Journals / Sanat ve Yorum / 2020 / Sayı: 36

Dünya Miras Alanlarında Özgünlük ve Bütünlük Üzerine Bir Değerlendirme: Göbeklitepe Arkeolojik Alanı ve Alanya Tarihi Kenti Örnekleri

Pages
51–62
Publication Date
2020-10-24
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu makalede, UNESCO’nun Dünya Miras Alanları için belirlediği özgünlük ve bütünlük kriterleri hakkında bilgilere yer verilmiş ardından Türkiye’nin Dünya Miras Listesinde yer alan Göbeklitepe Arkeolojik Alanı ile Geçici Listesinde yer alan Alanya Tarihi Kenti örnekleri ışığında özgünlük ve bütünlük durumları irdelenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Dünya Miras Komitesi, 1977 yılında kültürel mirasın Dünya Miras Listesine aday olabilmesi için söz konusu mirasın özgünlüğünü “tasarım, malzeme, işçilik, mekân” açısından karşılayabilmesi gerektiğini uygulama rehberinde belirtmiştir.
📊
Key Findings & Data:Bu eleştiriler nedeniyle, 1994 yılında, özgünlüğün somut olmayan değerlerini ele almak için Japonya'nın Nara kentinde dünya mirası sözleşmesine ilişkin özgünlük konferansı düzenlenmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Bu makalede, UNESCO’nun Dünya Miras Alanları için belirlediği özgünlük ve bütünlük kriterleri hakkında bilgilere yer verilmiş ardından Türkiye’nin Dünya Miras Listesinde yer alan Göbeklitepe Arkeolojik Alanı ile Geçici Listesinde yer alan Alanya Tarihi Kenti örnekleri ışığında özgünlük ve bütünlük durumları irdelenmiştir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Göbeklitepe · Özgünlük · Bütünlük

Özet

Dünya Miras Komitesi, 1977 yılında kültürel mirasın Dünya Miras Listesine aday olabilmesi için söz konusu mirasın özgünlüğünü “tasarım, malzeme, işçilik, mekân” açısından karşılayabilmesi gerektiğini uygulama rehberinde belirtmiştir. Bununla birlikte, kültürel mirasın somut (fiziksel) özelliklerini içeren özgünlük durumu uzmanlar tarafından eleştirilmiştir. Bu eleştiriler nedeniyle, 1994 yılında, özgünlüğün somut olmayan değerlerini ele almak için Japonya'nın Nara kentinde dünya mirası sözleşmesine ilişkin özgünlük konferansı düzenlenmiştir. Nara konferansından sonra UNESCO, mirasın hem somut hem de somut olmayan yönlerini bir arada ele alan miras alanlarının özgünlüğünün bütünsel bir şekilde anlaşılmasını kolaylaştıran bir dizi yeni nitelikler uygulama rehberine eklemiştir. Öte yandan bütünlük terimi, doğal ve/veya kültürel mirasın tamlığının ve bozulmamışlığının bir ölçüsü olarak tanımlanmıştır. Bu makalede, UNESCO’nun Dünya Miras Alanları için belirlediği özgünlük ve bütünlük kriterleri hakkında bilgilere yer verilmiş ardından Türkiye’nin Dünya Miras Listesinde yer alan Göbeklitepe Arkeolojik Alanı ile Geçici Listesinde yer alan Alanya Tarihi Kenti örnekleri ışığında özgünlük ve bütünlük durumları irdelenmiştir.

🔖

Cite This Article

ERASLAN, Ş. (2020). Dünya Miras Alanlarında Özgünlük ve Bütünlük Üzerine Bir Değerlendirme: Göbeklitepe Arkeolojik Alanı ve Alanya Tarihi Kenti Örnekleri. Sanat ve Yorum, Sayı: 36, 51–62. https://ajindex.com/articles/77715

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Eraslan, Ş.(2020a). “Unesco Dünya Miras Listesinde Arkeolojinin Temsiliyeti: Türkiye Örneği” Journal of Awareness, Cilt / Volume 5, Sayı / Issue 2, 2020, 119-134.
  2. Eraslan, Ş.(2020b). “Unesco Dünya Miras Alanlarının Kriter Seçimleri ve Tematik Bağlantıları Üzerine Bir Analiz: Türkiye Örneği” ” Journal of Awareness, Cilt / Volume 5, Sayı / Issue 3, 2020, 309-324.
  3. Jokilehto, J. (2006). “Considerations on authenticity and integrity in world heritage context”, City & Time 2 (1): 1. Jones, S. (2009). “Experiencing Authenticity at Heritage Sites: Some Implications for Heritage Management and Conservation.” Conservation and Management of Archaeological Sites 11 (2): 133–147.
  4. Jones, S. (2010). “Negotiating authentic objects and authentic selves: Beyond the deconstruction of authenticity”, Journal of Material Culture 15(2): 181–203.
  5. Jones, S. ve Yarrow, T. (2013). “Crafting authenticity: An ethnography of conservation practice”, Journal of Material Culture, 18(1). Labadi, S. (2007). “Representation of the nation and cultural diversity in discourses on World Heritage”, Journal of Socio Archaeology, 7(2): 147-170.
  6. Labadi, S.(2010). World Heritage, authenticity and post-authenticity: international and national perspectives. In: Labadi, Sophia and Long, Colin, eds. Heritage and Globalisation. Key Issues in Cultural Heritage. Routledge, London and New York, pp. 66-84. ISBN 978-0-415-57112-8. Labadi,S. (2013).
  7. UNESCO, Cultural Heritage, and Outstanding Universal Value: Value-based analysis of the World Heritage and Intangible Cultural Heritage Conventions. Lanham, Maryland: AltaMira Press.
  8. Parent, M. (1979). Item 6 of the Provisional Agenda. Comparative Study of Nominations and Criteria for World Cultural Heritage, third session of the World Heritage Committee (23–27 October),CC-79/CONF.003/11 Paris: UNESCO. Online. Available HTTP, (accessed 24/03/2009).
  9. Pye, E. (2001). Caring for the Past: issues in conservation for archaeology and museums. London: James and James. Pye, E. (2006). “Authenticity challenged? The ‘Plastic House’ at Çatalhöyük”, Public Archaeology 5: 237–251.
  10. Von Droste, B.ve Bertilsson, U. (1995). “Authenticity and World Heritage” in K. Larsen (ed.) Nara Conference on Authenticity in Relation to the World Heritage Convention, Nara, Japan,1–6 November 1994:
  11. Proceedings, Paris: UNESCO (in collaboration with ICCROM and ICOMOS): 3–16.
  12. İNTERNET KAYNAKÇASI ICOMOS (1994). “The Nara Document on Authenticity.” https://www.icomos.org/charters/nara-e.pdf ICOMOS (2005