SavedAdd your journal

Journals / Journal of Research in Business / 2019 / Cilt: 4 - Sayı: 2

CONTENT ANALYSIS IN BORSA ISTANBUL REGARDING FAIR VALUE HIERARCHY

GERÇEĞE UYGUN DEĞER HİYERARŞİSİNE İLİŞKİN BORSA İSTANBUL’DA İÇERİK ANALİZİ

Yasin CEBECİ
Gürbüz GÖKÇEN
Pages
196–215
Publication Date
2019-12-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

No company reported tangible assets at level 1.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this study, it is aimed to determine the level of use of fair value hierarchy in TFRS 13 Fair Value Measurement Standard.
📊
Key Findings & Data:For this purpose, the level of use of the fair value hierarchy in the financial statements of the companies included in BIST 100 index in Borsa Istanbul was examined by content analysis.
💡
Conclusion & Impact:No company reported tangible assets at level 1.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Gerçeğe Uygun Değer · gerçeğe uygun değer hiyerarşisi · değerleme

Abstract

In this study, it is aimed to determine the level of use of fair value hierarchy in TFRS 13 Fair Value Measurement Standard. For this purpose, the level of use of the fair value hierarchy in the financial statements of the companies included in BIST 100 index in Borsa Istanbul was examined by content analysis. The content analysis identified the financial statement items using the fair value hierarchy, the levels at which they are reported, their amounts, their course over the years and their distribution by sector. Accordingly, it has been found that companies annually disclose the fair value hierarchy for financial assets, financial liabilities, tangible assets and investment properties. Other than these, no fair value hierarchy is used in any financial statement item. Financial assets have the highest amount of fair value hierarchy while investment property has the lowest amount of fair value hierarchy. No company reported tangible assets at level 1.

Özet

Bu çalışmada TFRS 13 Gerçeğe Uygun Değer Ölçümü Standardında yer alan gerçeğe uygun değer hiyerarşisinin kullanılma düzeyinin tespit edilmesi hedeflenmiştir. Bu amaçla, standartta yer alan gerçeğe uygun değer hiyerarşisinin Borsa İstanbul’daki BİST 100 endeksinde yer alan şirketlerin finansal tablolarında kullanılma düzeyi içerik analizi ile incelenmiştir. İçerik analizi ile gerçeğe uygun değer hiyerarşisinin kullanıldığı finansal tablo kalemleri, bunların raporlandığı seviyeler, tutarları, yıllar içerisindeki seyri ve sektörlere göre dağılımı tespit edilmiştir. Buna göre şirketlerin her geçen dönem artan tutarda finansal varlıklar, finansal yükümlülükler, maddi duran varlıklar ve yatırım amaçlı gayrimenkulleri için gerçeğe uygun değer hiyerarşisini açıkladıkları tespit edilmiştir. Bunların dışında başka herhangi bir finansal tablo kaleminde gerçeğe uygun değer hiyerarşisi kullanılmamıştır. Gerçeğe uygun değer hiyerarşisine en fazla yer verilen kalem finansal varlıklar olurken, en az yer verilen kalem ise yatırım amaçlı gayrimenkuller olmuştur. Maddi duran varlıkları hiçbir şirket 1. seviyede raporlamamıştır.

🔖

Cite This Article

CEBECİ, Y., GÖKÇEN, G. (2019). CONTENT ANALYSIS IN BORSA ISTANBUL REGARDING FAIR VALUE HIERARCHY. Journal of Research in Business, Cilt: 4 - Sayı: 2, 196–215. https://ajindex.com/articles/778486

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Abbott, M., & Tan‐Kantor, A. (2018). Fair Value Measurement and Mandated Accounting Changes: The Case of the Victorian Rail Track Corporation. Australian Accounting Review, 28(2), 266–278.
  2. Abdullatif, M. (2016). Auditing Fair Value Estimates in Developing Countries: The Case of Jordan. Asian Journal of Business and Accounting, 9(2), 101–140.
  3. Aerts, W., & Walton, P. (2013). Global Financial Accounting and Reporting: Principles and Analysis (3. baskı). Hampshire: Cengage Learning. Alibhai, S., Bakker, E., Balasubramanian, T. V., Bharadva, K., Chaudhry, A., Coetsee, D., … Yeung, P. (2018). Interpretation and Application of IFRS (1. baskı). Cornwall: John Wiley & Sons, Ltd. Artemyeva, A. (2016). Impact of IFRS 13 On Disclosure Requirements Under Fair Value Hierarchy. Case: Industrial Sector In Finland. Arcada. Aslan, S. (2008). Dönem Sonu İşlemleri Muhasebesi (1. Basım). İstanbul:
  4. Türkmen Kitabevi.
  5. Ataman, B., & Gökçen, G. (2017). Büyük ve Ortaboy İşletmeler İçin Finansal Raporlama Standardı (BOBİ FRS) Uygulamaları (1. Baskı). İstanbul:
  6. Beta Yayınevi.
  7. Bozdemir, E. (2014). Gerçeğe Uygun Değer Muhasebesinin Ertelenmiş Vergiler Üzerindeki Etkisi. Mali Çözüm, 24(121), 77–105.
  8. Busso, D. (2018). Does IFRS 13 Improve the Disclosure of the Fair Value Measurement? An Empirical Analysis of the Real Estate Sector in Europe. Journal on Business Review (GBR), 3(4), 1–7.
  9. Çetinkaya, N. (2017). Yatırım Amaçlı Gayrimenkullerin Değerlemesinde Gerçeğe Uygun Değer Tespiti Ve Türkiye’deki Uygulamaların Değerlendirilmesi. İktisadi İdari ve Siyasal Araştırmalar Dergisi, 2(4), 69–83.
  10. Chaudhry, A., Fuller, C., Coetsee, D., Rands, E., Bakker, E., Coetsee, D., … Balasubramanian, T. V. McIlwaine, S. (2015). Interpretation and Application of International Financial Reporting Standards (1. baskı). New Jersey: John Wiley & Sons, Inc. Chorafas, D. N. (2006).
  11. IFRS, Fair Value and Corporate Governance (1. baskı). Burlington: Elsevier. Demaria, S., & Dufour, D. (2007).
  12. First time adoption of IFRS, Fair value option, Conservatism: Evidences from French listed companies. Içinde 30 ème colloque de l’EAA (ss. 1–24).
  13. Lisbon. Dotzlaw, R., Kalavacherla, P., Munter, P., & Santoro, J. (2017).
  14. IFRS compared to US GAAP. UK. Ergin, H., & Sevim, Ş. (2009). Envanter Bilanço (2. Basım). Kütahya: Dumlupınar Üniversitesi Yayınları.
  15. Ergin, N. E. (2016). Vergi Mevzuatı ile TMS/TFRS’nin Değerleme Ölçüleri Açısından Karşılaştırılması. Vergi Dünyası, (418), 9–20.
  16. Gökçen, G., Ataman, B., & Çakıcı, C. (2016). Türkiye