Journals / İnönü Üniversitesi Kültür ve Sanat Dergisi / 2017 / Cilt: 3 - Sayı: 1

TÜRKÜ (FOLK SONG) FORM IN THE CONTEXT OF IDEOLOGY, MENTALITY, HISTORY AND NARRATIVE

İDEOLOJİ, MANTALİTE, TARİH VE ANLATI KAVRAMLARI ÇERÇEVESİNDE TÜRKÜ (HALK ŞARKISI) BİÇİMİ

Pages
71–85
Publication Date
2017-07-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This study argues that the name türkü, given its content and form characteristics, should be used to refer to all musical cultural texts crated in the Turkish language, and the genre today called türkü should instead be called folk songs.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This article examines türkü form in the context of ideology, mentality change, history and narrative, tracks the historical development of the form by considering conditions in different periods and socio-cultural effects, and concludes, given the content and form characteristics of the melodic genre called türkü, that this is too wide a concept to be confined to this melodic genre, which is only part of what the word signifies.
📊
Key Findings & Data:This article examines türkü form in the context of ideology, mentality change, history and narrative, tracks the historical development of the form by considering conditions in different periods and socio-cultural effects, and concludes, given the content and form characteristics of the melodic genre called türkü, that this is too wide a concept to be confined to this melodic genre, which is only part of what the word signifies.
💡
Conclusion & Impact:This study argues that the name türkü, given its content and form characteristics, should be used to refer to all musical cultural texts crated in the Turkish language, and the genre today called türkü should instead be called folk songs.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Türkü · halk şarkısı · mantalite

Abstract

This article examines türkü form in the context of ideology, mentality change, history and narrative, tracks the historical development of the form by considering conditions in different periods and socio-cultural effects, and concludes, given the content and form characteristics of the melodic genre called türkü, that this is too wide a concept to be confined to this melodic genre, which is only part of what the word signifies. This study argues that the name türkü, given its content and form characteristics, should be used to refer to all musical cultural texts crated in the Turkish language, and the genre today called türkü should instead be called folk songs.

Özet

Bu makalede türkü ismi ile karşılanan biçim, ideoloji, mantalite değişikliği, tarih ve anlatı kavramları çerçevesinde ele alınmış, dönemsel şartlar ve sosyo-kültürel etkiler göz önünde bulundurularak tarihî seyir içinde değerlendirilmiş, bugün türkü kelimesi ile isimlendirilen ezgili türün öz ve biçim özellikleri göz önünde bulundurulduğunda türkünün, kendi içinde çeşitlenen ezgili türün ismi olamayacak kadar geniş bir kavram olduğu hükmüne varılmıştır. Bu çalışma, türkü ismini, muhteva ve biçim özelliklerinden yola çıkarak Türk dili ile vücut bulmuş tüm ezgili kültür metinleri için kabul etmek ve bugün türkü ismi ile karşılanan türü de halk şarkısı olarak karşılamak niyetini taşımaktadır.

🔖

Cite This Article

FEYZİOĞLU, N. (2017). TÜRKÜ (FOLK SONG) FORM IN THE CONTEXT OF IDEOLOGY, MENTALITY, HISTORY AND NARRATIVE. İnönü Üniversitesi Kültür ve Sanat Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 1, 71–85. https://ajindex.com/articles/770771

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (28)

  1. Aksan, Doğan (1999) Anlambilim Konulan ve Türkçenin Anlambilimi, Ankara,
  2. Engin Yay. Gürsel Aytaç (2005),
  3. Edebiyat ve Kültür, I. Baskı,
  4. Ankara Hece Yay. Bartok, Béla (1991),Küçük Asya’dan Türk Halk Musikisi, İstanbul,
  5. Pan Yayıncılık. Çobanoğlu Özkul (2000), Âşık Tarzı Kültür Geleneği ve Destan Türü, Ankara, Akçağ Yay. Cem Dilçin, (2005),
  6. Örneklerle Türk Şiir Bilgisi, Ankara.
  7. Dizdaroğlu, Hikmet, (1969),
  8. Halk Şiirinde Türler, Ankara TDK Yay. Elçin, Şükrü, (1993),
  9. Halk Edebiyatına Giriş, Ankara,
  10. Akçağ Yay. Erkman, Fatma (1988),
  11. Göstergebilime Giriş, İstanbul,
  12. Alan Yay. Ersoy Ruhi (2004) “Sözlü Kültür ve Sözlü Tarih İlişkisi Üzerine Bazı Görüşler”, Millî Folklor Dergisi, S: 61, s. 102-110.
  13. Ersoy Ruhi (2009) Sözlü Tarih Folklor İlişkisi “Baraklar Örneği Disiplinler Arası Bir Yaklaşım Denemesi”, Ankara,
  14. Akçağ Yay. Gözaydın, Nevzat, (1989) “Anonim Halk Şiiri Üzerine”, Türk Dili Dergisi, c.LVII, Ocak- Haziran, s.1-104
  15. Greenbeltt, Stephan (2001),
  16. Shakespeare ve Kültür Birikimi, Çev. Nilgün Pelit, Ankara Jakobson, Roman (1990), Sekiz Yazı (Çev.M.Rifat, Sema Rifat), İstanbul,,Düzlem Yay. Jusdanis, G. (1998). Gecikmiş Modernlik ve Estetik Kültür (Çeviri: Tuncay Birkan). İ İstanbul: Metis Yay. Hamit Zübeyr Koşay İshak Refet, (1932) “Ana Dilden Derlemeler” (Dr. Reşit Galip Bey’in Yazısından) Ankara,
  17. S IX-XI Kagan, Moissej (1982),
  18. Estetik ve Sanat, Çev. Aziz Çalışlar, I. Baskı İstanbul Altın Kitaplar Köprülü, M. Fuad, (1993), Türk Edebiyatında İlk Mutasavvıflar, 8.b., Ankara, Diyanet İşleri Başk. Yay. Kurat Akdes Nimet (1992),
  19. Türk Dünyası El Kitabı, Ankara, Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü Yayınları Moretti, F. (2005). Modern Epik (Çeviri: Nurçin İleri, M. Murat Şahin Okay, Orhan (1990),
  20. Sanat ve Edebiyat Yazıları, İstanbul, Dergâh Yay. Onay, A. Talat, (1996), Türk Halk Şiirinin Şekil ve Nev’i, Haz. Cemal Kurnaz, Ankara,
  21. Akçağ Yay. Ortaylı, İ. (2001). İmparatorluğun En Uzun Yüzyılı. İstanbul,
  22. İletişim Yay. Ögel, Bahaeddin, (2000),
  23. Türk Kültür Tarihine Giriş, IX, 4. Baskı,
  24. Ankara,
  25. Kültür Bak. Yay. Özbek, Mehmet (1975), Folklor ve Türkülerimiz,, I. Baskı İstanbul,
  26. Ötüken Yay Özdemir, Ahmet Z., (2002), Öyküleriyle Ağıtlar II, 1.b.s., Ankara, T.C. Kültür Bakanlığı Yay. Özcan Başkan (1988),
  27. Bildirişim, İnsan Dil ve Ötesi,, İstanbul,
  28. Altın Kitaplan Özdemir, Nebi (2011) “Âşıklık Geleneği ve Medya”, Somut Olmayan Kültürel Miras Yaşayan Âşık Sanatı Uluslararası Sempozyum Bildirileri, Haz. M. Öcal Oğuz – Selcan Gürçayır, Ankara: Gazi Üniversitesi Türk Halk Bilimi Araştırma ve