıyla ilgili gereken düzenlemeler yapılmış ve kötüye kullanılmasının önüne geçilmeye çalışılmıştır.

🔖

Cite This Article

EROL, A., GÖKALP, F. (2022). THE RIGHT OF A WOMAN TO TERMINATE HER MARRIAGE IN ISLAMIC FAMILY LAW. Kalemname, Cilt: 7 - Sayı: 13, 11–32. https://ajindex.com/articles/783443

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Acar, H. İbrahim, “Talâk”, Diyanet İslâm Ansiklopedisi, İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 2010, 39/496-500.
  2. Akgündüz, Ahmet, Mukayeseli İslâm ve Osmanlı Hukuku Külliyatı, Diyarbakır: Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları, 1986.
  3. Aktaş, Zeynep, “Kadının Aile Birliğini Sona Erdirme Yolları”, Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum: 2019.
  4. Arık, Selim, “Boşanma (Talâk) Konusunda Bazı Yanlış Anlamalar” Diyanet İlmî Dergi, Sayı 1, Ocak-Mart 2004.
  5. Atar, Fahrettin, “Muhâlea” Diyanet İslâm Ansiklopedisi, İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 2005, 30/399-402.
  6. Aydın, Mehmet Akif, “Hukuk-ı Aile Kararnâmesi”, Diyanet İslâm Ansiklopedisi, İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 1998, 18/314-318. --------, “Liân”, Diyanet İslâm Ansiklopedisi, Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 2003, 27/172-173.
  7. Bakkal, Ali, “Maraz-ı Mevt” Diyanet İslâm Ansiklopedisi, Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 2003. 28/39-41.
  8. Bakkaloğlu, Abdulsamet, “Tefvîz”, Diyanet İslâm Ansiklopedisi, İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 2011, 40/210-311.
  9. Baktı, Selcen, Hanefî ve Hanbelî Ekollerinde Boşanma Hukuku, Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ordu 2019.
  10. Bilmen, Ömer Nasuhî, Hukukı İslâmiyye ve Istılahatı Fıkhiyye Kamusu, İstanbul: Bilmen Yayıncılık, 1985. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâîl b. İbrâhîm el-Cu’fî, el-Câmi’ü’ş-Sahîh, İstanbul: Çağrı Yayınları, 1992.
  11. Cin, Halil, Eski Hukukumuzda Boşanma, Konya: Selçuk Üniversitesi Yayınları, 1998.
  12. Dalgın, Nihat, İslâm Hukukunda Boşama Yetkisi, Samsun: Etüt Yayıncılık, 1999. --------, Boşanma ile İlgili Dinî Hükümlere Yeni Yaklaşım ve Yorumlar, Küreselleşen Dünyada Aile 2009 Yılı Kutlu Doğum Sempozyumu Tebliğ ve Müzakereleri, Ankara: TDV Yayınları, 2010.
  13. Diyanet İlmihali, İslâm ve Toplum” Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 2011, 2/224. Döndüren, Hamdi, İslâm Hukukuna Giriş; Başlangıçtan Günümüze Fıkh’ın Gelişimi ve Mecelle, Konya: Karatay Üniversitesi Yayınları, 2017. --------, Delilleriyle İslâm İlmihali, İstanbul: Erkam Yayınları, 2016.
  14. Dönmez, İbrahim Kâfi, “Sarhoşluk” Diyanet İslâm Ansiklopedisi, İstanbul: TDV Yayınları, 2009, 36/141-145.
  15. Dural, Mustafa - Öğüz, Tufan - Gümüş, Mustafa Alper, Türk Özel Hukuku (Aile Hukuku), İstanbul 2016. Ebû Dâvûd, Süleyman b. el-Eş’as b. İshâk es-Sicistânî el-Ezdî, es-Sünen, 8. Cilt, İstanbul: Şamil Yayınları, 1996. Ebû Zehra, Muhammed, el-Ahvâlü’ş-Şahsiyye, (m.y), Kahire 2015. Ercan,