AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe overall objective cure rate was 80.2% (77 out of 96) by 1-hour pad test and cough test (71.8% in group 1 and 84.3% in groups 2 and 3).
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Only limited data are available on the outcome of tension-free obturator tape (TOT) procedures in overweight and obese women. This study aimed to assess the impact of body mass index (BMI) on TOT success rates, patient acceptability, and complications 1-year post-surgery. Material and Methods: 96 women who suffered from stress urinary incontinence (SUI) underwent the TOT procedure were included to study. Patients were followed for at least one year. Patients were divided into three different groups related to BMI according to the World Health Organization (WHO) classification; Group 1 (healthy BMI <25 kg/m2), Group 2 (overweight BMI 25-30 kg/m2), Group 3 (obese BMI > 30 kg/m2). The subjective and objective outcomes, complications, and quality of life were assessed by validated questionnaires (UDI-6, IIQ-7). The results were compared for each group. Results: Of the 96 women, 32 were defined as having a healthy weight, 32 were overweight, and 32 were obese. The complication rate was not significantly different between the BMI groups (p>0.05). The UDI-6 and IIQ-7 scores at a one-year follow-up showed a significant reduction versus baseline in each group without significant differences between the BMI groups. The overall objective cure rate was 80.2% (77 out of 96) by 1-hour pad test and cough test (71.8% in group 1 and 84.3% in groups 2 and 3). There were no significant differences between the groups. Conclusion: TOT procedure has similar objectives and subjective cure rates among all the BMI groups. Elevated BMI does not increase the complication rate.
Özet
Amaç: Literatürde tension-free obturator tape (TOT) cerrahisinin kilolu ve obez kadınlardaki sonuçları ile ilgili çok az veri mevcuttur. Bu çalışmanın amacı; vücut kitle indeksinin (VKİ) TOT cerrahi başarısına olan etkisini, hasta memnuniyetini ve cerrahi sonrası 1 yıldaki komplikasyonları değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Stres üriner inkontinans (SUI) şikayeti ile TOT ameliyatı olmuş 96 hasta çalışmaya dahil edildi. Ameliyat sonrası hastalar en az 1 yıl takip edildi. Hastaları VKI’leri ile Dünya Sağlık Örgütü (WHO) sınıflandırmasına göre 3 gruba ayırdık. Grup 1 (normal VKİ <25 kg/m2), Grup 2 (kilolu VKİ 25-30 kg/m2), Grup 3 (obez VKİ > 30 kg/m2). Subjektif ve objektif sonuçlar, komplikasyonlar ve hastaların yaşam kaliteleri valide edilmiş sorgu formları ile (UDI-6, IIQ-7) değerlendirildi. Sonuçlar gruplar arasında karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 96 hastanın 32 tanesi normal kilolu, 32 tanesi kilolu ve geri kalan 32 tanesi de obez idi. Komplikasyon oranları gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı değildi (p>0.05). Tüm gruplarda hastaların UDI-6 ve IIQ-7 skorlarında 1 yıllık takipte başlangıç değerine belirgin düşüş izlendi. Tüm gruplarda 1 saatlik ped testi ve öküsürük testi (grup 1’de %71.8 ve grup 2 ve grup 3’de %84.3) sonuçlarına göre belirlenen toplam objektif kür oranı %80.2 (96 hastadan 77 tanesi ) idi. Gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark yok idi. Sonuç: TOT cerrahisi objektif ve subjektif başarı oranları tüm VKİ’ne sahip hasta gruplarında benzer olarak izlendi. Artmış VKİ oranları ile komplikasyon oranları artmamaktadır.