SavedAdd your journal

Journals / Journal of Tourism Research Institute / 2022 / Cilt: 3 - Sayı: 1

Examination of self-efficacy levels of tourist guides

Turist rehberlerinin öz yeterlilik düzeylerinin incelenmesi

Suat ARPACI
Pages
59–70
Publication Date
2022-07-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

As a result of the analysis, it was determined that the self-efficacy levels of the tourist guides differed significantly according to the type of work card, education level and professional experience.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The aim of this study is to determine the self-efficacy levels of tourist guides according to demographic variables.
📊
Key Findings & Data:A self-efficacy scale consisting of 10 unidimensional expressions was used to measure the self-efficacy levels of tourist guides.
💡
Conclusion & Impact:As a result of the analysis, it was determined that the self-efficacy levels of the tourist guides differed significantly according to the type of work card, education level and professional experience.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Öz yeterlilik · Turist · Turist Rehberi

Abstract

The aim of this study is to determine the self-efficacy levels of tourist guides according to demographic variables. A self-efficacy scale consisting of 10 unidimensional expressions was used to measure the self-efficacy levels of tourist guides. Convenience sampling method was used as the sampling method. In this context, a questionnaire was applied to active tourist guides affiliated to Aydın Guides Chamber. Of the 315 returned questionnaires, 300 questionnaires were considered suitable for data analysis. In the analysis of the data, independent groups t-test, one-way analysis of variance (anova) and were used. When the answers given by the guides regarding the self-efficacy variable are examined, it can be said that the self-efficacy perceptions of professional tourist guides are high. As a result of the analysis, it was determined that the self-efficacy levels of the tourist guides differed significantly according to the type of work card, education level and professional experience.

Özet

Bu çalışmanın amacı, turist rehberlerinin öz yeterlilik düzeylerinin demografik değişkenlere göre belirlenmesidir. Turist rehberlerinin öz yeterlilik düzeylerini ölçmek için daha önce geliştirilen tek boyutlu 10 ifadeden oluşan öz yeterlilik ölçeği kullanılmıştır. Örneklem yöntemi olarak kolayda örneklem yöntemi kullanılmıştır. Bu bağlamda, Aydın Rehberler Odasına bağlı eylemli turist rehberlerine anket uygulanmıştır. Geri dönüşümü gerçekleşen 315 anketten 300 anket verilerin analizi için uygun olarak değerlendirilmiştir. Verilerin analizinde, bağımsız gruplar t testi, tek yönlü varyans analizi (anova) ve kullanılmıştır. Öz yeterlilik değişkenine ilişkin, rehberlerin vermiş olduğu cevaplar incelendiğinde profesyonel turist rehberlerinin öz yeterlilik algılarının yüksek olduğu söylenebilir. Yapılan analizler sonucunda turist rehberlerinin öz yeterlilik düzeylerinin çalışma kartı türü, eğitim durumu ve mesleki deneyime göre anlamlı farklılık gösterdiği tespit edilmiştir.

🔖

Cite This Article

ARPACI, S. (2022). Examination of self-efficacy levels of tourist guides. Journal of Tourism Research Institute, Cilt: 3 - Sayı: 1, 59–70. https://ajindex.com/articles/781903

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Akgündüz, Y. (2012). Konaklama işletmelerinde otantik liderlik ve öz yeterlilik arasındaki ilişkinin analizi, Yayımlanmamış Doktora Tezi, İzmir:
  2. Dokuz Eylül Üniversitesi,
  3. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Aksoy, M. (2019). Beşeri sermaye, sosyal sermaye ve öz yeterliliğin restoran performansına etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kırklareli: Kırklareli Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Altunçekiç, A., Yaman, S., & Koray, Ö. (2005). Öğretmen adaylarının öz yeterlik inanç düzeyleri ve problem çözme becerileri üzerine bir araştırma (Kastamonu İli Örneği). Kastamonu Eğitim Dergisi. 13 (1), 93-102
  4. Ap, J., & Wong, K.K.F. (2001). Case study on tour guiding: Professionalism, issues and problems. Tourism Management 22(5): 551-563.
  5. Ata, A. (2015). Öğretmen-çocuk iletişim becerileri ve öz yeterlik inançlarını etkileyen faktörler: Okul öncesi öğretmenleri üzerine bir araştırma. Yüksek Lisans Tezi. Orta Doğu Teknik Üniversitesi,
  6. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  7. Bandura, A. (1977). Self efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Rewiev 84 (2): 191-215.
  8. Bandura, A. (1989). Human agency in social cognitive theory. American Psychologist, 44(9): 1175-1189
  9. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. W.H. Freeman & Company. New York. Blumenfeld, P., Soloway, E., & Marx, R.A. (1991). Motivating project based learning: Sustaining the doing, supporting the learning. Educational psychologist, 26(3-4), 369-398.
  10. Campbell, N. K., & Hackett, G. (1986). The effects of mathematics task performance on math self-efficacy and task interest. Journal of Vocational Behavior, 28(2), 149–162.
  11. Buğdaycı, S. (2018). Antrenörlerin iletişim becerileri ile öz yeterliliklerinin incelenmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi,
  12. Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Konya. Chen, G., Gully, S.M., & Eden, D. (2004). General self‐efficacy and self‐esteem: Toward theoretical and empirical distinction between correlated self‐ evaluations. Journal of Organizational Behavior, 25 (3), 375-395.
  13. Cheng, J. C.,Chen, C. Y., Teng, H. Y., & Yen, C. H. (2016). Tour leaders’ job crafting and job outcomes: The Moderating role of perceived organizational support. Tourism Management Perspectives, 20, 19-29.
  14. Çetin, G., & Kızılırmak, İ. (2012). Türk turizminde kokartlı turist rehberlerin mevcut durumunun analizi. Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14(2), 307-318
  15. Çınar, B. (2018). Turizm rehberliği bölümü öğrencilerinde genel öz yete