AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe recognition of factors involved in the development of BED in patients with severe obesity will improve the effectiveness of treatment options for these patients
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: Binge eating disorder (BED) is the most common eating disorder among bariatric surgery candidates. BED may pose a risk to postsurgical outcomes. This study aims to determine the predictors of BED and the impact on the psychiatric comorbidity and quality of life for patients with severe obesity who underwent bariatric surgery. Material and Methods: A total of 207 patients with severe obesity who underwent bariatric surgery were included. Face-to-face psychiatric interviews were performed to diagnose BED according to the DSM-5 diagnostic criteria. A sociodemographic and clinical form, Beck Depression Inventory (BDI), Beck Anxiety Inventory (BAI), body image scale (BIS), and short form-36 health survey were administered to the participants. Results: The rate of BED was determined as 30.9%. BED was associated with gender (female), lifetime suicidal ideation, previous suicide attempts, age of onset of obesity and the age of onset of dieting. Patients with BED presented with poor scores in BDI, BAI, BIS, and most domains of quality of life. Conclusion: Decreased BIS score, younger ages of onset for dieting, and previous suicide attempts predicted BED. The recognition of factors involved in the development of BED in patients with severe obesity will improve the effectiveness of treatment options for these patients
Özet
Amaç: Tıkınırcasına yeme bozukluğu (TYB), obezite cerrahisi adayları arasında en sık görülen yeme bozukluğudur. TYB, ameliyat sonrası sonuçlar için risk oluşturabilir. Bu çalışma, bariatrik cerrahi uygulanan şiddetli obezitesi olan hastalarda TYB'nin yordayıcılarını ve psikiyatrik komorbidite ve yaşam kalitesine etkisini belirlemeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntemler: Bariatrik cerrahi uygulanan toplam 207 şiddetli obezite hastası çalışmaya dâhil edildi. DSM-5 tanı ölçütlerine göre TYB tanısı için yüz yüze psikiyatrik görüşmeler yapılmıştır. Katılımcılara sosyodemografik ve klinik form, Beck Depresyon Envanteri (BDE), Beck Anksiyete Envanteri (BAE), Beden imajı Ölçeği (BİÖ) ve kısa form-36 sağlık anketi uygulandı. Bulgular: TYB oranı %30,9 olarak belirlendi. TYB cinsiyet (kadın), yaşam boyu intihar düşüncesi, önceki intihar girişimleri, obezite başlangıç yaşı ve diyete başlama yaşı ile ilişkiliydi. TYB'li hastaların BDE, BAE, BİÖ ölçekleri ve yaşam kalitesinin çoğu alanında düşük puanlar saptandı. Sonuç: Düşük beden algısı, daha genç diyete başlama yaşı ve önceki intihar girişimleri TYB’nin yordayıcı faktörleridir. Şiddetli obezitesi olan hastalarda TYB gelişiminde rol oynayan faktörlerin tanınması, bu hastalar için tedavi seçeneklerinin etkinliğini artıracaktır.