Yağ asidi bileşenleri, taze ve kuru örneklerde yüzde olarak sırasıyla şu şekilde bulunmuştur; linoleik asit: %22,7- %21,4; oleik asit %44,8- % 48,9; palmitik asit %11,8- %8,8.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Araştırma, ticari öneme sahip makromantarlardan Ramaria flavobrunnescens'in taze ve kurutulmuş örneklerinde Vitamin C, E, ve yağ asidi bileşenlerinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür.
📊
Key Findings & Data:Vitamin C miktarı taze örneklerde 186 mg/kg, kurutulmuş örneklerde 7,2 mg/kg olarak bulunmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Yağ asidi bileşenleri, taze ve kuru örneklerde yüzde olarak sırasıyla şu şekilde bulunmuştur; linoleik asit: %22,7- %21,4; oleik asit %44,8- % 48,9; palmitik asit %11,8- %8,8.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters
Abstract
Araştırma, ticari öneme sahip makromantarlardan Ramaria flavobrunnescens'in taze ve kurutulmuş örneklerinde Vitamin C, E, ve yağ asidi bileşenlerinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Vitamin C ve E miktarları HPLC ile analiz edilmiştir. Vitamin C miktarı taze örneklerde 186 mg/kg, kurutulmuş örneklerde 7,2 mg/kg olarak bulunmuştur. Yağ asidi bileşenleri, yağ asidi metil esterleri oluşturulduktan sonra Alev İyonlaştırma Detektörü'lü (FID) gaz kromatografisi (GC) cihazı ile analiz edilmiştir. Yağ asidi bileşenleri, taze ve kuru örneklerde yüzde olarak sırasıyla şu şekilde bulunmuştur; linoleik asit: %22,7- %21,4; oleik asit %44,8- % 48,9; palmitik asit %11,8- %8,8.
🔖
Cite This Article
TÜRKEKUL, İ. (2017). Yenebilen ve Ekonomik Değeri Olan (Ramaria flavobrunnescens = Gelinparmağı Mantarı)'nın Vitamin C, E ve Yağ Asidi Bileşenlerinin Belirlenmesi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 1, 16–19. https://ajindex.com/articles/782870
Akkara M, Tosun H 2014. Funguslardan Elde Edilen Endüstriyel Ürünler. Gıda Teknolojileri Elektronik Dergisi, 9(2): 46-53.
Breitenbach J, Kränzlin F 1986. Non gilled fungi-Heterobasidiomycetes, Aphyllophorales, Gasteromycetes. Verlag Mykologia. Fungi of Switzerland, Vol. 2. Christie WW 1993. Preparation of Lipid Extracts From Tissues. In: Advances in Lipid Methodology Two, pp. 195-213 edited by W.W. Christie, Oily Press,
Dundee. De Antueno RJ, Knickle LC, Smith H, Eelliot ML, Allen SJ, Neaka S, Winther MD 2001. Activity of Human Delta5 and Delta6 Desaturases on Multiple N-3 And N-6 Polyunsaturated Fatty Acids. FEBS Lett, 509(1): 77-80.
Enoch HG, Catala A, Strittmatter P 1976. Mechanism of Rat Liver Microsomal Stearyl-Coa Desaturase. Studies of The Substrate Specificity, Enzyme-Substrate Interactions, and The Function Of Lipid. J Biol Chem 251: 5095–5103.
Flowers MT, Ntambi JM 2008. Role of Stearoyl-Coenzyme A Desaturase in Regulating Lipid Metabolism. Curr Opin Lipidol, 19: 248-256. Gücin F 1993. Kozak Yaylasında (Bergama-İzmir) Yetişen ve İhraç Potansiyeli Olan Kuzugöbeği (Morchella) Mantarları. Ekoloji Çevre Dergisi, 6: 22-27.
Işıloğlu M, Öder N 1995. Contribution to the Macrofungi of Mediterranean Turkey. Türk. J. Botany, 19: 603–609.
Manzi P, Pizzoferrato L 2000. Beta Glucans in Edible Mushrooms. Food Chem, 68: 315-318. Moser M 1983. Keys to Agarics and Boleti. Gustav Fischer Verlag, 535 p., Stuttgart. Ntambi JM 1999. Regulation of Stearoyl-Coa Desaturase By Polyunsaturated Fatty Acids And Cholesterol. J Lipid Res, 40: 1549–1558.
Paton CM, Ntambi JM 2009. Biochemical and Physiological Function Of Stearoyl-Coa Desaturase. Am J Physiol Endocrinol Metab, 297(1): E28-37. Phıllıps R 1981. Mushrooms and Other Fungi of Great Britain & Europe, Pan Books. Rajarathnam S, Shashirekha MN, Banu Z 1998. Biodegradative and Biosynthetic Capaticies of Mushrooms: Present and Future Strategies. Critical Reviews in Biotechnology, 18(2-3): 91-236.
Türkekul I, Yılmaz N, Şahin F, Bayrak ÖF 2010. Fatty Acid Composition of Six Mushroom Samples of Black Sea Region of Turkey. Asian Journal of Chemistry, 22(2):1479-1486. Türkoğlu A 2008. Macrofungal Diversity of Babadag (Denizli, Turkey). African Journal of Biotechnology 7: 192–200.
Türkoğlu A, Allı H, Işıloğlu M, Yağız D, Gezer K 2008. Macrofungal Diversity of Uşak Province in Turkey. Mycotaxon, 104: 365-368. Üstün O 2011. Makrofungusların Besin Değeri ve Biyolojik Etkileri. Turk Hij Den Biyol Derg, 68(4): 223-40.